Vachana 195: Bhaavadalli Shuchi – The Untainted Mind

VACHANA IN KANNADA

ಭಾವದಲ್ಲಿ ಶುಚಿ, ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯ:

ಇದಾವಂಗಳವಡುವುದಯ್ಯಾ?

ನಿಧಾನ ತಪ್ಪಿ ಬಂದಡೆ ಒಲ್ಲೆನೆಂಬವರಿಲ್ಲ,

ಪ್ರಮಾದವಶ ಬಂದಡೆ  ಹುಸಿಯೆನೆಂಬವರಿಲ್ಲ,

ನಿರಾಶೆ, ನಿರ್ಭಯ ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ

ನೀನೊಲಿದ ಶರಣಂಗಲ್ಲದಿಲ್ಲ.

TRANSLITERATION

bhaavadalli Suci, praaNadalli nirbhaya:

idaavaMgaLavaDuvudayyaa?

nidhaana tappi baMdaDe olleneMbavarilla

pramaadavaSa baMdaDe husiyenembuvarilla

niraaSe, nirbhaya kUDalasMagamadEvaa

nInolida shaaraNgaMgalladilla

CLICK HERE FOR A RECITATION
http://youtu.be/Oi_QSUKN-n8

TRANSLATION (WORDS)

bhaavadalli Suci (pure mind, untainted mind) praaNadalli (of life) nirbhaya (without fear):

idaavaMgaLavaDuvudayyaa (who will be able to possess these qualities) ?

nidhaana (wealth) tappi (by mistake) baMdaDe (if comes) olleneMbavarilla (no one refuses)

pramaadavaSa (by fault, by error)   baMdaDe (if came)  husiyenembuvarilla (no one says the truth)

niraaSe (without desire) , nirbhaya (without fear) kUDalasMagamadEvaa (Kiudalasangama)

nInolida (by your grace) shaaraNgaMgalladilla (only Sharanas can do it)

VACHANA IN ENGLISH

The untainted mind and no fear of life:

Who will be able to possess these qualities, Sir?

No one refuses it if the wealth comes by mistake.

No one tells the truth if it came by error.

Desirelessness and fearlessness: Lord Kudalasangama,

only Sharanas can achieve them with your grace!

COMMENTARY

In this Vachana, Basavanna comments on two major attributes everyone must strive to possess: Being desire less and being fearless. He says that only Sharanas with the grace of the Lord can achieve these. Without these attributes, ordinary men will not have the strength to refuse to accept the wealth that comes in their way by mistake. They will not even be able to tell the truth that it is not theirs, when the wealth arrives by mistake. The tainted mind is the result of the six passions of mind (arishadvargas): desire (kama), anger (Krodha), greed (Lobha), infatuation (Moha), pride (Madha) and jealousy (Matsarya). These are our six inner enemies, with ‘desire’ being the root cause of all. Anger is the result of unfulfilled desires. Greed is the desire for more and more. Infatuation is the attachment to all the material one possesses. Pride is the cause of feeling that one possesses all and the jealousy appears when others possess something that one desires to have.  The fear of life (i.e. the fear of not having the desired material) is a consequence of the six passions. The way to achieve an untainted mind then is to overcome ‘desire’ and overcome the fear of life. This requires a determined query into the ways of material life, a realization that the never ending quest for fulfilling desires is useless, and developing a fearless attitude towards material life. The Vachana implies that a true Sharana will have achieved these attributes through the grace of the Divine.

Let us conquer the fear and the desire!

KANNADA COMMENTARY

 ಅರ್ಥ:

ಭಾವದಲ್ಲಿ ಶುಚಿ (ನಿರ್ಮಲವಾದ ಚಿತ್ತ), ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯ (ಪ್ರಾಣದ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಭೀತಿ):

ಇದಾವಂಗಳವಡುವುದಯ್ಯಾ (ಈ ಗುಣಗಳನ್ನು ಯಾರು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ)?

ನಿಧಾನ (ಸಂಪತ್ತು) ತಪ್ಪಿ ಬಂದಡೆ (ತಾನು ಗಳಿಸದೆ ಬಂದರೆ) ಒಲ್ಲೆನೆಂಬವರಿಲ್ಲ (ಬೇಡವೆನ್ನುವವರಿಲ್ಲ),

ಪ್ರಮಾದವಶ (ಏನೋ ತಪ್ಪಾಗಿ) ಬಂದಡೆ (ತನಗೆ ಬಂದರೆ)  ಹುಸಿಯೆನೆಂಬವರಿಲ್ಲ (ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುವವರಿಲ್ಲ),

ನಿರಾಶೆ (ಆಸೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು), ನಿರ್ಭಯ (ಭಯವಿಲ್ಲದಿರಿವಿದು) ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ

ನೀನೊಲಿದ ಶರಣಂಗಲ್ಲದಿಲ್ಲ (ಕೂಡಲಸಂಗಮನು ಒಲಿದ ಶರಣರಿಗಲ್ಲದೆ ಇತರರಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ).

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಭಾವ ಶುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ನಿರ್ಭಯತೆಯಂತಹ ಗುಣಗಳು ಶರಣರ ಗುಣಗಳು. ಸಾಮಾನ್ಯರು ಅವುಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು ಬಹು ಕಷ್ಟ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರು.

ಭಾವಶುದ್ಧಿ ಎಂದರೆ ಕಾಮ,ಕ್ರೋಧ, ಮದ, ಮತ್ಸರ,ಲೋಭ, ಮೋಹಗಳನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳಿಗೆ ವಶವಾಗದೆ ಇರುವುದು. ಮನುಷ್ಯನ ಭಾವನೆಗಳು ಸದಾ ಒಂದಿಲ್ಲೊಂದು ಮನೋವಿಕಾರಕ್ಕೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಮನದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಆಸೆಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅವುಗಳು ಕೈಗೂಡದೆ ಹೋದರೆ ನಿರಾಶೆಯಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಆಸೆ ಕೈಗೂಡಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಮದ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ತಾವು ಬಯಸಿದ ವಸ್ತು ತಮಗೆ ಸಿಗದೆ ಇತರರಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಮತ್ಸರವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ತಮಗೆ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದು ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ  ಬೇಕು ಎಂಬ ಲೋಭವುಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮೋಹ ಹುಟ್ಟಿ ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಲು ಅಥವಾ ಕಳೆದು ಕೊಳ್ಳಲು ಇಷ್ಟಪಡದೆ ಅದನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೊಳ್ಳುವ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ತೊಳಲುತ್ತದೆ. ಎಲ್ಲಿ ಅದು ಕಳೆದ ಹೋಗುವದೋ ಎಂಬ ಭಯ ಮನೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸದಾ ಆ ಭಯದ ನೆರಳಲ್ಲಿಯೇ ಬದುಕು ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಎಂಬ ಒಂದು ವಿಷಯ ಇತರ ಮನೋ ವಿಕಾರಗಳಿಗೆ ದಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟು ಅವುಗಳ ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಜೀವ ಬಲಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಮದ, ಮತ್ಸರ, ಲೋಭ, ಮೋಹಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೆಡಿಸುತ್ತವೆ. ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಲು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಇವುಗಳು ಮನಸ್ಸಿನ ಮೇಲ್ಮೈ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳು, ಅಭ್ಯಾಸಗಳು. ಆಸೆ ನೆರವೇರುವುದರಿಂದ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಹುಸಿ ನಂಬಿಕೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಸೆಗಳ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಆಸೆ ಪೂರೈಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು, ಮತ್ತೊಂದು, ಮಗದೊಂದು ತಲೆ ಎತ್ತುತ್ತದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕೊನೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಅದರ ಪೂರೈಕೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಇಡಿ ಬದುಕು ಕಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಭಯ ಪಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತು. ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಅಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು  ಕಳೆದುಕೊಂಡು. ಸದಾ ಎಚ್ಚರವಿದ್ದು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಈ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗದಂತೆ ನೋಡಿಕೊಂಡು, ಆಸೆಯ ಪೂರೈಕೆಯಂದ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಅದರ ಹುಸಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಅದಕ್ಕೆ ತೋರಿಸಿಕೊಟ್ಟು ಅದರಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಶರಣರು.

ಸಾಮಾನ್ಯರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ತಾನಾಗಿ ದುಡಿದು ಗಳಿಸದೆ, ತಮಗೆ ತಪ್ಪಿ ಸಂಪತ್ತು ಬಂದರೆ ಅದು ತನಗೆ ಬೇಡ ಎಂದು ಹೇಳುವ ಅಥವಾ ಅದು ತನ್ನದಲ್ಲ ಎಂದು ಸತ್ಯ ಹೇಳುವ ಆತ್ಮಬಲ ಅವರಿಗಿರುವುದಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅಂತರಂಗ ಶುದ್ಧಿಯ ಕಡೆಗೆ ಅವರ ಗಮನವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನಕೊಟ್ಟು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲವನು ಕೂಡಲ ಸಂಗಮನ ಕೃಪೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದ ಶರಣನುಮಾತ್ರ ಎಂದು ಬಸವಣ್ಣನವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಅಪಾರವಾದ ಮನೋಬಲ ಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.  

Vachana 194: Kanna Mucchi Kannadiya Thoruvante – Showing the Mirror to the one with closed eyes.

VACHANA IN KANNADA

ಕಣ್ಣಮುಚ್ಚಿ ಕನ್ನಡಿಯ ತೋರುವಂತೆ

ಇರುಳು ಹಗಲಿನ ನಿದ್ರೆ ಸಾಲದೆ?

ಬೆರಳನೆಣಿಸಿ ಪರಮಾರ್ಥವ ಹಡೆವೆಡೆ

ಚೋದ್ಯವಲ್ಲವೆ ? ಹೇಳಾ.

ಮೂಗ ಮುಚ್ಚಿ ಮುಕ್ತಿಯ ಬಯಸುವ

ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ನಾನೇನೆಂಬೆ,

ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ?

TRANSLITERATION

kaNNa mucci kannaDiya tOruvaMte

iruLu hagalina nidre saalade?

beraLaneNisi paramaarthava haDeveDe

cOdyavallave hELaa.

mUga mucci muktiya bayasuva

naacikeyilladavara  naaanEneMbe,

kUDalasaMgamadEvaa

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/vj3l1flOlZ4

TRANSLATION (WORDS)

kaNNa (eyes)  mucci (closing)  kannaDiya (the mirror)  tOruvaMte (like showing)

iruLu  (of night) hagalina (of day) nidre(sleep)  saalade (is it not enough)?

beraLaneNisi (counting the fingers)  paramaarthava (theology, the other) haDeveDe (to know)

cOdyavallave hELaa (is it not astonishing) .

mUga (nostril)  mucci (by closing)  muktiya (salvation) bayasuva (wanting)

naacikeyilladavara(shameless people)  naaanEneMbe (what can I say),

kUDalasaMgamadEvaa (kUdalasangamadeva)

VACHANA IN ENGLISH

Like showing the mirror after closing eyes,
is it not enough to sleep through night and day?
Is it not astonishing if they could gain the highest good
by counting fingers; pray tell?
O Lord Kíðala Saþgama,
What can I say of those shameless people
who hanker for salvation by closing their nose?

COMMENTARY

Basavanna wonders about the techniques people adopt to invite the Divine into their lives, in this Vachana. There are those who close their eyes, chant His name (or a mantra) counting on their fingers. There are those who close and open their nostrils to regulate their breath in the everlasting pursuit of the Divine. Basavanna calls them shameless people and says that mere closing eyes, chanting, counting on fingers, and controlling the breath are not enough to gain the higher good. All these ways are just like sleeping night and day and letting the world go by. It is like showing the mirror to the one with closed eyes. It does not matter to him whether it is day or night. All he perceives is the darkness. What is needed to gain the highest good is to be part of this world created by Him, paying attention to His creations, developing an appreciation for the power behind all creation, and acknowledging His presence everywhere and in everything.  Escaping from here by closing the eyes, counting fingers and controlling breath are not the ways. Mechanically performing these acts is like sleeping through the night and day. We must be in this world, yet become aware of the extreme influences of the material world and how to escape from these influences. These infuences are the ones we need to give up, not just closing the eyes, meditating and endless chanting.

We are composed of the body, mind and intellect. Body is His abode. As such, it is a must to keep the body fit through appropriate exercising and activity. There is no need to punish the body with extremes. Breath controls the body. Concentrating on the breath is considered a way of controlling the mind or at least not getting influenced by the wavering mind. The intellect must kindle the awareness of what is that we need to give up. The awareness in  turn should shed the light on what is an appropriate way to gain the highest good (Mukti, Salvation)!      

Let us Awake and become Aware! 

KANNADA COMMENTARY

ಕಣ್ಣಮುಚ್ಚಿ ಕನ್ನಡಿಯ ತೋರುವಂತೆ (ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದಂತೆ)

ಇರುಳು ಹಗಲಿನ ನಿದ್ರೆ ಸಾಲದೆ? (ರಾತ್ರಿ ಮತ್ತು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡುವ ನಿದ್ರೆ ಸಾಲುವುದಿಲ್ಲವೆ?)

ಬೆರಳನೆಣಿಸಿ ಪರಮಾರ್ಥವ ಹಡೆವೆಡೆ (ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಿ ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ ಎನ್ನುವುದು)

ಚೋದ್ಯವಲ್ಲವೆ (ಸೋಜಿಗ ಅಲ್ಲವೆ)? ಹೇಳಾ .

ಮೂಗ ಮುಚ್ಚಿ ಮುಕ್ತಿಯ ಬಯಸುವ  (ಮೂಗನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಉಸಿರನ್ನು ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶಿಸುವ)

ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರ ನಾನೇನೆಂಬೆ, (ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರನ್ನು ನಾನೇನೆಂದು ಕರೆಯಲಿ)

ಕೂಡಲಸಂಗಮದೇವಾ?

ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತು, ಬೆರಳನ್ನೆಣಿಸಿ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತ ಇಲ್ಲವೆ ಮೂಗನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ವಶಮಾಡುತ್ತ,  ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವುದು  ಎಂತಹ ಮೂರ್ಖತನವೆಂದೆನಿಸಿ ಅಂತಹವರನ್ನು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಎಂದು  ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರು.

ಕಣ್ಣನ್ನು ಮುಚ್ಚಿ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ತೋರಿದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಕಾಣದು. ಅದು ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಿದಂತೆ. ಹಗಲು ಇರುಳೂ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ ನಮ್ಮ ಜೀವನ, ಎಂದರೆ ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿಯೇ ಕಳೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದರ್ಥ. ಬೆರಳನ್ನೆಣಿಸಿ ಜಪ ಮಾಡುವುದು, ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಕೂಡ  ಅಜ್ಞಾನವೇ ಎಂಬುದು ತಾತ್ಪರ್ಯ.  ಬೆರಳನೆಣಿಸು ಮತ್ತು ಉಸಿರಾಟ ನಿಯಂತ್ರಿಸು ನಿನಗೆ ಪರಮಾರ್ಥ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ  ಸಿಗುವುದು ಎಂಬುದು ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟಿ ಕನ್ನಡಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದಂತೆ.

ಅದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ನೋಡೋಣ.

ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಈ ಜಗತ್ತು, ಈ ಜೀವ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಎಲ್ಲದರ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ಸತ್ಯವೇನೆಂದು ತಿಳಿಯುವುದು,  ಈ ಎಲ್ಲದರ ಪರಮ ಅರ್ಥ ತಿಳಿಯುವುದು ಪರಮಾರ್ಥ. ಬೆರಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತ ಒಂದೆಡೆ ಕುಳಿತು ಅದನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವುದು  ಆಶ್ಚರ್ಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಪರಮಾರ್ಥವು ಚಿಂತನ, ಮಂಥನ, ಗಮನಿಸುವಿಕೆಯಿಂದಲ್ಲದೆ ದೊರೆಯುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿದ್ದುಕೊಂಡು ನಡೆಯಬೇಕಾದವುಗಳು. ಅವುಗಳಿಂದ ದೂರವಾಗಿ  ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಬೆರಳನ್ನು ಎಣಿಸುತ್ತ ಕುಳಿತರೆ ಅದು ಕಣ್ಣು ಕಟ್ಟಿ ಕನ್ನಡಿ ನೋಡಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. 

ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸದಿಂದ ಉಸಿರಾಟವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ  ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದು ಸಹ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ಏಕೆಂದರೆ  ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು ಎಂಬುದು ತಿಳಿದಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಯಾವುದರಿಂದ ಮುಕ್ತಿ? ಎಂಬುದೇ ತಿಳಿಯದು.

ಮುಕ್ತಿ ಬೇಕಾದದ್ದು ಈ ಜಗತ್ತಿನ ದುಃಖದಿಂದ, ಕಷ್ಟ ಕೋಟಲೆಗಳಿಂದ, ನಾವು ಜೋತುಬಿದ್ದ ನಂಬಿಕೆಗಳಿಂದ, ನಮ್ಮ ಆಸೆ ಆಮಿಷಗಳಿಂದ,  ನಮಗೇ ತಿಳಿಯದೆ ನಾವುಗಳು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿರುವ ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಜಂಜಾಟಗಳಿಂದ. ಈ ಒದ್ದಾಟ  ನಮ್ಮ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಆಗ ಅದರ ಕಾರಣವೇನು ಎಂದು ಯೋಚಿಸಬಹುದು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ  ಯೋಚನೆ, ಚಿಂತನೆ, ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತ ದೃಷ್ಟಯಿಂದ ಗಮನಿಸುವಿಕೆ  ಇಲ್ಲಿ ಮಹತ್ವವುಳ್ಳವುಗಳು. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೆರಳು ಎಣಿಸುವುದು, ಮೂಗು ಮುಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಇತ್ಯಾದಿಗಳು ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ?  ಅವುಗಳಿಂದ  ನಮ್ಮ ದುಃಖಗಳು ದೂರವಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವೆ?  ಮುಕ್ತಿ ಯಾವುದರಿಂದ ಮತ್ತು  ಹೇಗೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ  ಯಾಂತ್ರಿಕವಾದ ಅಭ್ಯಾಸಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಎಂತಹ ಮೂರ್ಖತನ? ಅಂತಹವರನ್ನು ಬಸವಣ್ಣನವರು ನಾಚಿಕೆಯಿಲ್ಲದವರು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

Vachana 193: Bidireleya melidade – Chewing the bamboo Leaves!

VACHANA IN KANNADA

ಬಿದಿರೆಲೆಯ ಮೆಲಿದಡೆ ಮೆಲಿದಂತಲ್ಲದೆ, ರಸವ ಹಡೆಯಲು ಬಾರದು

ಮಳಲ ಹೊಸೆದಡೆ ಹೊಸೆದಂತಲ್ಲದೆ, ಸರವಿಯ ಹಡೆಯಲು ಬಾರದು

ನೀರ ಕಡೆದಡೆ ಕಡೆದಂತಲ್ಲದೆ, ಬೆಣ್ಣೆಯ ಹಡೆಯಲು ಬಾರದು

ನಮ್ಮ ಕೂಡಲ ಸಂಗಮದೇವನಲ್ಲದೆ, ಅನ್ಯದೈವಕ್ಕೆರಗಿದಡೆ

ಹೊಳ್ಳ ಕುಟ್ಟಿ ಕೈ ಹೊಟ್ಟೆಯಾದಂತೆ ಆಯಿತ್ತಯ್ಯಾ

TRANSLITERATION

bidireleya melidaDe  melidaMtallade, rasava haDeyalu baaradu

maLala hosedaDe hosedaMtallde, saraviya haDeyalu baaradu

nIra kaDedaDe kaDedaMallade , beNNeya haDeyalu baaradu

namma kUDala saMgamadEvallade, anyadaivakkeragidaDe

hoLLa kuTTi  kai hoTTeyaadaMte aayittayyaa

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/yuPFCnNV81U

TRANSLATION (WORDS)

bidireleya  (bamboo leaves)  melidaDe (if chewed)  melidaMtallade (feeling of chewing will be there but)

rasava (juice)  haDeyalu baaradu  (will not give out)

maLala (sand)  hosedaDe ( if twisted)  hosedaMtallde (will give the feeling of twisting but)

saraviya (rope) haDeyalu baaradu (will not give out)

nIra (water) kaDedaDe (if churned)  kaDedaMallade (will give the feeling of churning but)

beNNeya (butter) haDeyalu baaradu (will not give out)

namma kUDala saMgamadEvallade (other than our kUDalasangamadeva)

anyadaivakkeragidaDe (if one worships)

hoLLa  ( chaff) kuTTi  ( by hitting) kai  (the hand) hoTTeyaadaMte aayittayyaa ( like swollen, sir! )

VACHANA IN ENGLISH

If bamboo leaves are chewed, feeling of chewing will be there, but juice does not come out!

If sand is spun, feeling of spinning will be there, but the rope does not come out!

If water is churned, feeling of churning will be there, but the butter does not come out!

Bowing to any other God than our Lord Kudala Sangama,

is as if, by pounding chaff and getting the hand swollen, Sir!

COMMENTARY  

Basavanna is advocating bowing to just one God in this Vachana through several interesting similes. Bamboo leaves are known to be just fibrous. Chewing them although provides the feeling of chewing, does not yield any juice with nutritional value. We need to spin several threads together to make a rope. Spinning sand between our hands does not yield a rope. Butter is generated by churning the butter milk; churning water does not yield butter. We need to concentrate and use appropriate material to get the results we want. Basavanna says that bowing to any other God other than Lord Kudala Sangama is like pounding the chaff to get the hand swollen – it has no tangible value!  

Here it is very important to understand who are Lord Kudala Sangama and the 'other' God.

Sharanas did not believe in idol worship, let alone multiple forms of it.  They provided the icon of Ishtalinga to represent the concept of the Divine principle. They urged us to see past the physical icon and become aware of the principle it represents. Basavanna is referring to this divine principle as his God Kudala Sangama. The name 'Kudala Sangama' is the signature of Basavanna’s Vachanas. Other Sharanas have used similar signatures (Guheshvara, Swtantra Siddalingeshvara, Chenna Mallikarjuna etc.). All of them pointed to that single divine principle they urged us to become aware of. The message of this Vachana then is to get away from worshipping multiple forms and shapes and sizes and develop the awareness of that divine principle!  

Let us get single minded and focus on the Divine Principle!

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಬಿದಿರೆಲೆಯ ಮೆಲಿದಡೆ ಮೆಲಿದಂತಲ್ಲದೆ (ಬಿದಿರಿನ ಎಲೆಯನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿಟ್ಟು ಅಗಿದರೆ ಅಗಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ)

ರಸವ ಹಡೆಯಲು ಬಾರದು (ಅದು ರಸವನ್ನು ಕೊಡಲಾರದು)

ಮಳಲ ಹೊಸೆದಡೆ ಹೊಸೆದಂತಲ್ಲದೆ (ಮರಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಸೆದರೆ ಹೊಸೆದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ)

ಸರವಿಯ (ಹಗ್ಗವನ್ನು)  ಹಡೆಯಲು ಬಾರದು ( ಕೊಡಲಾರದು)

ನೀರ ಕಡೆದಡೆ ಕಡೆದಂತಲ್ಲದೆ (ನೀರನ್ನು ಕಡೆಗೋಲಿನಿಂದ ಕಡೆದರೆ ಅಡೆದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ)

ಬೆಣ್ಣೆಯ ಹಡೆಯಲು ಬಾರದು (ಅದು ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕೊಡಲಾರದು)

ನಮ್ಮ ಕೂಡಲ ಸಂಗಮದೇವನಲ್ಲದೆ (ಕೂಡಲ ಸಂಗಮನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು)

ಅನ್ಯದೈವಕ್ಕೆರಗಿದಡೆ (ಬೇರೆ ದೇವರಿಗೆ ಶರಣು ಹೋದರೆ)

ಹೊಳ್ಳ  (ಟೊಳ್ಳು) ಕುಟ್ಟಿ  ಕೈ ಹೊಟ್ಟೆಯಾದಂತೆ ( ಕುಟ್ಟಿ ಕೈ ಬಾತುಕೊಂಡಂತೆ) ಆಯಿತ್ತಯ್ಯಾ

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಇಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಅನೇಕ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವವರನ್ನು ಕುರಿತು ಅಂತಹ ಪೂಜೆ ಎಷ್ಟು  ನಿರರ್ಥಕ ಎಂಬುದನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಸಹಿತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಬಿದಿರಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಬಾಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮೆಲಿದರೆ ಆ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಮೆಲಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೆ ಹೊರತು ಆ ಎಲೆಗಳಿಂದ ರಸ ಹೊರಡಲಾರದು, ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಲಾರದು.  ಅದು ಕೇವಲ ನಾರುಮಯ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬಿದಿರ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಅಗಿಯುವ ಶ್ರಮದ ಕೆಲಸ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲ. 

ಮರಳಿನಿಂದ ಹಗ್ಗ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅದನ್ನು ಹೊಸೆಯುತ್ತ ಕುಳಿತರೆ  ಹಗ್ಗ ಸಿಗುತ್ತದೆಯೆ? ಕೈಯಿಂದ ಹೊಸೆದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆಯೆ ಹೊರತು ಆ ಮರಳು ಹಗ್ಗವನ್ನು ಕೊಡಲಾರದು. ಹೊಸೆದ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಉದ್ದೇಶ ಪೂರೈಸದು.

ಅದೇ ರೀತಿ ನೀರನ್ನು ಕಡೆಗೋಲಿನಿಂದ ಮೊಸರು ಕಡೆದಂತೆ ಕಡೆದರೆ ಆ ನೀರು ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕೊಡಬಲ್ಲುದೆ? ಇಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲ ಕೆಲಸಗಳ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಕೂಡಲಸಂಗಮನಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ದೇವರ ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಯಾವ ಪ್ರಯೋಜನವೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರು.

ಇಲ್ಲಿ ಕೂಡಲಸಂಗಮ ಎಂದರೆ ಯಾರು? ಅನ್ಯದೇವರು ಎಂದರೆ ಯಾರು? ಎಂಬುದನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕೂಡಲಸಂಗಮ ಎಂಬುದು ಬಸವಣ್ಣನವರ, ಇಷ್ಟದೇವ ಮತ್ತು ಅವರ ವಚನಗಳ ಅಂಕಿತ. ಇದೇ ರೀತಿಯಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಶರಣರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಇಷ್ಟದೇವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಅದನ್ನೇ ತಮ್ಮ ಅಂಕಿತವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡರು.  ಉದಾಹರಣೆಗೆ- ಗುಹೇಶ್ವರ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಿದ್ದಲಿಂಗೇಶ್ವರ, ಚೆನ್ನ ಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನ, ನಿರ್ಲಜ್ಜೇಶ್ವರ, ಅಪ್ಪಣ್ಣಪ್ರಿಯ ಚೆನ್ನಬಸವಣ್ಣ ಇತ್ಯಾದಿ. ಹಾಗೆಂದರೆ  ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ? ಇಲ್ಲ. ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಆ ಪರತತ್ವವನ್ನು ಮಾತ್ರ. ಆ ಪರತತ್ವವನ್ನು ಅವರು ತಮ ತಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆದರು. ಆ ಪರತತ್ವವನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಅರಿಯುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಇದನ್ನು ಅರಿಯುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ವ್ಯರ್ಥ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರು.  ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅರಗು ತಿಂದು ಕರಗುವ  ದೇವರನ್ನು, ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಕಟೆದ ಮೂರ್ತಿಯನ್ನು, ಚಿನ್ನ್ನ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಎರಕ ಹೊಯ್ದು ಮಾಡಿದ, ಕಾಲಕಳೆದಂತೆ ಬಣ್ಣ, ಆಕಾರಗೆಟ್ಟು ಹಾಳಾಗುವ, ಅಥವಾ ಕ್ಷಣಹೊತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ರಂಜಿಸಿ ತಿಪ್ಪೆಸೇರುವ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಅಥವಾ ಸತ್ತು ಹುಟ್ಟುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು, ರಸವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಿದಿರಿನ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಮೆಲಿದಂತೆ, ಹಗ್ಗ ಪಡೆಯಲು ಮರಳನ್ನು ಹೊಸೆದಂತೆ ಅಥವಾ, ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಪಡೆಯಲು ನೀರನ್ನು ಕಡೆದಂತೆ ವ್ಯಥವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  ಇವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ  “ಭಕ್ತಿ ಭಕ್ತಿ” ಎಂದು ಜನರ ಹೇಳುವ ಅದು ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲ. ಜನರು ಅವುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನಿರ್ಮಿಸುವ ಕಥೆಗಳಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಮೌಡ್ಯ ಮತ್ತ ಭಯ. ಈ ಮೌಢ್ಯ ಮತ್ತು ಭಯ ಜನರು ಅವುಗಳನ್ನು  ನಾನಾರೂಪದಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಹಾಳಾಗುವ ಈ ದೇವರುಗಳು ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ತಾವೇನು ಕೊಡಬಲ್ಲವು? ಇಂತಹ ದೇವರುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು ಎಂದರೆ ಟೊಳ್ಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಕುಟ್ಟಿದಂತೆ. ಟೊಳ್ಳನ್ನು ಕುಟ್ಟಿದರೆ ಕೈ ನೋವಾಗಿ  ಅದಕ್ಕೆ ಬಾವು ಬರುತ್ತದೆ ಅಷ್ಟೆ. ಪರತತ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ದೇವರುಗಳೆಲ್ಲ ಯಾವ ದೇವತ್ವವೂ ಇಲ್ಲದ ಟೊಳ್ಳು ವಸ್ತುಗಳು. ಅಂತಹವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸದರೆ ಕೇವಲ ಪೂಜಿಸಿದ ಆಯಾಸವೇ ಅದರ ಫಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಶಾಶ್ವತವಾದದ್ದನ್ನು, ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯವಾದದ್ದನ್ನು, ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರು.
 

Vachana 192: Giriya Shikaradamele Kulithukondu – Sitting on top of the Mountain!

VACHANA IN KANNADA

ಗಿರಿಯ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಜಡೆಯನ್ನೇರಿಸಿಕೊಂಡು

ಹುತ್ತೇರಿ ಹಾವು ಸುತ್ತಿರ್ದಡೇನಯ್ಯಾ?

ಕೃತಯುಗ, ತ್ರೇತಾಯುಗ, ದ್ವಾಪರಯುಗ, ಕಲಿಯುಗದೊಡನೆ

ಸವೆದ ಪಾಷಾಣ!

ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸಂಗನ ಶರಣರ ಪ್ರಸಾದಜೀವಿಗಳಲ್ಲದವರು

ಏಸು ಕಾಲವಿರ್ದಡೇನು? ಅದರಂತು ಕಾಣಿರಣ್ಣಾ.

TRANSLITERATION

giriya shikharada mEle kuLitukoMDu, jaDeyannErisikoMDu

huttEri hAvu suttidaDEnayyA?

kRutyuga, trEtAyuga, dvAparayuga, kaliyugadoDane

saveda paShANa!

namma kUDalsaMgana sharaNara prasAdajIvigaLalladavaru

Esu kaalavirdaDEnu? adaraMtu kANiraNNA.

CLICK HERE FOR A RECITATION

http://youtu.be/9ytux1PxHKw

TRANSLATION (WORDS)

giriya shikharada mEle( on top of the hill, mountain) kuLitukoMDu(sitting), jaDeyannErisikoMDu (tying hair on the head)

huttEri (ant hill grown)  hAvu (snake)  suttidaDEnayyA (what if snake is wound around sir)?

kRutyuga, trEtAyuga, dvAparayuga, kaliyugadoDane (four names of YUGAs, eras)

saveda paShANa (is like a stone eroded with time, YUGAs,) !

namma kUDalsaMgana sharaNara (our Kudalsangama’s devotees’) prasAdajIvigaLalladavaru (those who do not accept  everything as blessing)

Esu kaalavirdaDEnu (what if they live any amount of time)? adaraMtu kANiraNNA (they surely will succumb to death).

VACHANA IN ENGLISH

What if one is sitting on top of the mountain, with the hair tied into a braid on top of the head,

the ant hill grown around and a snake wound around, Sir!

Like a stone eroded over all the four Eras (kRuta, trEta, dvApara and kali)!

Those who do not accept everything as blessing from our kUdalasangama’s devotees,

no matter how long they live, they surely will succumb to death!

COMMENTARY

Our great books have innumerable stories of individuals in pursuit of the Divine subjecting themselves to lot of hardship. They give up their worldly activities and sit on top of mountains or secluded places. They remain so still that the ant hill grows around their bodies and eventually a serpent occupies the ant hill and surrounds their body. The story normally ends with the Divine appearing eventually and offering the Boone the seeker wanted. Basavanna might have come across individuals subjecting themselves to such hardship. He says that subjecting the body to such hardship does not take one close to the Divine. One has to be in the world created by Him for us. One has to gain the awareness of what the world is about and realize that it is a blessing from Him. One has to realize that everything one does is His work and it is for Him. When such awareness strikes, one has seen the Divine. In the absence of such awareness, one is like a stone exposed to the weather for ages, yet remains a stone.

Once again, this Vachana drives home the concept of being completely here (in this world), being unselfishly active (Kaayaka) and realizing Him in every aspect of life and appreciating everything one has as His blessing. That is the only way to reach the Divine!

Let us heighten our awareness to make Him reside within us!

   

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಗಿರಿಯ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು,(ಗಿರಿ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು) ಜಡೆಯನ್ನೇರಿಸಿಕೊಂಡು (ಜಡೆಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು)

ಹುತ್ತೇರಿ ಹಾವು ಸುತ್ತಿರ್ದಡೇನಯ್ಯಾ? (ಸುತ್ತ ಹುತ್ತು ಬೆಳೆದು ಹಾವು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರೇನು?)

ಕೃತಯುಗ, ತ್ರೇತಾಯುಗ, ದ್ವಾಪರಯುಗ, ಕಲಿಯುಗದೊಡನೆ

ಸವೆದ ಪಾಷಾಣ! (ಅದು ಅನೇಕ ಯುಗಗಳಿಂದ ಸವೆದು ಹೋದ ಕಲ್ಲಿನ ಸಮಾನ)

ನಮ್ಮ ಕೂಡಲಸಂಗನ ಶರಣರ ಪ್ರಸಾದಜೀವಿಗಳಲ್ಲದವರು (ಶರಣರನ್ನು ಅರಿತು ಅವರ ಪ್ರಸಾದದಿಂದ ಬದುಕದವರು)

ಏಸು ಕಾಲವಿರ್ದಡೇನು? (ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಜೀವಿಸಿದ್ದರೇನು?)  ಅದರಂತು ಕಾಣಿರಣ್ಣಾ.(ಅವರು ಸಾವಿಗೆ ಈಡಾಗುತ್ತಾರೆ)

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಇಲ್ಲಿ ಬಸವಣ್ಣನವರು ಶರಣನ್ನರಿಯವುದು ಮುಖ್ಯ, ಮತ್ತು ಹಾಗೆ ಮಾಡಲು ಗಿರಿ ಶಿಖರಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಬಸವಣ್ಣನವರ ಸಮಯದಲ್ಲಿ  ಅನೇಕರು ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟ ಶಿಖರಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಬೇಕು.  ಅಂತಹವರ ಸುತ್ತ ಹುತ್ತ ಬೆಳೆದು ಹಾವುಗಳು  ಇರುವ ಕತೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಜನರು ಅಚ್ಚರಿಪಡುತ್ತಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಜನರು ಅವರನ್ನು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುವುದು. ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದು, ಅವರನ್ನು ಅನುಕರಿಸುವುದು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಿರಬೇಕು. ಜನರ ಇಂತಹ ಮೌಢ್ಯವನ್ನು ಕಂಡು ಬಸವಣ್ಣನವರು ನೊಂದಿರಬೇಕು. ಅಂತಹವರನ್ನು ಕುರಿತು ಅವರು ಹೇಳುತಾರೆ-

ಬೆಟ್ಟ ಗುಡ್ಡಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ತಪಸ್ಸುಗೈಯುತ್ತ ಅವರ ಮೇಲೆ ಹುತ್ತ ಬೆಳೆದರೇನು? ಹಾವು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದರೇನು? ಆತನೇನು ಮಹಾನನೆ? ಅದನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಮಹಾ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಯುಗ ಯುಗಗಳೇ ಕಳೆದು ಹೋದರೂ ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ಕೂಡಲಸಂಗಮನನ್ನು ಕಾಣಲಾರ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೂಡಲಸಂಗಮನನ್ನು ಕಾಣಲು ದೇಹವನ್ನು ದಂಡಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿಲ್ಲ. ಒಬ್ಬನೇ ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಒಂದೆಡೆಯಲ್ಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮೈಮೇಲೆ ಹುತ್ತ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ, ಹಾವುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಮಯ ಕಳೆದಂತೆ ಆತನ ಮೈ ಮೇಲೆ ದೊಡ್ಡ ಹುತ್ತ ಬೆಳೆಯಬಹುದು, ಜಡೆಯೂ ಬೆಳೆಯಬಹುದು. ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಾಲ್ಕೂ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಮಳೆ ಗಾಳಿಗೆ ಒಡ್ಡಿಹೋಗಿ ಸವೆದ ಕಲ್ಲಿನ ಸಮಾನವೇ ಹೊರತು ಹೆಚ್ಚಿನವನೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಆತನು ತಪ್ಪಸ್ಸಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವ ಮುಂಚೆ ಇದ್ದ ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸದಾ ಇರುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಆ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಸಾಯುತ್ತಾನೆ. ತಪಸ್ಸು, ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಪ್ರತ್ಯೇಕಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಹುತ್ತ, ಹಾವು ಯಾವುವೂ ಆತನಿಗೆ ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡಲಾರವು. ಈ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದು ಇದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಇದರೊಂದಿಗೆ ವ್ಯವಹರಿಸಿ, ಇದರ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಅರಿವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆ ಅರಿವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡಾಗ ಇಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದೂ ಕೂಡಲಸಂಗಮ ಶರಣರ ಪ್ರಸಾದವೆಂದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಅರಿವಿನಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಈ ಪ್ರಪಂಚವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ದೂರ ಓಡಿ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ಶರಣತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕು ಇತರರಿಗೂ ಬೆಳಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲ. ಅಂತಲ್ಲದವರು ಸಾವಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ, ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಬಸವಣ್ಣನವರು.