Vachana 171: Arivina Kuruhanariyade – Without the Awareness

VACHANA IN KANNADA

ಅರಿವಿನ ಕುರುಹನರಿಯದೆ ತನುವ ಕರಗಿಸಿ ಮನವ ಬಳಲಿಸಿದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವೋ?

ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವ ಮಾಡಿ ವಿಷಯಂಗಳ ಬಂಧಿಸಿ

ಆತ್ಮಂಗೆ ಬಂಧನವ ಮಾಡಿದರೆ, ಆತ್ಮ ದ್ರೋಹ ಕಾಣಿಭೋ,
ಹೀಂಗೆ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ತನುವ ಒಣಗಿಸಿದರೆ
ಹಸಿಯ ಮರನ ತರಿದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿದಂತೆ,
ತನು ಒಣಗಿದರೇನಯ್ಯ? ಮನದ ಮಲಿನ ಹಿಂಗದು.
ಮನದ ಮಲಿನ ಹಿಂಗದನ್ನಕ್ಕರ
ಭವ ಹಿಂಗಿತ್ತೆಂಬ ಭಂಡರನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯ?
ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ.

TRANSLITERATION

arivina kuruhanariyade

tanuva karagisi manava baLalisidare Enu prayOjana?
iMdriya nigrahava maaDi viShayaMgaLa baMdhisi
aatmaMge baMdhanava maaDidare, aatma drOhakaaNi bhO,
hIMge uddEshadiMda tanuva oNagisidare
hasiya marana taridu bisilige haakidaMte,
tanu oNagisidarEnayya?  manada malina hiMgadu.
manada malina hiMgadannakkara
bhava hiMgitteMba bhaMDaranEneMbenayya?
mahaliMgaguru shiva siddhEshvara prabhuve.

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/scjnnUrPauA

 

TRANSLATION (WORDS)

aarivina (of awareness)  kuruhanariyade (without understanding the symbol, icon)

tanuva (the body) karagisi (by punishing)  manava (the mind) baLalisidare (if you  tire) Enu prayOjana (what is the use)?
iMdriya (the sense organs) nigrahava  maaDi (controlled)  viShayaMgaLa baMdhisi (imprisoning senses)
aatmaMge  baMdhanava maaDidare (if made the soul a prisoner)
aatma drOha kaaNi bhO (it is deceiving the self  you see),
hIMge  (in this way) uddEshadiMda (with a purpose)  tanuva (the body)  oNagisidare (if punished)
hasiya marana (a living fresh tree) taridu (cutting)  bisilige (in the sun) haakidaMte (like spreading),
tanu oNagisidarEnayya?  ( what if the body is punished) manada malina hiMgadu (the polluted mind doesn’t become pure).
manada malina hiMgadannakkara (till the polluted mind doesn’t get purified)
bhava (the cycle of birth and death)  hiMgitteMba (has ended)  bhaMDaranEneMbenayya (what can I say about such impudents)?
mahaliMgaguru shiva siddhEshvara prabhuve (Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhuve).

 

VACHANA IN ENGLISH

Without gaining the awareness of the icon,

If one punishes the body and tires the mind, what is the use?
If sense organs are controlled, senses are imprisoned and the soul is made a prisoner,
It is deceiving the Self, you see!
Thus, if the body is punished on purpose,
It is like cutting the fresh living tree and spreading it in Sunshine!
Sir! Just by punishing the body, the polluted mind doesn’t become pure!
What shall I call these impudents who claim their cycle of birth and death has ended,
Without the polluted mind getting purified?
Oh, Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhuve!

COMMENTARY

In this Vachana Thontada Siddalinga Swamigalu is again emphasizing the importance of gaining awareness of the Divine and purifying the mind as the only way to realize Self. He stresses that no amount of rituals and excessive disciplining of the body and mind would take us to the divine and free us from the cycle of birth and death.

The Guru has provided us with an icon along with the knowledge of what it stands for and has directed us as to how see past the icon and realize what it stands for, and use it as a mirror to see the Self. In our efforts to do so, we become victims of various types of rituals and practices. We fast and put our body through lot of hardship, and exhaust (tire) our mind. We try to control our desires by controlling our sense organs and imprison our soul. It is very natural to have desires. However when we study the nature of these desires, understand how and what role they have on our mind, these desires become less and less and even stop naturally. The Vachana says that without this awareness it is like cutting a live tree and spreading it in the Sun. The exterior of the tree dries up, but the interior stays green. Our practices punish the body and tire the mind, but our awareness level still stays green and immature. The Vachana implores such routine practices and says that we can never escape from the cycle of birth and death (ups and downs of this mortal world) unless we gain the awareness of the Divine, i.e. travel within!

 

 Let us not depend on just body and mind bending to reach the Divine!

 

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಅರಿವಿನ (ಜ್ಞಾನದ, ಎಚ್ಚರದ)  ಕುರುಹನರಿಯದೆ (ಚಿಹ್ನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯದೆ)

ತನುವ ಕರಗಿಸಿ (ದೇಹವನ್ನು ದಂಡಿಸಿ)  ಮನವ ಬಳಲಿಸಿದರೆ (ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶಿಕ್ಷೆಗೆ ಒಡ್ಡಿದರೆ)  ಏನು ಪ್ರಯೋಜನವೋ?
ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವ ಮಾಡಿ (ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಬಲವಂತದಿಂದ ವಶದಲ್ಲಿರಿಸಿ)  ವಿಷಯಂಗಳ ಬಂಧಿಸಿ (ವಿಷಯೇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ)
ಆತ್ಮಂಗೆ ಬಂಧನವ ಮಾಡಿದರೆ (ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿದರೆ)
ಆತ್ಮ ದ್ರೋಹ ಕಾಣಿಭೋ,(ಅದು ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ದ್ರೋಹಮಾಡಿದಂತೆ)
ಹೀಂಗೆ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ತನುವ ಒಣಗಿಸಿದರೆ (ಹೀಗೆ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದೇಹವನ್ನು ದಂಡಿಸಿದರೆ)
ಹಸಿಯ ಮರನ ತರಿದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿದಂತೆ,
ತನು ಒಣಗಿದರೇನಯ್ಯ? ಮನದ ಮಲಿನ ಹಿಂಗದು.(ದೇಹ ಬಳಲಿ ಬಡಕಲಾಗುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಮನದಲ್ಲಿಯ ಮಾಲಿನ್ಯ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತದೆ)
ಮನದ ಮಲಿನ ಹಿಂಗದನ್ನಕ್ಕರ (ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿಯ ವಿಷಯವಾಸನೆಗಳು ಮಾಯವಾಗದಿರುವಾಗ)
ಭವ ಹಿಂಗಿತ್ತೆಂಬ ಭಂಡರನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯ? (ಅವರಿಗೆ ಭವದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವ ಭಂಡರನ್ನು ಏನೆನೆನ್ನಲಿ?)
ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವ ಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ. 

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಇಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು  ಮನಸ್ಸು ಮಾಗದೆ ಇದ್ದಾಗ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ತುಳಿದಿಟ್ಟು ತಮಗೆ ಭವದ ಆಸೆ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವಂತಹ ಭಂಡರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕುರುಹಿನ ನಿಜವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳದೆ, ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಆಚಾರಕ್ಕೆ ಮಹತ್ವ ಕೊಟ್ಟು ದೇಹವನ್ನು  ದಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ ಜನರು, ಉಪವಾಸ, ವ್ರತ, ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಕುರುಹಿನ ಪೂಜೆ ನಾನಾ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ವ್ರತಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿವುದರಲ್ಲಿ ತನುವನ್ನು ಬಳಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಇದರಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಬಳಲುತ್ತದೆ.  ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಗ್ರಹಿಸಿ ಅವುಗಳ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕಿ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಬಂಧನದಲ್ಲಿರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಇದು ಆತ್ಮದ್ರೋಹ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು.. ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಹರಿಯುವುದು ಸಹಜ. ಅವುಗಳ ಸಹಜಗುಣವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಅವು ಹಾಗೇಕೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಎಂಬುದನ್ನು  ಗಮನಿಸಿದಾಗ, ಅದರಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಪಾತ್ರ ಏನು, ಎಷ್ಟು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹೊರಗೆ ಹರಿಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತವೆ.ಎಂದರೆ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ತಮಗೆ ಹಿಂದೆ ಆದ ಅನುಭವದಿಂದ , ಅಥವಾ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ತನಗೆ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವ ಕಲ್ಪನೆಯಿಂದ  ಅವುಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳ ಆ ಭಾವನೆ ಅಸತ್ಯವೆಂಬ ಆಳವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ  ಅವುಗಳ ಆಸೆ ತಾನಾಗಿಯೆ ನಿಂತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಂದರೆ ವಿಷಯಗಳ ಸುಖವೆಂಬುದು ಮಾನಸಿಕ ಭ್ರಮೆ ಎನ್ನುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಗಳಿಸದೆ, ಅನೇಕ ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ, ನಿರರ್ಥಕವಾದ ವ್ರತ ನಿಯಮಗಳ ಪಾಲನೆಯಿಂದ  ತನು ಮನವನ್ನು ಬಳಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ರೀತಿ ಮಾಡುವುದು  ಹಸಿಯ ಮರವನ್ನು ಕಡಿದು ತಂದು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಹಾಕಿ ಒಣಗಿಸಿದಂತೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು. ಅಂತಹ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಆ ಮರ ಮೇಲೆ ಮೇಲೆ ಒಣಗಿದಂತೆ ಕಂಡರೂ ಒಳಗೆ ಹಸಿಯಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಇಂತಹ ಜನರು ಮೇಲೆ ವಿರಾಗಿಗಳಂತೆ ಕಂಡರೂ ಮನದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಭೋಗದ ಲಾಲಸೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಮನದ ಆಳದಲ್ಲಿ ಭೋಗದ ಲಾಲಸೆಯನ್ನು ಇಟ್ಟುಗೊಂಡವರು ಮೇಲೆ ಮಾತ್ರ ತಾವು ಭವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟವರು ಎಂದು ಹೇಳುವವರು ಭಂಡರು. ಅಂತಹವರನ್ನು ಏನೆಂದ ಕರೆಯಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಸ್ವಾಮಿಗಳು. 

Vachana 170: Chilumeya AggavaNiya Kudidareno? – What if one drinks the spring water?

VACHANA IN KANNADA

ಚಿಲುಮೆಯ ಅಗ್ಘವಣಿಯ ಕುಡಿದರೇನೋ, ಜನ್ಮದ ಮೈಲಿಗೆಯ ತೊಳೆಯದನ್ನಕ್ಕರ?
ಕಾಡುಗಟ್ಟಿಯ ನೀರು ಕುಡಿದರೇನೋ, ತನ್ನ ಕಾಡುವ ಕರಣಾದಿ ಗುಣಗಂಗಳ ಕಳೆದುಳಿಯದನ್ನಕ್ಕರ?
ಉಳ್ಳಿ ನುಗ್ಗೆಯ ಬಿಟ್ಟರೇನೋ, ಸಂಸಾರದ ಸೊಕ್ಕಿನುಕ್ಕಮುರಿದು, ಮಾಯಾದುರ್ವಾಸನೆಯ ವಿಸರ್ಜಿಸದನ್ನಕ್ಕರ?

ಸಪ್ಪೆಯನುಂಡರೇನೋ, ಸ್ತ್ರೀಯರಪ್ಪುಗೆ ಬಿಡದನ್ನಕ್ಕರ?
ಅದೇತರ ಶೀಲ, ಅದೇತರ ವ್ರತ ಮರುಳೇ?
ಅಂಗವಾಚಾರಲಿಂಗವಾಗಿ, ಮನವು ಅರಿವು ಸಂಬಂಧವಾಗಿ
ಸರ್ವ ದುರ್ಭಾವ ಚರಿತ್ರವೆಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟು, ಸತ್ಯ ಸದ್ಭಾವ  ನೆಲೆಗೊಂಡ ಸದ್ಭಕ್ತನ ಸುಶೀಲಕ್ಕೆ
ನಮೋ ನಮೋಯೆಂಬೆನು ಕಾಣಾ, ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ.

TRANSLITERATION

cilumeya agghavaniya kuDidarEnO, janmada mailigeya toLeyadannakkara?

kaaDugaTTiya nIru kuDidarEnO, tanna kaaDuva karaNaadiguNagaMgaLa kaLeduLiyadannakkara?
uLLi nuggeya biTTarEnO, saMsaarada sokinukkamuridu  maayaadurvaasaneya visarjisadannakkara?
sappeyanuMDarEnO, streeyarappuge bidadannakkara?
adEtara sheela< adEtara vRUta maruLE?
aMgavaacaaraliMgavaagi, manavu arivu saMbaMdhavaagi
sarva durbhaava caritravellaa keTTu, satya sadbhaava nelegoMDa sadbhaktana suSheelakke
namO namOyeMbenu kaaNaa, mahaguru shivasiddhEshvara prabhuve.

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/6TdnDxlQOl8

 TRANSLATION (WORDS)

cilumeya (spring)  agghavaniya (water)  kuDidarEnO ( what  if drunk) ,

janmada (of births)  mailigeya (dirt, contamination), toLeyadannakkara (if not washed)?
kaaDugaTTiya (from a forest stream)  nIru (water) kuDidarEnO (what if drunk),
tanna kaaDuva (troubling the self)  karaNaadiguNagaMgaLa (the senses) kaLeduLiyadannakkara (if not got rid of )?
uLLi (onion)  nuggeya (drumstick) biTTarEnO  (what if forsaken)
saMsaarada  (of the world) sokinukkamuridu (if the ego which is as strong as the steel is not broken)
maayaadurvaasaneya (the bad odor of illusion)  visarjisadannakkara (if not abandoned)?
sappeyanuMDarEnO (if insipid  food/ food without salt and spices, is consumed),
streeyarappuge (attachment to woman/man)  bidadannakkara (if not abandoned)?
adEtara sheela (what kind of virtue is that)   adEtara vRUta maruLE (what kind of religious vow is that)  ?
aMgavaacaaraliMgavaagi (the whole body should become Linga)
manavu (mind) arivu (awareness)  saMbaMdhavaagi (with union of)
sarva (all)  durbhaava (bad will)  caritravellaa (character)  keTTu (destroyed)
satya (truth) sadbhaava (good will) nelegoMDa (established) sadbhaktana (the  devotee)  suSheelakke (the  virtue of)
namO namOyeMbenu kaaNaa (I bow to),
mahaguru shivasiddhEshvara prabhuve (Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhu).

VACHANA IN ENGLISH

What good is drinking spring water, if the contamination of the birth is not washed?

What good is drinking water from a forest stream, if the senses troubling the self, are not rid off?
What good is forsaking onion and drumsticks, if the ego of the world as strong as steel is not broken and the bad odor of illusion are not abandoned?
What good is consuming insipid food (without salt and spices), if the attachment to woman (man) is not abandoned?
What kind of virtue is that? What kind of religious vow is that?
When the whole body becomes Linga (Divine), the mind forms a bond with the awareness,
With all the ill will and characters destroyed,
And the truth and good will established,
I bow to the virtue of such a true devotee,
Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhu!

COMMENTARY

In this Vachana, Thontada Siddalinga Swamigalu comments on rituals and practices the individuals go through hoping to realize the Self and reach the Divine. People shave their head off, wear saffron robes, visit all holy places, and stay silent for long intervals, and so on. The Vachana says that such outward practices are not of any use in achieving the Self. What is needed is reaching one’s own interior. Looking inward and cultivating the awareness of the nature of the Divine is the only way to reach Him.

The practice of drinking only the pure water from the spring and believing that its purity and sacredness will take one to the Divine is of no value. What adds value to one’s life is getting rid of the contamination of the multiple births and all the activities (karma) leading to it.
Drinking water from the stream in the forest believing that the uncontaminated water makes one pure is of no use. What is of use is getting rid of the influence of the senses. The senses need not be curbed, neither they should be over indulged; they should be utilized just right!
What good is giving up onions (pungent) and drumsticks (considered low value vegetable) and such and consuming the so called saathvik (mild) food believing that this practice will take us to the Divine? What is needed is getting rid of ego of this mundane world, becoming free from the influences of illusion (Maaya) and not longing for the embrace of the woman (or man).
The Vachana questions as to what kind of rituals and practices are these and what religious rights are these, essentially saying that they are of no value.
The true devotee is the one who has understood and internalized the concept of the Divine and realized the awareness of the Self, who has given up all the ill will and characters and has centered himself in the true good will towards all. The author says that he bows to such true devotee.

Let us not be immersed in rituals and showy practices and achieve the union of the mind and awareness of the Divine!

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಚಿಲುಮೆಯ (ಒರತೆಯ)  ಅಗ್ಘವಣಿಯ (ನೀರನ್ನು) ಕುಡಿದರೇನೋ,

ಜನ್ಮದ ಮೈಲಿಗೆಯ  (ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರದಿಂದ  ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬಂದ ಕರ್ಮ)ತೊಳೆಯದನ್ನಕ್ಕರ (ತೊಳೆಯದೆ ಹೋದಲ್ಲಿ)?
ಕಾಡುಗಟ್ಟಿಯ  (ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಹರಿಯುವ ನೀರು) ನೀರು ಕುಡಿದರೇನೋ,
ತನ್ನ ಕಾಡುವ ಕರಣಾದಿಗುಣಗಂಗಳ (ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು)  ಕಳೆದುಳಿಯದನ್ನಕ್ಕರ (ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳದಿದ್ದಮೇಲೆ)?
ಉಳ್ಳಿ (ಈರುಳ್ಳಿ) ನುಗ್ಗೆಯ (ನುಗ್ಗೇಕಾಯಿ) ಬಿಟ್ಟರೇನೋ,
ಸಂಸಾರದ ಸೊಕ್ಕಿನುಕ್ಕಮುರಿದು (ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿರುವ ಸೊಕ್ಕು ಎಂಬ ಗಟ್ಟಿಯಾದ  ಉಕ್ಕನ್ನು ಮರಿದು)
ಮಾಯಾದುರ್ವಾಸನೆಯ  (ಮಾಯೆ ಎಂಬ ದುರ್ಗಂಧವನ್ನು) ವಿಸರ್ಜಿಸದನ್ನಕ್ಕರ (ಬಿಡ್ಡದಿದ್ದ ಮೇಲೆ)?
ಸಪ್ಪೆಯನುಂಡರೇನೋ( ಸಪ್ಪೆಯಡುಗೆಯನ್ನು ಉಂಡರೇನು),
ಸ್ತ್ರೀಯರಪ್ಪುಗೆ ಬಿಡದನ್ನಕ್ಕರ (ಸ್ತ್ರೀಮೋಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದಿದ್ದ ಮೇಲೆ)?
ಅದೇತರ ಶೀಲ, ಅದೇತರ ವ್ರತ ಮರುಳೇ?
ಅಂಗವಾಚಾರಲಿಂಗವಾಗಿ (ಅಂಗವು ಲೀಮಯವಾಗಿ ಸದಾಚಾರವೇ ತಾನಾಗಿ)
ಮನವು ಅರಿವು ಸಂಬಂಧವಾಗಿ (ಮನಕ್ಕೆ ಅರಿವಿನ ಸಂಬಂಧವುಂಟಾಗಿ)
ಸರ್ವ ದುರ್ಭಾವ ಚರಿತ್ರವೆಲ್ಲಾ ಕೆಟ್ಟು (ಮನದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ದುರ್ಭಾವ ಕೆಟ್ಟ ಚರಿತ್ರವೆಲ್ಲ ಅಳಿದು)
ಸತ್ಯ ಸದ್ಭಾವ  ನೆಲೆಗೊಂಡ ಸದ್ಭಕ್ತನ ಸುಶೀಲಕ್ಕೆ
ನಮೋ ನಮೋಯೆಂಬೆನು ಕಾಣಾ,
ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ.

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಆ ಪರವಸ್ತುವನ್ನು ಕಾಣಬೇಕು ಎನ್ನುವ ಆಸೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು  ಅನೇಕ ರೀತಿಯ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕೆಲವರು ತಲೆ ಬೋಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಕಾಷಾಯವಸ್ತ್ರಧಾರಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ, ಹಿಮಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಮೌನವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾನಾ ತರದ ವ್ರತನಿಯಮಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಅನೇಕರನ್ನು ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಯತಿಗಳು ಕಂಡಿದ್ದರೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಮಾಡುತ್ತಾರೆಯೋ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲು ಬೇರೆಯದೇ ಏನೋ ಬಯಸುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ಬಾಹ್ಯ ಆಚರಣೆಗಳಿಂದ ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ತನ್ನ ಒಳಗನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು.  ತನ್ನ ಒಳಗನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡಾಗ ಸೃಷ್ಟಿಯ ರಹಸ್ಯ ತಿಳಿಯುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಲಿಂಗಭಾವ ಅಳವಡದಿದ್ದಾಗ ಅಂತಹ ವ್ರತ ನಿಯಮಗಳು ಅರ್ಥಹೀನವೆಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ಚಿಲುಮೆಯ ನೀರು ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ ಕೆಲವರು. ಚಿಲುಮೆಯ ನೀರು ಎಷ್ಟು ನಿರ್ಮಲ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೊ ತಾನೂ ಹಾಗೇ ಆಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ ಅವರು. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಎನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ  ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ ಆ ಪರವಸ್ತುವಿನ ಅರಿವಿನಿಂದ ಜನ್ಮ ಜನ್ಮಾಂತರದಿಂದ ಕೂಡಿ ಬಂದ ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಹೊಂದುವುದು. ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳ ಮೂಲಕ ಈ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದ ಈ ಜೀವಕ್ಕೆ ಆಯಾ ಜನ್ಮದ ಕರ್ಮಗಳು  ಅಂಟಿಕೊಂಡು  ಬಂದಿರುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುವುದು ಬಲು ಮುಖ್ಯ.ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಚಿಲುಮೆಯ ನೀರು ಕುಡಿಯುವ ವ್ರತ ಕೈಗೊಂಡರೇನು ಲಾಭವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು.
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣಗೆ ಹರಿಯುವ ಹಳ್ಳದ ನೀರು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೆ. ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಸದಾ ಹೊರಗೆ ಇರುವ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನರಸುತ್ತವೆ. ಅದು ಅವುಗಳ ಗುಣ. ಅವುಗಳ ಗುಣಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ, ಅವುಗಳ ಕೈವಶವಾಗಿ  ಜೀವ ನಾನಾ ಕೋಟಲೆಗೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತದೆ. ಅನೇಕಸಲ ನಿರಾಶೆಗೊಂಡು ಘಾಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಅವುಗಳ ಗುಣಗಳಿಗೆ ವಶನಾಗುವುದನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ ಜೀವ. ವಿಷಯೇಂದ್ರಿಯಗಳು ಆಸೆಪಡುವ ವಿಷಯಗಳಿಗೆ ಹರಿಯುತ್ತ ಇರುವಾಗ ಕಾಡುಗಟ್ಟಿಯ ನೀರು ಕುಡಿದರೇನು? ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನ?
ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಈರುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ನುಗ್ಗೇಕಾಯಿಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ತು ತಾನು ಅವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಮೆರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅದರಿಂದ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ . ಏಕೆಂದರೆ  ಜೀವದ ಮೂಲಗುಣವಾದ, ಉಕ್ಕಿನಂತೆ ಬಲವಾದ  ಅಹಂಕಾರವನ್ನು, ಮುರಿದು,  ಮಾಯೆ ಎಂಬ ದುರ್ಗಂಧವನ್ನು ವಿಸರ್ಜಿಸದೆ ಇದ್ದಾಗ ಯಕಃಶ್ಚಿತ ಈರುಳ್ಳಿ ಮತ್ತು ನುಗ್ಗೇಕಾಯಿ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಯಾವ ಲಾಭವೂ  ಇಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.
ಖಾರ ಹುಳಿ ಉಪ್ಪು ಮುಂತಾದ ರುಚಿಯಾದ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದ  ಮನಸ್ಸು ಮೋಹಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಕೆಲವರು ಕೇವಲ ಸಪ್ಪೆಯಡುಗೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಊಟಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ರುಚಿಕರವಾದ ಊಟ ತಾಮಸಗುಣಕ್ಕೆಡೆಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಅವರ ಭಾವನೆ. ಆದರೆ ಅವರ ಮನದಿಂದ ಸ್ತ್ರೀ ಪುರುಷರ ಮೋಹಮಾತ್ರ ಮಾಯವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಈ ರೀತಿಯ ಬಾಹ್ಯ ಶೀಲಾಚರಣೆ, ನಿರರ್ಥಕ ವ್ರತಗಳು ಏಕೆ ಬೇಕು?
ಮನಕ್ಕೆ ಅರಿವಿನ ಸಂಬಂಧವಾದಾಗ  ಅಂಗವು ತಾನೇ ತಾನಾಗಿ ಲಿಂಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನದಲ್ಲಿಯ ಎಲ್ಲ ದುರ್ಭಾವ ದುಶ್ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.  ಮನದಲ್ಲಿ ಸತ್ಯ ಸದ್ಭಾವ ನೆಲೆಗೊಂಡು ಸುಶೀಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸ್ವಾಮಿಗಳು ನಮೋ ನಮೋವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮನಕ್ಕೆ ಅರಿವಿನ ಸಂಬಂಧವಾಗುವುದು ಬಲು ಮುಖ್ಯ. ಆ ಅರಿವು ಮೂಡಿದಾಗ ಯಾವ ವ್ರತ ನಿಯಮಗಳ ಅಗತ್ಯವೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು.

Vachana 169: Angushtadalli Sarpadashtavaagalu – When He touches us

VACHANA IN KANNADA

ಅಂಗುಷ್ಟದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪದಷ್ಟವಾಗಲು

ಸರ್ವಾಂಗವೆಲ್ಲವೂ ವಿಷಮಯವಾಗಿಪ್ಪುದು ನೋಡ

ಶರಣನೆಂಬಂಗದ ಮೇಲೆ ಲಿಂಗದಷ್ಟವಾಗಲು
ಆ ಶರಣನ ಸರ್ವಾಂಗವೆಲ್ಲವು ಲಿಂಗವಪ್ಪುದು ತಪ್ಪದು ನೋಡ
ಲಿಂಗವನಪ್ಪಿ ಲಿಂಗಸಂಗಿಯಾದ  ಅಭಂಗ ಶರಣಂಗೆ
ಅನಂಗಸಂಗವುಂಟೆ? ಮರುಳೆ,
ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ.

TRANSLITERATION

aMguShTadlli sarpadaShTavaagalu

sarvaaMgavellavU viShamayavaagippudu nODa
sharaNaneMbaMgada mEle liMgadaShTavaagalu
aa  sharaNana saravaaMgavellavu liMgavappudu tappadu nODa
liMgavanappi  liMgasaMgiyaada abhaMga  sharaNaMge
anaMgasaMgavuMTe? maruLe ,
mahaaliMgaguru shiva siddhEshvara prabhuve.

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/JnX8B-wvCec

TRANSLATION (WORDS)

aMguShTadlli (the big toe)  sarpadaShTavaagalu (when a snake bites)
sarvaaMgavellavU ( the  whole body)  viShamayavaagippudu (the poison spreads to )  nODa (you see)
sharaNaneMbaMgada (Sharana’s/ devotee’s body) mEle (on)   liMgadaShTavaagalu (if the Linga/ the God stings, touches)
aa (that) sharaNan (Sharana’s/devotee’s)  saravaaMgavellavu (the whole body)  liMgavappudu (becoming Linga/the God) tappadu nODa (will not be avoided, you see)

liMgavanappi (embracing Linga/ God) liMgasaMgiyaada  (being with God) abhaMga (not fragmented/ whole) sharaNaMge (to the Sharana/devotee)

anaMgasaMgavuMTe? (can the desire come to him/bother him?)  maruLe ( Oh, you fool),
mahaaliMgaguru shiva siddhEshvara prabhuve (Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhuve)

VACHANA IN ENGLISH

When the snake bites the big toe,
the poison spreads to the whole body, you see!
When the Linga (the Divine) touches the body of the devotee,
that devotee’s whole body becoming Linga will not be avoided, you see!
To the true (unfragmented) devotee embracing Linga and being with the Divine,
how can the other desires bother him, Oh, fool?
Mahalingaguru Shivasiddheshvara Prabhuve! 

COMMENTARY

In this Vachana, Thontada Siddalinga Swamigalu is expressing how a true devotee who is completely one with the Divine is not bothered by any desire from this mundane world. He uses the simile of the poison spreading to the whole body of the one whose big toe is bitten by a snake. Being touched by the Divine, a devotee fills his whole body and mind with the divine and nothing else. He is completely taken by the divine and he is constantly in company of the divine. For such a complete, unfragmented and whole devotee the desires and vagaries of the mundane world are of no consequence. The devotee feels the divinity in himself. He has realized the Self.

The Vachana refers to Linga. As we have discussed earlier, Linga represents the icon of the Self provided by the Guru to the devotee, along with the knowledge of what it represents and how the devotee should strive to go beyond the icon and realize the self it represents. The Self thus realized is the Divine we are referring to above. When we stand in front of a mirror, what we see in the mirror is ourselves. We do not pay any attention to the mirror. The mirror just helped us to see ourselves. Along the same lines, the Linga is an icon. We should use it as a mirror to realize the Self.

The message of the Vachana then is that one should realize the Divine within. Once such realization occurs, the ups and downs of the world around are of no consequence. That is the pure bliss and equanimity we should strive for. 

Let us invite and embrace the divine within us!        

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಅಂಗುಷ್ಟದಲ್ಲಿ (ಕಾಲಿನ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿಗೆ) ಸರ್ಪದಷ್ಟವಾಗಲು (ಹಾವು ಕಚ್ಚಲು)

ಸರ್ವಾಂಗವೆಲ್ಲವೂ (ಇಡೀ ಶರೀರವೆಲ್ಲ) ವಿಷಮಯವಾಗಿಪ್ಪುದು ನೋಡ (ವಿಷಮಯವಾಗುವುದು ನೋಡಿರಿ)

ಶರಣನೆಂಬಂಗದ ಮೇಲೆ (ಶರಣನ ಮೈಯಮೇಲೆ)  ಲಿಂಗದಷ್ಟವಾಗಲು (ಲಿಂಗವು ಕಚ್ಚಲು/ ಧರಿಸಿದಾಗ)

ಆ ಶರಣನ ಸರ್ವಾಂಗವೆಲ್ಲವು  (ಶರಣನ ದೇಹವೆಲ್ಲವೂ) ಲಿಂಗವಪ್ಪುದು ತಪ್ಪದು ನೋಡ (ಲಿಂಗವಾಗುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಲಾರರು ನೋಡಿರಿ)
ಲಿಂಗವನಪ್ಪಿ (ಲಿಂಗವನ್ನು ಆಲಿಂಗಿಸಿ, ಸ್ವೀಕರಿಸಿ) ಲಿಂಗಸಂಗಿಯಾದ (ಸದಾ ಲಿಂಗದ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವನು)  ಅಭಂಗ (ಅಖಂಡ, ಪರಿಪೂರ್ಣ) ಶರಣಂಗೆ (ಶರಣನಿಗೆ)
 ಅನಂಗಸಂಗವುಂಟೆ? ಮರುಳೆ (ಕಾಮನ ಸಂಗವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಮರುಳೆ),
ಮಹಾಲಿಂಗಗುರು ಶಿವಸಿದ್ಧೇಶ್ವರ ಪ್ರಭುವೆ. 

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ತೋಂಟದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳು, ಲಿಂಗ ಸಂಗಿಯಾದವನಿಗೆ ಕಾಮ ಬಾಧಿಸವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಕಾಲಿನ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿಗೆ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದಾಗ ಇಡಿ ಶರೀರವೆಲ್ಲ ವಿಷಮಯವಾಗುತ್ತದೆ.  ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದುದು ಕಾಲಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ಅದರ ವಿಷದ ಪ್ರಭಾವ ಪೂರ್ತಿ ದೇಹವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶರಣನ ಅಂಗದ ಮೇಲೆ ಲಿಂಗದ ದಂಶವಾದಾಗ ಅಂದರೆ ಶರಣನ ಅಂಗದ ಮೇಲೆ ಗುರು ಕೊಟ್ಟ ಲಿಂಗ ಧರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಶರಣನ ಸರ್ವ ಅಂಗಗಳು ಲಿಂಗವೇ ಆಗುತ್ತವೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಗುರುವು ಲಿಂಗದ ಅರ್ಥವನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಆ ಕುರುಹಿನ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಅರುಹಿ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ, ಆತ ಅದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಧರಿಸಿದಾಗ ಆತನ ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳೂ ಲಿಂಗವಾಗುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆ ಅಗುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಲಾರರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು. ಹೇಗೆ ಹಾವು ಕಚ್ಚಿದಾಗ ಆ ವಿಷ ಇಡೀ ಶರೀರವೆಲ್ಲ ವ್ಯಾಪಿಸುತ್ತದೆಯೋ ಹಾಗೆಯೇ ಲಿಂಗದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಇಡೀ ದೇಹವು ಲಿಂಗವಾಗುತ್ತದೆ. ಎಂದರೆ ಆತನ ಎಲ್ಲ ನಡೆ ನುಡಿಗಳು ಲಿಂಗಮಯವಾಗುತ್ತವೆ. ಆತ ಲಿಂಗವನ್ನಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನನ್ನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಲಾರರು ಎಂದು ಹೇಳುವಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರ ಅಖಂಡ ಆತ್ಮವಿಶ್ವಾಸ ತೋರಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಲಿಂಗದ ಪ್ರಭಾವವೇ ಹಾಗಿದೆ. ಒಂದುಸಲ ಅದನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದವನ ಮನಸ್ಸು ಬೇರೆಡೆಗೆಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಶರೀರದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಅದು ಮುಟ್ಟಿದರೂ ಸಾಕು, ಮನದ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಮೂಲೆಗೆ ಅದು ಸೋಂಕಿದರೂ ಸಾಕು ಅದು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ  ಅದನ್ನು ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲವೂ ಲಿಂಗವಾದಾಗ ಅನುಭಾವಕ್ಕೆ ಬರುವ ಆ ಭಾವ ಅಖಂಡವಾದದ್ದು. ಅಂತಹ ಅಖಂಡ ಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನ ಹತ್ತಿರ ಕಾಮ ಅಥವಾ ಇತರ ಕಾಮನೆಗಳು ಸುಳಿಯಬಲ್ಲುವೆ? ಖಂಡಿತ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಇದರ ತಾತ್ಪರ್ಯ.

“ಸರ್ವಾಂಗವೆಲ್ಲ ಲಿಂಗವಪ್ಪುದು” ಎಂದರೆ ಏನು ಅರ್ಥ?  ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿಂದಿರುವ ಆ ಸತ್ಯ. ಆ ಸತ್ಯ ನಮ್ಮ ಒಳಗೂ ಇದೆ. ಲಿಂಗವೆಂಬ ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು. ತಿಪ್ಪೆರುದ್ರಸ್ವಾಮಿಯವರು ಹೇಳುವಂತೆ, ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಾವು ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ ಗಮನಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಲಿಂಗವೆಂಬ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ನಾವು ನಮ್ಮ ಒಳಗನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಆಗ ನಮಗೆ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಆ ಪರವಸ್ತು ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅದು ಕಂಡಾಗ ಇನ್ನು ಬೇರೇನೂ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ನಿಚ್ಚಳವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಆಸೆಗಳು ಮನದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗಸ್ವಾಮಿಗಳು.