Vachana 167: Jyotiyidda Maneyalli Kattaleyunte? – Is there darkness in the house with Light?

 VACHANA IN KANNADA

 ಜ್ಯೋತಿಯಿದ್ದ  ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯುಂಟೆ?

ಲಿಂಗವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವುಂಟೆ?
ಅಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲವಾಗಿ  ಅಂಗವಿಕಾರವಿಲ್ಲ.
ಅಂಗವಿಕಾರವಿಲ್ಲವಾಗಿ
ಹೆಂಗಳಿಗೆ ಸೋಲರು, ಹೊಂಗಳಿಗೆಣಿಸರು
ಮಹಾಲಿಂಗೈಕ್ಯರು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಮಥರು,
ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ.

 TRANSLITERATION

jyOtiyidda maneyalli kattaleyuMTe?

liMgaviddalli aj~jaanavuMTe?
aj~jaanavillavaagi aMgavikaaravilla.
aMgavikaaravillavaagi
heMgaLige sOlaru, hoMgaLigeNisaru
mahaalimGaikyaru nimma pramatharu,
mahaaliMgaguru shivasiddhEshvara prabhuve.

CLICK HERE FOR RECITATION

http://youtu.be/LZr0XAqeGDI

TRANSLATION (WORDS)

jyOtiyidda ( where there is light)  maneyalli  (in the house)  kattaleyuMTe (can there be darkness)?

liMgaviddalli  (where there is Linga/ God/ awareness) aj~jaanavuMTe (can there be ignorance)?
aj~jaanavillavaagi (there is no ignorance so) aMgavikaaravilla  (there is no wavering of mind) .
aMgavikaaravillavaagi I there is no wavering of mind)
heMgaLige (for  women)  sOlaru  (will not fall for), hoMgaLigeNisaru (will not fall for money)
mahaalimGaikyaru (being one with the Linga/ god)  nimma (your)  pramatharu (devotees),
mahaaliMgaguru shivasiddhEshvara prabhuve. (Mahalingaguru Shiva siddheshvara Prabhuve)

 VACHANA IN ENGLISH

Can there be a darkness in the house where there is light?

Can there be ignorance where there is Linga (God)?
There is no ignorance and hence there is no wavering of mind.
Your devotees will not fall for women, will not fall for money
being one with the great Linga (God)!
Mahalingaguru Shiva Siddheshvara Prabhuve!

 COMMENTARY

In this Vachana Thontada Siddalingesvara Swamigalu comments on how enlightened and aware the true devotees of the God are. Their awareness makes them one with God and keeps them away from worldly desires for women and wealth. They can distinguish between the impermanent pleasures of the mundane world and the permanent bliss of being one with God. The light of awareness drives away the darkness of ignorance. Just as the light in the house dives away the darkness, there cannot be any ignorance left once one realizes God. The Vachana refers to Linga as God. Linga is an icon of the Divine. Just wearing Linga or being in its presence is not sufficient. One should be completely aware of the Divine within that the Linga stands for. Once such awareness sets in and the ignorance goes away the mind does not waver anymore. The individual then becomes centered in the Self. The Vachana stresses that all true devotees are centered in their Self and be one with Him always.

We are always immersed in our mundane activities in this world. We hardly find time to think about the Divine. We completely forget Him when we succeed in all we do and acquire all the wealth that makes us happy. We fall from this height when things go wrong. Somehow the awareness of Divine sets in when we say “Oh God, why did you do this to me!”  The Vachana asks us to get out of this ignorance and become God minded. That is the way of Great devotees. That is the way to pure bliss!

 Let us realize that pure state of bliss and stay there!

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಜ್ಯೋತಿಯಿದ್ದ  (ದೀಪ ಬೆಳುಗುವ) ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯುಂಟೆ?

ಲಿಂಗವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವುಂಟೆ? (ಲಿಂಗವು ಅರಿವಿನ ಕುರುಹು, ಅರಿವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ)
ಅಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲವಾಗಿ  ಅಂಗವಿಕಾರವಿಲ್ಲ. (ಜ್ಞಾನವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ತಚಾಂಚಲ್ಯ ಇಲ್ಲ)
ಅಂಗವಿಕಾರವಿಲ್ಲವಾಗಿ (ಚಿತ್ತ ಚಾಂಚಲ್ಯ ಇಲ್ಲದಾಗ)
ಹೆಂಗಳಿಗೆ ಸೋಲರು, ಹೊಂಗಳಿಗೆಣಿಸರು  (ಹೆಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಸೋಲುವುದಿಲ್ಲ, ಹೊನ್ನುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ)
ಮಹಾಲಿಂಗೈಕ್ಯರು ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಮಥರು, (ಪ್ರಮಥರು ಸದಾ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಲೀನರಾಗಿ ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಒಂದಾಗಿರುವರು)
ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ.

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಶಿವನ ಹಿರಿಯ ಭಕ್ತರು ಹೇಗಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ದೀಪ ಬೆಳಗುವ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಯಿರುತ್ತದೆಯೆ? ದೀಪವಿದ್ದಾಗ ಕತ್ತಲೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅಸಾಧ್ಯ. ದೀಪ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನೆಲ್ಲ ಹೇಳ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ನುಂಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ತಾನೇ ತಾನಾಗಿರುತ್ತದೆ. ತೋಂಟದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು ’ಲಿಂಗವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವಿರುತ್ತದೆಯೆ?’ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಲಿಂಗವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಎಡೆಯಿಲ್ಲ. ಎಂದರೆ ಏನು ಅರ್ಥ. ಲಿಂಗಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರೆಲ್ಲ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆ? ಅಲ್ಲ. ’ಲಿಂಗವಿದ್ದಲ್ಲಿ’ ಎಂದರೆ  ಲಿಂಗದ ಅರಿವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಎಂದರ್ಥ. ಲಿಂಗ ಒಂದು ಕುರುಹು. ಅದು ಅರಿವಿನ ಕುರುಹು. ಆ ಕುರುಹಿನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡರೆ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ.  ಲಿಂಗದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಅರಿತು ಅದನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತ. ಲಿಂಗ ಅರಿವಿನ ಪ್ರತೀಕ. ಅರಿವು ಇರುವಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅರಿವು ಮೂಡಿದ ಕ್ಷಣ ಅಜ್ಞಾನ ಮಟಾಮಾಯವಾಗಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ನಮಗೆಲ್ಲ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಟ್ಟರೆ ಸುಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಅರಿವು ಇದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಎಂದೂ ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಕೈಯಿಡುವುದು ಅಜ್ಞಾನ. ಅಂತಹ ಅಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ನಾವು ಮುಂದಾಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಅಜ್ಞಾನ ಕತ್ತಲೆಯ ಪ್ರತೀಕ. ದೀಪವಿರುವಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆಇಲ್ಲದಿರುವಂತೆ ಅರಿವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಜ್ಞಾನವಿರುವುದಿಲ್ಲ.  ಅಜ್ಞಾನ ವಿಲ್ಲದಿದ್ದಲ್ಲಿ  ಅಂಗವಿಕಾರವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು. ಅಂದರೆ ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನು ಚಿತ್ತ ಚಾಂಚಲ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಚಿತ್ತ ಚಾಂಚಲ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ದುಃಖಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುವವನು ಅಜ್ಞಾನಿ. ಆತನಿಗ ಚಿತ್ತ ಚಾಂಚಲ್ಯ,  ದುಃಖವನ್ನುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಇಂತಿಂತಿಹ ಸುಖ ತನಗೆ ಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುವವನು, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಪಲವನ್ನು ಕ್ಷಣಿಕವಾಗಿ ತೀರಿಸಿಕೊಂಡು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುವ ನಿರಾಶೆಗೆ ಗುರುಯಾಗುವವನು ಜ್ಞಾನಿ ಹೇಗಾದಾನು? ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖಕಾಗಿ ಏನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದೆ, ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮ ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತನ್ನ ಅರಿವಿನಿಂದ ತಿಳಿದು ಆ ಬಯಕೆಯನ್ನು ಬೇರುಸಹಿತ ಸುಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ  ಜ್ಞಾನವಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅಂಗವಿಕಾರವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗ ಅಂಗವಿಕಾರವಿರುವುದಲ್ಲವೋ ಆಗ ಹೆಣ್ಣು ಹೊನ್ನುಗಳಿಗಾಗಿ ಅವರು ಎಂದೂ ಬಲಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಹೆಣ್ಣು ಹೊನ್ನುಗಳು ಕೂಡ ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಆಸೆಯನ್ನೂ ಹುಟ್ಟಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳೂ ವಿಷಯ ಸುಖಗಳ ಪ್ರತೀಕಗಳು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಧರಿಸಿದವರು ಎಂದರೆ ಅರಿವನ್ನು ಪಡೆದವರು  ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಚಂಚಲತೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕನ್ನು ಹೊಂದಿ ಸದಾ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಅಜ್ಞಾನದ ನೆರಳು ಕೂಡ ಇಲ್ಲದಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು ಈ ವಚನದ ತಾತ್ಪರ್ಯ.

 

Vachana 166: Nela Niru Gaali Bayalu Kuudi - The true Devotee

VACHANA IN KANNADA

ನೆಲ ನೀರು ಕಿಚ್ಚು ಗಾಳಿ ಬಯಲು ಕೂಡಿ

ಆದ ಪಿಂಡವ ತಾನೆಂದೆಂಬ

ಮಿಥ್ಯಾಚರ್ಮದೇಹಿಗಳನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯ?

ನೆಲನಲ್ಲದ ನೀರಲ್ಲದ ಕಿಚ್ಚಲ್ಲದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲದ
ಬಯಲಲ್ಲದ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲದ ಪುರುಷನಲ್ಲದ
ಮೇಲಣ ಶುದ್ಧಸ್ವಯವೆ ತಾನೆಂದು ತಿಳಿದಾತನಲ್ಲದೆ
ಶರಣನಲ್ಲ ಕಾಣಾ, ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೇ.

TRANSLITERATION

nela nIru kiccu, gaaLi bayalu kUDi
aada piMDava taaneMdeMba
mithyaacaramadEhigaLanEneMbenayya?
nelanallada nIrallada kiccallada gaaLiyallada
bayalallada prakRutiyallada puruShanallada
mElaNa shuddhasvayave taaneMdu tiLidaatanallade
sharaNalla kaaNaa mahaaliMgaguru shivasiddhEshvara prabhuve.

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/4rDAAUAoIm8

 TRANSLATION (WORDS)

nela ( earth) nIru (water)  kiccu (fire), gaaLi (air) bayalu (space) kUDi (together)

aada (have become)  piMDava (the body)  taaneMdeMba (thinking ‘I am’ )
mithyaa (false) carama (skin) dEhigaLanu (the one with body) EneMbenayya? (what can I call, Sir?) nelanallada (not the earth)  nIrallada (not the water)  kiccallada (not the fire) gaaLiyallada (not the air)
bayalallada (not the space) prakRutiyallada (not the nature) puruShanallada ( not the soul)
mElaNa  (above , beyond) shuddhasvayave (pure self)  taaneMdu (is oneself)  tiLidaatanallade (who doesn’t think so)
sharaNalla (is not a sharana/ devotee)  kaaNaa mahaaliMgaguru shivasiddhEshvara prabhuve   (you see Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhuve).

VACHANA IN ENGLISH

Sir! What can I call these people with false bodies covered with skin, thinking “ I am the body constituted by earth, water, fire, air and space”!

Not earth, not water, not fire, not air, not space, not the nature, not the soul,
The true devotee is only that one who has realized that beyond all these, the pure self! You see  Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhuve

COMMENTARY

The five basic elements (Earth, water, fire, air, space) constitute our  body. The body is a gift of God. We are fortunate to have received such a precious gift. It should certainly be cared for and maintained in its best form, because  it is the abode of the Divine, the pure self.  When we start thinking that this body is ours, we develop an attachment to it, we tend to use it as we please, we become proud of it and our ego grows. We forget the spark within that makes the body serve its purpose.  

We must realize that this gift has to be returned to the giver when the time comes along. When  we  realize that this body is not ours and  we need to return it when asked for, we tend to maintain and preserve it. We do not develop an attachment to it and our ego stays contained.
The body merges into the elements it came from when we die. The soul (self) stays on and moves to another body. the self was there before the body came along and it will be there once the current body goes away.

In this Vachana Thontada Siddalinga Swamigalu highlights that a true devotee is the one who understands that the pure self is not bounded or limited by this body. It is beyond that and it is permanent.It was there before the body was formed as its housing and it continues to be there after the body dissipates into the elements as one dies. The Vachana laments as to what can we call the individuals who are so attached to their body and believe that they are just the body?

The message of the Vachana is that one has to realize that the self is beyond the constraints of this body. One is not body, but the pure self. The pure self is an integral part of the supreme and the divine.  It is within us and hence  ‘I am Him’.

Let us see be Divine in us!

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ನೆಲ ನೀರು ಕಿಚ್ಚು ಗಾಳಿ ಬಯಲು ಕೂಡಿ (ಪೃಥ್ವಿ, ಅಪ್ಪು, ತೇಜುಸ್ಸು, ವಾಯು ಮತ್ತು ಆಕಾಶಗಳು ಕೂಡಿ)

ಆದ ಪಿಂಡವ ತಾನೆಂದೆಂಬ  (ಉಂಟಾದ ಈ ದೇಹವನ್ನು ’ತಾನು’ ಎಂದು ನಂಬುವ)
ಮಿಥ್ಯಾಚರ್ಮದೇಹಿಗಳನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯ? (ಮಾಯೆಯ ದೇಹದವರನ್ನು ಏನೆಂದು ಹೇಳಲಿ)
ನೆಲನಲ್ಲದ ನೀರಲ್ಲದ ಕಿಚ್ಚಲ್ಲದ ಗಾಳಿಯಲ್ಲದ (ಭೂಮಿ, ಜಲ, ಅಗ್ನಿ, ಗಾಳಿ ಅಲ್ಲದ)
ಬಯಲಲ್ಲದ ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲದ ಪುರುಷನಲ್ಲದ (ಆಕಾಶವಲ್ಲದ, ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಅಲ್ಲದ, ಪುರುಷನೂ ಅಲ್ಲದ)
ಮೇಲಣ ಶುದ್ಧಸ್ವಯವೆ (ಎಲ್ಲದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿನ ನಿರ್ಮಲವಾದ ನಿಜರೂಪವೇ)  ತಾನೆಂದು ತಿಳಿದಾತನಲ್ಲದೆ  (ತಾನು ಎಂದು ತಿಳಿದಾತನು ಅಲ್ಲದೆ)
ಶರಣನಲ್ಲ ಕಾಣಾ,( ಬೇರೆಯವನು ಶರಣನಲ್ಲ)  ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೇ.

 ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ತೋಂಟದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು ಶರಣನೆಂದರೆ ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.  ನೆಲ, ನೀರು, ಕಿಚ್ಚು, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಬಯಲು ಕೂಡಿ, ಅಂದರೆ ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳು ಕೂಡಿ, ಈ ಭೌತಿಕ ಶರೀರ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಶುದ್ಧಾತ್ಮ  ಈ ಶರೀರಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾದುದಲ್ಲ. ಅದು ಮೊದಲೂ ಇತ್ತು ಮತ್ತು ಈ ಶರೀರ ಸತ್ತು ಹೋದಮೇಲೆಯೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದು ಈ ದೇಹಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಾಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಈ ಸತ್ತು ಹೋಗುವ ಈ ದೇಹವನ್ನೇ ನಿಜವಾದದ್ದು ಎಂದು ಭ್ರಮಿಸುವ,  ಅದೇ ತಾನು, ಎಂದು ಮಾಯೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರನ್ನು ಏನೆಂದು ಕರೆಯಲಿ? ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು. ಈ ದೇಹ ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗಿದೆ. ಜೀವ ಹೋದಮೇಲೆ ಅದು ಮತ್ತೆ ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳಲ್ಲಿ ಸೇರಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ಅದು ಈ ದೇಹದ ರೂಪ ಧರಿಸಿರುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯವರೆವಗೆ ಮಾತ್ರ ಆತ್ಮಕೂಡ ಅದರಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆಮೇಲೆ ಅದು ಆ ಪರವಸ್ತುವಿನಲ್ಲಿ ಸೇರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡು  ಈ ದೇಹ ತಾನಲ್ಲ ಎಂದು ಅರಿಯಬೇಕು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಂಕಾರಪಡಬಾರದು. ಅಥವಾ ಅದೇ ತಾನು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬಾರದು.

ಈ ದೇಹ ತಾನಲ್ಲ ಆದರೆ ಇದು ತನಗೆ ದೇವರ ದಯೆಯಿಂದ ಸಿಕ್ಕಿದೆ. ಅದು ಸಿಕ್ಕಿರುವದು ತನ್ನ ಭಾಗ್ಯ. ಅದನ್ನು ತಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿವಹಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತು ಅದರ ಸಮಯಬಂದಾಗ ಅದನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿವುದು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಇರುವುದು ಮುಖ್ಯ.  ಈ ದೇಹ ತನ್ನದಲ್ಲ, ಎನ್ನುವ ಭಾವ ಅಳವಟ್ಟಾಗ  ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಹಂಕಾರವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಮತ್ತು ಈ ದೇಹ ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಭಯ, ದುಃಖಗಳು ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದಕ್ಕೆ ಬದಲಾಗಿ ಈ ದೇಹವೇ ತಾನು, ಎನ್ನುವ ಭಾವ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು, ಅದನ್ನು ತನ್ನಿಚ್ಛೆಗೆ ಬಂದಂತೆ ಬಳಸಲು ಎಡೆಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಅನೇಕ ಆಸೆ ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳು  ಚಿಗುರಿ ಬೆಳೆದು ಹೆಮ್ಮರವಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಬಳಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಇದು ಮಹಾ ಅಜ್ಞಾನ. ಮಾಯೆಯ ಕತ್ತಲೆ. ಇದನ್ನು ಅರಿತು  ಅರಿವಿನಿಂದ ನಡೆಯಬೇಕು.ಎಂಬುದು ಇದರ ತಾತ್ಪರ್ಯ.

ನೆಲ, ನೀರು, ಕಿಚ್ಚು, ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಆಕಾಶ ಇದು ಯಾವುದೂ ಅಲ್ಲದ ಆತ್ಮನ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪವೇ ತಾನು.  ತಾನು ಪ್ರಕೃತಿಯೂ ಅಲ್ಲ ಪುರುಷನೂ ಅಲ್ಲ. ತಾನು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಪರವಸ್ತುವಿನ ಅಂಶ. ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಹಾಗೆ ತಿಳಿದವನು ಮಾತ್ರ ಶರಣನು,  ಬೇರೆಯವರಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ತೋಂಟದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು.

 

Vachana 165: Honna Bitte, Henna Bitte, Manna Bitte – Renounced Wealth, Women and Land

VACHANA IN KANNADA

ಹೊನ್ನ ಬಿಟ್ಟೆ, ಮಣ್ಣ ಬಿಟ್ಟೆ, ಹೆಣ್ಣ ಬಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ಜಗದ ಕಣ್ಣ ಕಟ್ಟಿ

ಮೆರೆವ ಕಣ್ಣ ಬೇನೆಯ ಅಣ್ಣಗಳು ನೀವು ಕೇಳಿ ಭೋ!

ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿರೋ? ಮನದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿರೋ?

ಈ ನೀತಿಯ ಹೇಳಿರಿ ಎನಗೊಮ್ಮೆ, ತನು ಮನದ ಮದ್ಯದಲ್ಲಿ  ಇವರ ನೆನೆಹು ಕೆಟ್ಟು

ಲಿಂಗದ ನೆನೆಹಿನ ಆಯತವೇ ಸ್ವಾಯತವಾಗಿ ಇರಬಲ್ಲರೆ ಇವ ಬಿಟ್ಟರೆಂದೆಂಬೆನಯ್ಯ,

ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳ್ಳರೆ,  ಭವದಲ್ಲಿ ತಂದು ಇವ ಕಚ್ಚಿಸಿದಲ್ಲದೆ ಮಾಣವು ಕಾಣಿರಯ್ಯ

ಹಿಡಿದು ಸಂಸಾರಿಗಳಲ್ಲ,  ಬಿಟ್ಟು ನಿಸ್ಸಂಸಾರಿಗಳಲ್ಲ, ಎರಡೂ ಅಲ್ಲದ  ಎಟುವರನು ಏನೆಂಬೆನಯ್ಯ?

ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ

TRANSLITERATION

honna biTTe, henna biTTe, manna biTTe eMdu jagada  kaNNa kaTTi

mereva kaNNa bEneya  aNNagaLu nIvu kELi bhO!

maatinalli biTTirO? manadalli biTTirO?

I nItiya hELiri enagomme, tanu manada madhyadalli ivara nenehu keTTu

liMgada nenehina aayatavE svaayatavaagi iraballare iva bittavereMdeMbenayya,

maatinalli biTTu, manadalli uLLare bhavadalli taMdu iva  kaccisidallade maaNavu kaaNirayya.

hiDidu saMsaarigaLalla, biTTu nissaMsaarigaLallla.  eraDU allada eTuvaranu EneMbenayya

mahaaliMgagauru shivasiddhEshvara prabhuve.

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/3pL3VqJ8NsQ

TRANSLATION (WORDS)

honna biTTe, ( I have renounced the attachment to gold)  henna biTTe, (I have renounced the attachment to woman) manna biTTe (I have renounced the attachment to land) eMdu  (saying) jagada (of the world)  kaNNa kaTTi  (blinding people from truth)

mereva (showing off)  aNNagaLu  (oh! brothers) nIvu kELi bhO! (you please listen)

maatinalli biTTirO?  (have  you renounced in words?) manadalli biTTirO? (have you renounced in minds?)

I nItiya (this moral) hELiri (tell)  enagomme (me once) , tanu  (body)  manada  (mind)  madhyadalli (inside)  ivara nenehu keTTu (memory of these desires, ceased)

liMgada (God’s icon)  nenehina (memory) aayatavE (icon)  svaayatavaagi ( filled the heart)  iraballare (if lives on)  iva bittavereMdeMbenayya,(then I will say/ convinced  that they are truly renounced)

maatinalli biTTu (renounced in words) , manadalli uLLare  (thinking about them in mind) bhavadalli (in this  material world) taMdu  (bring you back) iva  (these desires)  kaccisidallade maaNavu (they surely will sting you) kaaNirayya  (you see).

hiDidu saMsaarigaLalla (neither have you embraced the world) , biTTu nissaMsaarigaLallla  (nor have you renounced it).  eraDU allada eTuvaranu EneMbenayya (what do I call  these senseless people)

mahaaliMgagauru shivasiddhEshvara prabhuve. (Mahalingaguru Shivasiddheshvaraprabhuve)

VACHANA IN ENGLISH

Oh! Brothers, if you are saying that “I renounced gold, I renounced Women, I renounced land”, blinding people of this world from the truth and showing off, please listen!

Have you renounced in speech? Have you renounced in mind? Please tell me!

If the memory of these desires has completely ceased in mind and body, and the memory of God’s icon completely fills the heart and lives on, then I am convinced that you are truly renounced!

Just renouncing in speech and thinking about them in mind, brings you back into this material world and these desires will surely sting you, you see Sir!

Neither you have embraced the world, nor you have renounced it! What do I call such senseless people,  Oh! Mahalingaguru Shivasiddheshvaraprabhu?

  

COMMENTARY

In this Vachana, Thontada Soddalinga Swamigalu comments on the state of people who have not completely realized the Divine, but pretend to have by claiming that they have renounced all the worldly desires and belongings. Gold (indicative of wealth), women (the other sex – men for women, women for men) and land (indicative of all other possessions) cover all worldly aspects that we strive for, collect and make ourselves feel accomplished. Relinquishing the desires for these is considered appropriate step in the spiritual path of reaching Him. But, just claiming that these desires have been renounced, yet longing for them internally, is just showing off to the world and indeed blinding the people around. True renunciation is when even the smallest trace of these desires vanishes from the mind and body, and the soul is completely set on the image of the Divine within. Anything short of that will simply bring one back into this mundane world and all these desires attack back with their multiplied vigor. Such individuals are neither here in the mundane world, nor there with the Divine.

The Vachana stresses the importance of external and internal purity and maturity in thoughts, speech and action. Just  showing off externally through the speech is not enough, the mind and body should completely be pure and cultured from within, to be truly being with the Divine. Purity of the soul and BEING with the Divine is our natural state. This state has been altered by the worldly desires i.e. by our DOING. It is time to regain our natural state of permanent bliss.

Let us BE and not just DO!

 KANNADA COMMENTARY      

ಅರ್ಥ:

ಹೊನ್ನ ಬಿಟ್ಟೆ,  (ಹೊನ್ನಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ)  ಮಣ್ಣ ಬಿಟ್ಟೆ, (ಮಣ್ಣಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ)  ಹೆಣ್ಣ ಬಿಟ್ಟೆ  (ಹೆಣ್ಣಿನ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ) ಎಂದು ಜಗದ ಕಣ್ಣ ಕಟ್ಟಿ (ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಮೋಸ ಮಾಡಿ)

ಮೆರೆವ ಕಣ್ಣ ಬೇನೆಯ ಅಣ್ಣಗಳು ನೀವು ಕೇಳಿ ಭೋ! (ಜಂಬದಿಂದ ತಿರುಗಾಡುವ ಅಣ್ಣಗಳೇ ನೀವು ಕೇಳಿರಿ)

ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿರೋ, ಮನದಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿರೋ? (ಇವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ನೀವು ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರೊ? ಅಥವಾ ಮನದಲ್ಲಿಯೂ ನೆನೆಯದೆ ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರೋ?)

ಈ ನೀತಿಯ ಹೇಳಿರಿ ಎನಗೊಮ್ಮೆ, (ನಿಮ್ಮ ನೀತಿಯಾವುದು ನನಗೆ ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಿರಿ)  ತನು ಮನದ ಮದ್ಯದಲ್ಲಿ  ಇವರ ನೆನೆಹು ಕೆಟ್ಟು (ದೇಹದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ನೆನೆಹು ನಿಂತುಹೋಗಿ)

ಲಿಂಗದ ನೆನೆಹಿನ ಆಯತವೇ ಸ್ವಾಯತವಾಗಿ ಇರಬಲ್ಲರೆ ಇವ ಬಿಟ್ಟರೆಂದೆಂಬೆನಯ್ಯ, (ಲಿಂಗದ ನೆನಹು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದ್ದರೆ, ಇಷ್ಟ ಲಿಂಗವು ಪ್ರಾಣಲಿಂಗವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟರೆ  ನೀವು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರಿ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬುವೆ)

ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಮನದಲ್ಲಿ ಉಳ್ಳರೆ,( ಕೇವಲ ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ ಇವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಮನದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳ ನೆನೆಹು ಇನ್ನೂ ಇದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ)  ಭವದಲ್ಲಿ ತಂದು ಇವ ಕಚ್ಚಿಸಿದಲ್ಲದೆ ಮಾಣವು ಕಾಣಿರಯ್ಯ (ಈ ಭವದಲ್ಲಿ ಇರುವವರೆಗೂ ಅವು ಬಂದು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಚ್ಚದೆ ಬಿಡವು)

ಹಿಡಿದು ಸಂಸಾರಿಗಳಲ್ಲ,  (ಇತ್ತ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ಸಂಸಾರಿಗಳು ಆಗಲಿಲ್ಲ)  ಬಿಟ್ಟು ನಿಸ್ಸಂಸಾರಿಗಳಲ್ಲ, (ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಸಂಸಾರವನ್ನು ತೊರೆದವರೂ ಅಲ್ಲ)  ಎರಡೂ ಅಲ್ಲದ  ಎಟುವರನು ಏನೆಂಬೆನಯ್ಯ? (ಒಂದನ್ನೂ ಸಾಧಿಸದ  ಮೂಢನನ್ನು ಎನೆಂದು ಕರೆಯಲಿ)

ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಅನೇಕರು  ತಾವು ಸಂಸಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಅಥವಾ ಹೊನ್ನು, ಹೆಣ್ಣು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಮೋಹ ತಮಗೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತ ಮೆರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅಂತಹವರನ್ನು  ಕುರಿತು ತೋಂಟದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು ಅವರ ಪ್ರಾಮಾಣಿಕತೆಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೊನ್ನು, ಹೆಣ್ಣು, ಮಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಹೇಳುವ ನೀವು ಅವುಗಳನ್ನು ಬರಿ ಬಾಯಿ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರೋ ಇಲ್ಲವೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಮನಸಾ ಕಾಯಾ ಬಿಟ್ಟಿರುವಿರೋ? ನೀವು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾವ ನೀತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀರಿ? ತನು ಮನದಲ್ಲಿ  ಅವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದರೆ, ನಿಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಅದು ನೆಲೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವು ತಾನೇ ತಾನಾಗಿದ್ದರೆ ಆಗ ನಿಮ್ಮ ಮಾತು ನಂಬ ಬಹುದು. ಆದರೆ ಹೊನ್ನು, ಹೆಣ್ಣು, ಮಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟು ಮನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ನೆನೆಯುತ್ತಲೇ ಇದ್ದರೆ  ನಿಮ್ಮ ಕಪಟ ಒಂದಿಲ್ಲ ಒಂದು ದಿನ ಹೊರಬರುವುದು. ಆ ಹೊನ್ನು, ಹೆಣ್ಣು, ಮಣ್ಣುಗಳ ಗುಪ್ತ ಆಸೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಚ್ಚದೆ ಬಿಡದು. ಅಂದರೆ ನೀವು ಅವುಗಳ ಆಕ್ರಮಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವಿರಿ. ಆಗ ನೀವು ಅವುಗಳ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಡದೆ ಸಂಸಾರಿಗಳೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ, ಅವುಗಳನ್ನು ತೊರೆದು ಭವದಿಂದ‘ ದೂರ ಸರಿದವರೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಎರಡೂ ಅಲ್ಲದ ನಮ್ಮಂತಹ ಮೂಢರನ್ನು ಏನೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದು? ಎಂದು  ಕೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಬಾಯಿಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟೆ ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಬಹು ಸುಲಭ. ಆದರೆ ಮನಸಾ ಕಾಯಾ ಅವನ್ನು ಬಿಡುವುದು  ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವುದರಷ್ಟು ಸರಳವಲ್ಲ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ತೋರಿಕೆಯ ನಡತೆಗೂ ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದಕ್ಕೂ ಬಹು ಅಂತರವಿರುತ್ತದೆ. ಶರಣರ ಬದುಕು ಒಳಗೂ ಹೊರಗೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿರಬೇಕು. ಮೇಲೊಂದು ಒಳಗೊಂದು ರೀತಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವವನು ಶರಣನಾಗಲಾರ. ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ಶರಣರ ಲಾಂಛನ ಧರಿಸಿ ತಾನು ಹೊನ್ನು, ಹೆಣ್ಣು, ಮಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳುವವನು ಕಪಟಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. 

ಮನ ಮತ್ತು ತನುವಿನಲ್ಲಿ ಈ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅಥವಾ ಆ ಆಸೆಗಳಿಗೆ ಸ್ಥಾನವೇ ಇಲ್ಲವಾಗಿ ಆ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಲಿಂಗವೇ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಾಗ ಆತ ಶರಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಹಾಗಾಗಿದ್ದರೆ ಆತನನ್ನು ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು ಭಕ್ತನೆಂದು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಹಾಗಲ್ಲದವರು ಇತ್ತ ಸಂಸಾರಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ ಅತ್ತ ಸಂಸಾರವನ್ನು ತೊರೆದವರೂ ಅಲ್ಲದ ಬುದ್ಧಿಗೇಡಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Vachana 164: Aruhina Jyoti Eddittu – The Awareness Emanated!

 

VACHANA IN KANNADA

ಅರುಹಿನ ಜ್ಯೋತಿ ಎದ್ದಿತ್ತು, ಶರೀರವನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತ್ತು,
ಮರವೆಯ ತಮ ಹರಿಯಿತ್ತು, ಕರಣಂಗಳ ತುಂಡಿಸಿತ್ತು,
ವಿಷಯಂಗಳ ಶಿರವನು ಹರಿಯಿತ್ತು,ದಶೇಂದ್ರಿಯಗಳ ದಾಳಿಯ ನಿಲಿಸಿತ್ತು,
ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳ ಪ್ರಪಂಚವ ಪರಿಹರಿಸಿತ್ತು,
ಬ್ರಹ್ಮವೇ ತಾನೆಂಬ ಕುರುಹವ ಮೈಗಾಣಿಸಿತ್ತು, 
ತಾನೆಂಬ ಕುರುಹನಳಿದ ಅವಿರಳ ಸಹಜನು ಭಕ್ತನು ನೋಡಾ ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಪ್ರಭುವೆ.

TRANSLITERATION

aruhina jyOti eddittu, sharIravannella tuMbittu,

maraveya tama hariyittu, karaNaMgaLa  tuMDisittu,
viShayaMgaLa shiravanu hariyittu, dashEMdriyagaLa daaLiya nilisittu,
paMcamahaabhUtagaLa  prapaMcava pariharisittu
brahmavE taaneMba kuruhava maigaaNisittu,
taaneMba kuruhanaLida  aviraLa sahajanu bhaktanu nODaa mahaaliMga guru shiva siddhEshvaraprabhuve.

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/wOyjPsVSTfw

TRANSLATION (WORDS)
aruhina  (of awareness) jyOti  (the light)  eddittu  (emanated) , sharIravannella ( the whole body) tuMbittu (filled),
maraveya (of  ignorance)   tama (darkness)  hariyittu ( got torn,  disappeared), karaNaMgaLa  (the causative factors)  tuMDisittu  ( cut into pieces),
viShayaMgaLa (of worldly pleasure) shiravanu (the head) hariyittu ( torn, disappeared), dashEMdriyagaLa  (all the ten sense organs)  daaLiya ( the attack of) nilisittu (stopped),
paMcamahaabhUtagaLa  (of five gross elements’) prapaMcava (the world)  pariharisittu  (solved)
brahmavE (Brahma himself)  taaneMba (I am) kuruhava  (symbol) maigaaNisittu (was made to understand),
taaneMba ( I ness) kuruhanaLida  (completely disappeared) aviraLa (rare)  sahajanu (individual)  bhaktanu nODaa (devotee you see) mahaaliMga guru shiva siddhEshvaraprabhuve. (Mahalingaguru Shiva siddheshvaraprabhuve)

VACHANA IN ENGLISH

The light of awareness emanated, filled the whole body,
The darkness of ignorance disappeared, the causative factors cut into pieces,
The head of the worldly pleasures torn,
The attack of the ten sense organs stopped,
The world of five gross elements resolved,
The fact that ‘Brahma is myself’  driven home,
The I-ness completely disappeared.
Such rare individual is the true devotee, you see Mahalingaguru Shiva Siddheshvaraprabhu.

COMMENTARY

In this Vachana, Thontada Siddalinga Swamigalu describes what happens when the awareness strikes   to make the individual into a true devotee (self-realized).
The awareness emanated and drenched the whole person, meaning that the awareness is complete and permanent. This removed the darkness of ignorance. Due to this awareness the causative factors of the creation are of no consequence. We have described the two prime causative factors of creation (purusha, the creator and the male form and prakriti, the illusion and the female form) in our earlier posts. The other causative factors are the five sense organs (gyanendriyas - eyes to see, ears to listen, nose to smell, tongue to taste, skin to feel), the five organs of action (karmendriyas - mouth to speak, hands to work, feet to walk, anus to excrete waste and sexual organs to reproduce) and the mind (manas). The first two together are the ten organs termed dashendriya.  When individual’s awareness sets in, the influence of all these organs is of no consequence. He/she will have utilized them appropriately and not over indulged in any. The pleasures and the sorrow of the mundane world do not sway him/her.   The fact that the individual and the creator are one and the same becomes obvious. The individual and the creator are one consciousness (Brahman). Then how does this conscious energy put on the appearance of material solidity.  In order to bridge the gulf between consciousness and apparently durable matter, ancient Indian sages postulated (or “divined”) that all physical things are constituted of five subtle elements  called Pancha-Mahabhutas – earth, fire, water, air, ether.  These are not the elements known in the conventional sense (e.g. “water” does not imply the water, and “earth” does not mean soil) but are actually subtle conditions which together create the perception of forms which can be sensed by the human mind.  The actual names of these five elements are Akasha (ether), Vayu (aeriality), Agni(fire), Apas(liquidity) and Prithvi(compaction). A true devotee realizes the constitution of this consciousness and completely gives up the ‘I-ness’. When one reaches that stage, he/she is the true self-realized, and a true devotee.

The Vachana is urging us to develop the keen awareness needed to realize that we belong to that single consciousness, be neither sense- starved  nor sense-obsessed, remove the duality of you and I, learn to be not swayed by the ups and downs of the world we must be part of and let our ego go away!

Let us be the consciousness!

 KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:
ಅರುಹಿನ ಜ್ಯೋತಿ ಎದ್ದಿತ್ತು, (ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕು  ಹುಟ್ಟಿತು) ಶರೀರವನ್ನೆಲ್ಲ ತುಂಬಿತ್ತು, (ದೇಹದಲ್ಲೆಲ್ಲ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು)
ಮರವೆಯ ತಮ ಹರಿಯಿತ್ತು,( ಮರೆವು ಎಂಬ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಯಿತು)  ಕರಣಂಗಳ ತುಂಡಿಸಿತ್ತು,(ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತುಂಡು ಮಾಡಿತ್ತು)
ವಿಷಯಂಗಳ ಶಿರವನು ಹರಿಯಿತ್ತು, (ಬಯಕೆಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೇ ಹರಿಯಿತು) ದಶೇಂದ್ರಿಯಗಳ ದಾಳಿಯ ನಿಲಿಸಿತ್ತು, (ಹತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ನಿಲಿಸಿತ್ತು)
ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳ ಪ್ರಪಂಚವ ಪರಿಹರಿಸಿತ್ತು, (ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳಿಂದ  ಉಂಟಾದ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ  ಅರಿವಾಯಿತು)
ಬ್ರಹ್ಮವೇ ತಾನೆಂಬ ಕುರುಹವ ಮೈಗಾಣಿಸಿತ್ತು,  (ತಾನು ಆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕುರುಹು ಎಂಬುದು ತಿಳಿಯಿತು)
ತಾನೆಂಬ ಕುರುಹನಳಿದ ಅವಿರಳ ಸಹಜನು (ತಾನು ಎಂಬ ಭಾವ ಅಳಿದು ಸಹಜವಾಗಿರುವವನು)  ಭಕ್ತನು ನೋಡಾ (ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತನು) ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರಪ್ರಭುವೆ.

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಅರಿವು ಹುಟ್ಟಿದಾಗ ಏನೇನಾಯಿತು ಎಂಬುದರ ವಿವಿರಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ ತೋಂಟದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು.
ಅರಿವಿನ ಜ್ಯೋತಿ ಹುಟ್ಟಿ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಪಸರಿಸಿದಾಗ  ಮರೆವು ಎಂಬ ಕತ್ತಲೆ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು. ಆ ಬೆಳಕಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮರೆವು ಎಂಬುದು ಹೇಳ ಹೆಸರಿಲ್ಲದೆ ಹೋಯಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅರಿವು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆದು ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಮರೆವು ಮತ್ತೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಅರಿವಿನ ಜ್ಯೋತಿ ಮೈಮನದಲ್ಲಿ ಚೆನಾಗಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡದ್ದರಿಂದ ಮರೆವಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನವೇ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು. ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮರೆವಿಗೊಳಗಾಗಿ  ಕಾರ್ಯಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟವು.
ಜ್ಞಾನೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಎಂದರೆ ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರಸ, ರೂಪ, ಗಂಧಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು. ಈ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಕೆಲಸಮಾಡುವುದೇ ತಾವು ಹಿಂದೆ ಗಳಿಸಿದ ಅನುಭವದ ನೆನಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ. ತಾನು ಅನುಭವಿಸುವಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಸಿ ಅದು ಚೆನ್ನ, ಕೆಟ್ಟ ಎಂಬಂತಹ ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಕಟ್ಟುವ  ಆತುರ ಅವಕ್ಕೆ. ಆ ಅನುಭವದ ನೆನಪನ್ನು ಅರಿವು ತುಂಡರಿಸಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಅಂದರೆ ಈಗ ಪ್ರತಿ ಅನುಭವವೂ ಹೊಚ್ಚಹೊಸದಾಗಿ,   ಕೆಟ್ಟ, ಚೆನ್ನ ಎಂಬಂತಹ ಭಾವ ತೋರುವುದಿಲ್ಲ.
ಇನ್ನೂಮುಂದೆ ಹೋಗಿ,  ಆ ಅರಿವು, ಅನುಭವ ಉಂಟುಮಾಡುವ ವಸ್ತುಗಳ ಶಿರವನ್ನೇ ಹರಿದು ಬಿಟ್ಟಿತು.ಅಂದರೆ ವಸ್ತುಗಳು ನಮಗೆ  ಸುಖ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಅನುಭವ ಮತ್ತು ನೆನಪಿನ ಆಧಾರದ ಮೇಲೆ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಸುಖ ಅಥವಾ ದುಃಖ ಪಡೆಯುತ್ತೇವೆ. ಅರಿವಿನ ಉದಯದಿಂದ ವಿಷಯ ವಸ್ತುಗಳೇ ಇಲ್ಲದಂತಾಯಿತು. ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸುವುದು ನಿಂತು ಹೋಯಿತು.
ಪಂಚಮಹಾಭೂತಗಳಿಂದ ಉಂಟಾದ ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ನಿಜವಾದ ರೂಪ ತಿಳಿಯಿತು. ತಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕುರುಹು ಎಂಬುದು ಮನವರಿಕೆಯಾಯಿತು. ಭಕ್ತನಲ್ಲಿ ತಾನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಕುರುಹು ಎಂಬ ಭಾವ ಸಂದಿಲ್ಲದೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು.ತಾನು ಬೇರೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಇಲ್ಲವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯವಾಯಿತು. ಪ್ರಪಂಚ, ವಿಷಯ ವಸ್ತುಗಳು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹೊರಿಸಿದ ಎಲ್ಲ ಭಾವಗಳು ಕೊನೆಗೊಂಡು ತಾನು ಸಹಜವಾಗಿ ಇದ್ದಾನೆ ಭಕ್ತನು.