Vachana 124: Jagadagala Maayajaalava Hididu – Overcoming Illusion

VACHANA IN KANNADA

 

ಜಗದಗಲ ಮಾಯಾಜಾಲವ ಹಿಡಿದು,
ಕಾಲನೆಂಬ ಜಾಲಗಾರ ಮಾಯಾಜಾಲವ ಬೀಸಿದ ನೋಡಯ್ಯ,

ಆ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಹೊರಗಾದವರನೊಬ್ಬರನೂ ಕಾಣೆ,

ಬಲ್ಲ ಬಲ್ಲಿದವರೆಂಬವರೆಲ್ಲರ ಬಲೆಯ ಕಲ್ಲಿಯೊಳಗೆ ತುಂಬಿದ ಕಾಲ,

ಆ ಕಾಲದ ಬಲೆಯೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳುವೆಗೊಳುತಿದೆ ಜಗವೆಲ್ಲ,

ನಿಜಗುರು ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರನು ತನ್ನವರಿಗೆ ತಾ ಮೇಲಾರೈಕೆಯಾಗಿಹನು.

TRANSLITERATION

jagadagala maayaajaalava hiDidu,

kaalaneMba jaalagaara maayaajaalava bIsida nODayya,

aa jaalakke horagaadavaranobbaranU kaaNe,

balla ballidareMbuvarellara baleya kalliyoLage tuMbida kaala,

aa kaalada baleyoLage sikki bILuvegoLutide jagavella,

nijaguru svataMtra siddhaliMgEshvaranu tannavarige taa mElaaraikeyaagihanu. 

CLICK HERE TO READ-ALONG: 

http://youtu.be/FXVbzaIpVF4

TRANSLATION (WORDS)

jagadagala  (as wide as the Universe) maayaajaalava ( the net of illusion) hiDidu, (holding)

kaalaneMba (called  the death)  jaalagaara ( the fisherman) maayaajaalava (net of illusion) bIsida (has spread) nODayya,(you see)

aa ( to that) jaalakke (net) horagaadavaranoobbaranU ( a single person who is out of it) kaaNe,(I cannot see)

balla (those who Know)  ballidareMbuvarllara (those who are called knowledgeable) baleya ( the net) kalliyoLage (in the bag of) tuMbida kaala,(the death has filled)

aa (that)  kaalada baleyoLage  (in the bag of death)  sikki (trapped) bILuvegoLutide (is dying) jagavella,(the whole universe)

nijaguru svataMtra siddhaliMgEshvaranu (Nijaguru Svatantra Siddhalingeshavara) tannavarige (the people who are aware of him) taa (he) mElaaraikeyaagihanu.( protects) 

VACHANA IN ENGLISH 

Holding the net of illusion as wide as the Universe,

The fisherman called death has spread the net of illusion, you see Sir!

I cannot see a single person who is out of that net.

The death has filled those who know and those who are called knowledgeable in the bag of this net.

Being trapped in that bag of net, the whole Universe is dying.

Lord Nijaguru Svatantra Siddhalingeshavara protects those who are aware of Him!

 

COMMENTARY

In this Vachana Sharana Svatantra Siddhalingeshavara comments on the concepts of death and illusion. He calls the death a "fisherman" who has cast his net of illusion (Maya) wide enough to capture everyone in the whole Universe. Both those who are knowledgeable and those who are known to be knowledgeable are trapped in the bag made of the net of illusion. All of them are dying having stuck in this net. The salvation from this net is only to those who are aware of the Lord!

Death is inevitable; but life has to go on. We are fully alive and are going through the ups and downs of life. The ups make us feel happy and proud, although beneath we are worried that the factors bringing us the ups (health, wealth, friendships, etc.) may go away. We are saddened by the downs; we never console ourselves that the downs could be temporary also. The emotional tides we go through are because of our ignorance of the temporariness of   the happiness and the sadness. This is the net of illusion we are trapped in. The solution is to attain the equanimity of mind wherein we stay unperturbed by the ups and downs of life and take them as they come. This state is called ‘stitha prajnatha’’, the state of steady wisdom. Sthitha Prajna is the concept of a free being that lives in this world and appears to be like anybody else. He is one whose mind has become absolutely still, quietened, and tranquil. When all desires of the heart have rested and the heart finds joyous satisfaction in itself because it has found that all joy exists within, independent of external factors, then one is spoken of as a person of steady wisdom, a Sthitha Prajna. A Sthitha Prajna, does what is necessary for the betterment of humanity with a completely tranquil mind, unperturbed. A person whose mind is tranquil will not react to situation in a way that causes harm to others because he sees everybody as his own self. This is the individual who is aware of Him that the Lord protects!

 

Let us pierce the net of illusion!

 

KANNADA COMMENTARY 

ಅರ್ಥ:

ಜಗದಗಲ (ಜಗತ್ತಿನ ಅಗಲದ)  ಮಾಯಾಜಾಲವ ಹಿಡಿದು, (ಮಾಯೆ ಎಂಬ ಜಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು)  

ಕಾಲನೆಂಬ (ಮೃತ್ಯುವೆಂಬ)  ಜಾಲಗಾರ (ಜಾಲ ಬೀಸುವವನು) ಮಾಯಾಜಾಲವ (ಮಾಯೆ ಎಂಬ ಜಾಲವ) ಬೀಸಿದ ನೋಡಯ್ಯ,(ಬೀಸಿದ್ದಾನೆ ನೋಡು)

ಆ ಜಾಲಕ್ಕೆ ಹೊರಗಾದವರನೊಬ್ಬರನೂ ಕಾಣೆ, (ಆ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬೀಳದೆ ಇರುವ ಒಬ್ಬನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ)

ಬಲ್ಲ (ತಿಳಿದವ)  ಬಲ್ಲಿದವರೆಂಬುವರೆಲ್ಲರ  (ತಿಳಿದವರು ಎಂಬುವವರೆಲ್ಲರನು)  ಬಲೆಯ ಕಲ್ಲಿಯೊಳಗೆ (ಬಲೆಯ ಚೀಲದೊಳಗೆ) ತುಂಬಿದ ಕಾಲ, (ಕಾಲವು ತುಂಬಿದೆ)

ಆ ಕಾಲದ ಬಲೆಯೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಬೀಳುವೆಗೊಳುತಿದೆ  ಜಗವೆಲ್ಲ,( ಆ ಕಾಲದ ಬಲೆಯೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡು ಜಗತ್ತು ಸಾಯುತ್ತಿದೆ)

ನಿಜಗುರು ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರನು ತನ್ನವರಿಗೆ ತಾ ಮೇಲಾರೈಕೆಯಾಗಿಹನು.(ಆದರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರನು ತನ್ನನ್ನು ಅರಿದವರಿಗೆ ರಕ್ಷೆಯಾಗಿರುವನು)

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ತೋಂಟದ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಗಳ ಶಿಷ್ಯರಾದ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಜನರು ಹೇಗೆ ಸಾವಿಗೆ ತುತ್ತಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿರುವರು. 

ಮೃತ್ಯುವೆಂಬ ಜಾಲಗಾರನು ಜಗತ್ತಿನ ಅಗಲದ ಮಾಯೆ ಎಂಬ ಜಾಲವನ್ನು ಬೀಸಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಜಾಲ ಇಡೀ ಜಗತ್ತಿನಷ್ಟು ಅಗಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅದಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರೂ ಅದರೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ತಿಳಿದುಕೊಂಡವರು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ ಎನ್ನುವವರು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಆ ಮೃತ್ಯು ಎಂಬ ಜಾಲಗಾರನು ತನ್ನ ಮಾಯೆ ಎಂಬ  ಬಲೆಯ ಚೀಲದೊಳಗೆ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಬಲೆಯೊಳಗೆ ಸಿಕ್ಕು ಜಗತ್ತು ಸಾಯುತ್ತಿದೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರನು ತನ್ನನ್ನು ಅರಿತವರಿಗೆ ರಕ್ಷೆಯಾಗಿರುವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ  ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು. 

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವುದಷ್ಟೇ ನಿತ್ಯ ಸತ್ಯವಲ್ಲ. ಅದರಾಚೆಗೂ ನಿತ್ಯವಾದ ಸತ್ಯವಿದೆ.  ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿರುವವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ತೋರುವುದು ಮಾತ್ರ ನಿಜವೆಂದು ತೋರುತ್ತದೆ. ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಸುಖ ದುಃಖಗಳು, ಸಂತೋಷ ನೋವುಗಳು ಕ್ಷಣಿಕವಾದವುಗಳು. ಅವು ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ನಿಜವೆಂದು ತೋರಿದರೂ ಅವುಗಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ  ಅವುಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಉಂಟಾದುದೆಂದು ತೋರಿಬರುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದೇ ನಿಜವೆಂದು ಗ್ರಹಿಸಿ ಜೀವ ಸುಖ ದುಃಖಗಳ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗೇಳುತ್ತದೆ.  ಇದೇ ಮಾಯೆ. ಈ ಮಾಯೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾರೆ.   

ಜೀವಕ್ಕೆ ಸುಖವೂ ನಿಜವಾದ ಸುಖ ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಸುಖದ ಹಿಂದೆ ಸದಾ “ಅದು ಎಲ್ಲಿ ಮಾಯವಾಗುವುದೋ” ಎಂಬ ಭಯವಿದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಆ ಭಯ ಸುಖವನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಅನುವು ಮಾಡಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ದುಃಖವಂತೂ ಜೀವನನ್ನು ಹಿಂಡಿ ಹಿಪ್ಪೆ ಮಾಡಿಬಿಡುತ್ತದೆ. ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಸುಖ ದುಃಖಗಳೆಂಬ ಮಾಯಾಜಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿ ಜೀವನು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಸಾಯುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾನೆ. ತಿಳಿದುಕೊಂಡವನು ಅಥವಾ ತಿಳಿದುಕೊಂಡವನೆಂದೆನಿಸಿಕೊಂಡವನು ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಇಂತಹ ಸಾವಿಗೀಡಾಗುತ್ತಾರೆ. ಈ ಜಾಲದಲ್ಲಿ ಬಲ್ಲವರು, ಎಂದರೆ ಓದಿಯೋ ಇಲ್ಲವೆ ಕೇಳಿಯೋ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವವರು, ಮತ್ತು  ನಾವು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವವರು ಎನ್ನುವ ಭ್ರಮೆಯೊಳಗಿರುವವರು ಎಲ್ಲರೂ ಯಾವ ತಾರತಮ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳೆಂದು ಅನಿಸಿಕೊಂಡವರೆಲ್ಲರೂ ಇದರಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಹೋಗುತ್ತಾರೆ.  ಅಂದರೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದ ಅಥವಾ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಂದಲೋ ಪಡೆದ ಜ್ಞಾನ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನರಿಯುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನ. ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವನನ್ನು ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಸ್ವತಂತ್ರ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗರು. 

“ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರನು ತನ್ನವರಿಗೆ ತಾ ಮೇಲಾರೈಕೆಯಾಗಿಹನು´  ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಏನು ಹಾಗೆಂದರೆ? ಅಂದರೆ ತನ್ನವರನ್ನು ಸಿದ್ಧಲಿಂಗೇಶ್ವರರು  ಸಾವಿನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆಯೆ?  ಅಂದರೆ ಅವರು ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲವೆ?

ದೈಹಿಕವಾದ ಸಾವು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಬರುವುದು. ಆದರೆ ತನ್ನತಾನರಿದವನು, ಸುಖದುಃಖಗಳ ನಿಜರೂಪವನ್ನು, ಅವು ಏಕೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ, ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿಯುವುದರಿಂದ ಅವುಗಳು ಆತನ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೂ ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳನ್ನು ಸ್ಥಿತಪ್ರಜ್ಞನಾಗಿ ನೋಡುವಂತಹನಾಗುತ್ತಾನೆ ಆತನು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆತನು ಸಾವನ್ನು ಗೆದ್ದವನೇ ಆಗುತ್ತಾನೆ.

 

 

Vachana 123: Kanduda Hidiyalollade – Seeing the Unseen

ಕಂಡುದ ಹಿಡಿಯಲೊಲ್ಲದೆ ಕಾಣದುದನರಸಿ ಹಿಡಿದಹೆನೆಂದಡೆ
ಸಿಕ್ಕದೆಂಬ ಬಳಲಿಕೆಯ ನೋಡಾ!
ಕಂಡುದನೆ ಕಂಡು ಗುರು ಪಾದವ ಹಿಡಿದಲ್ಲಿ
ಕಾಣದುದ  ಕಾಣಬಹುದು ಗುಹೇಶ್ವರಾ!

TRANSLITERATION

kaMDuda hiDiyalollade kaaNadudanarasi hiDidaheneMdaDe
sikkadeMba baLalike nODaa!
kaMDudane kaMDu gurupaadava hiDidalli
kaaNaduda kaaNabahudu guhEshvaraa!

CLICK HERE TO READ-ALONG:

http://youtu.be/z_G1Ovn1jQM

TRANSLATION (WORDS)

kaMDuda ( that which is visible) hiDiyalollade (without grasping)  kaaNadudanarasi (seeking invisible) hiDidaheneMdaDe (and if one  tries to grasp it)
sikkadeMba (of not finding it) baLalike (tiredness)  nODaa! (you see)
kaMDudane (the visible) kaMDu (seeing)  gurupaadava (the path shown by the Teacher) hiDidalli (if followed)
kaaNaduda (invisible)  kaaNabahudu (can be seen)  guhEshvaraa! (Guheshvara)

TRANSLATION

Without grasping that which is visible, and seeking and trying to grasp the invisible,
results in tiredness (frustration), you see!
Seeing that which is visible and following the path shown by the Guru (teacher),
the invisible can be seen, Lord Guhesvara! 

COMMENTARY

We can always see a visible entity and grasp all its visible characteristics. We can never see an invisible entity. All efforts to see such an entity would be fruitless and result in frustration. We should see the visible and if the invisible is perceivable, we should develop the keen perception to perceive and experience it. Allama Prabhu provides a path for such perception of the invisible, yet omnipresent, omnipotent and omniscient God. He says that the guidance of the Guru (teacher) is the way to develop that perception. Guru is the visible form of the invisible God. Sharanas provided Ishtalinga as the visible icon of the Universal (super) soul. When the individual develops an intense desire to perceive God, he finds a Guru to help him set him in the spiritual path. The individual follows Guru’s guidance and crosses the ocean of senses in the journey of self-realization and finds Him in his own Self (Atman, or soul). One cannot see God; he is beyond the scope of our senses; one has to experience Him.

A popular simile to describe God is that we can see the brightness spread by an electric bulb, but we cannot see the electrical current that made the bulb glow. The current is the God and His effect that we can see is the brightness. Some of us bright ones argue that we can feel the electricity by stripping the cover over the wire and touching it!  We must have received the knowledge that we can strip the wire and touch it to feel the electricity from someone (the Guru).

 The message of this Vachana is that we should learn to distinguish between that which is visible versus that which is only perceivable. We should not tire ourselves in trying to see the invisible. We should cultivate ourselves to perceive the invisible through pertinent knowledge provided by the knowledgeable (Guru).

Let us learn to distinguish between the visible and the invisible!

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಕಂಡುದ (ಕಾಣುವಬಹುದಾದುದನ್ನು)  ಹಿಡಿಯಲೊಲ್ಲದೆ (ಗ್ರಹಿಸದೆ, ಕಾಣಲು ಇಷ್ಟಪಡದೆ)   ಕಾಣದುದನರಸಿ (ದೃಶ್ಯವಲ್ಲದ್ದನ್ನು ಅರಸಿ, ಹುಡುಕಿ) ಹಿಡಿದಹೆನೆಂದಡೆ (ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ ಎಂದರೆ)
ಸಿಕ್ಕದೆಂಬ ಬಳಲಿಕೆಯ ನೋಡಾ! (ಅದು ಸಿಗದೆ ಬಳಲಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ, ಆಯಾಸವಾಗುತ್ತದೆ)
ಕಂಡುದನೆ (ಕಾಣುವಂತಹ ವಸ್ತುವನ್ನು) ಕಂಡು (ನೋಡಿ. ಗ್ರಹಿಸಿ)  ಗುರು ಪಾದವ ಹಿಡಿದಲ್ಲಿ  (ಗುರುವು ತೋರಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದರೆ)
ಕಾಣದುದ  (ಕಾಣದೆ ಇರುವುದನ್ನು) ಕಾಣಬಹುದು ಗುಹೇಶ್ವರಾ! (ಕಾಣಬಹುದು ಗುಹೇಶ್ವರ)

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಹೊರಟರೆ ಆಯಾಸವೆ ಹೊರತು ಸಫಲತೆಯಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಬಹುದಾದನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯ. ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದೇ ಇರುವುದನ್ನು  ನೋಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಬಳಲಿಕೆಯಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದು ದೃಶ್ಯ ಯಾವುದು ಅದೃಶ್ಯ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ದೃಶ್ಯವಾದುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ ಅದೃಶ್ಯವಾದುದನ್ನೂ ನಾನು ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ಕಾಣುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಅರಸುತ್ತ ಹೋದರೆ ಅದು ಆಕಾಶ ಕುಸುಮವಾಗುತ್ತದೆ.  
 

ಅನುಭವಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕುವುದನ್ನು ಗುರುವಿನ ಮುಖಾಂತರ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕೆ ದಾರಿ ತೋರುವವನು ಗುರು. ಅನುಭಾವಕ್ಕೆ ಸಿಗುವುದರ ಕುರುಹನ್ನು ಆತನು ನಮಗೆ ತೋರುತ್ತಾನೆ. ಕುರುಹು ಮಾತ್ರ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವಂತಹುದು. ಅದನ್ನು ಮೀರಿದ,  ಕೇವಲ ಅನುಭವ ವೇದ್ಯವಾದ ಆ ಪರವಸ್ತುವನ್ನು  ಗುರುವು ತೋರುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದರೆ ಕಾಣಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು. ಗುರುವಿನ ಪಾದ ಹಿಡಿಯುವುದು ಎಂದರೆ ಆತನು ತೋರಿದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು. 

ಪರವಸ್ತುವಿನ ಕುರುಹು ಲಿಂಗ ಮತ್ತು  ಅದರ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೋರಿಸುವಂತಹ ಗುರು ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಗುವಂತಹವರು. ಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಗುರುವನ್ನು ನಾವು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ ಆ ಪರವಸ್ತು ದೃಶ್ಯಕ್ಕೆ ಸಿಗುವಂತಹುದಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ರೂದಲ್ಲಿ ಬರುವ ಗುರುವಿನ ಮತ್ತು ಕುರುಹಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಲಿಂಗದ ಮಿತಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಅದನ್ನು ಮೀರಿದ ಪರವಸ್ತುವನ್ನು ಅನುಭವದಿಂದ  ಕಾಣುವುದರೆಡೆಗೆ ಸಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು.

 

Vachana 122: Kallolagana Kicchu – Being of the God

 
ಕಲ್ಲೊಳಗಣ ಕಿಚ್ಚು ಉರಿಯಬಲ್ಲುದೆ?
ಬೀಜದೊಳಗಣ ವೃಕ್ಷ ಉಲಿಯಬಲ್ಲುದೆ?
ತೋರಲಿಲ್ಲಾಗಿ ಬೀರಲಿಲ್ಲಾರಿಗೆಯೂ!
ಗುಹೇಶ್ವರ ನಿಂದ ನಿಲವ ಅನುಭಾವ ಸುಖಿ ಬಲ್ಲ!

TRANSLITERATION

kalloLagaNa kiccu uryaballude?

bIjadoLagaNa vRukSha uliyaballude?
tOralillaagi bIralillaarigeyU!
guhEshvara niMda nilava anubhaava sukhi balla!

CLICK HERE TO READ-ALONG:

http://youtu.be/q08xi3J_GIo

TRANSLATION (WORDS)

kalloLagaNa  (in the stone) kiccu (the fire )  uryaballude? ( can it burn?)

bIjadoLagaNa (in the seed)  vRukSha (the tree) uliyaballude? ( can it make sounds)
tOralillaagi (since it is not seen, since it is invisible)  bIralillaarigeyU! ( does not flash to anybody)
guhEshvara (the God)  niMda nilava ( the being of) anubhaava sukhi (the one who dwells in)  balla! ( knows)

TRANSLATION

The fire in the stone, can it burn?
The tree in the seed, can it make sounds?
He is not seen, He does not flash (shine) to anybody!
The one who dwells within knows the being of the God Guhesvara!

COMMENTARY

In this Vachana, Allama Prabhu describes how the God is present (hidden) in every element of the nature and what is needed to see Him. The fire is hidden in the stone. It does not burn as long as it is left alone. It sparks only when the stone rubs against another. The friction is needed to get the fire out; it is not obvious or visible. A tiny seed hides the whole tree. When inside the seed, the tree does not make any sounds it would make otherwise as a grown up tree swayed by the wind. The God is thus not visible, He is not easily seen and he does not shine (flash) to anybody. Allama Prabhu says that only that individual who dwells within (himself) would know the being of God in everything. The subtleness to see within and enjoy the self is a must to see Him.

Being immersed in our daily lives, we do not pay attention to subtle aspects of nature and the entities around us. We can see the stone, but never pay attention to the fire in it. Even when we create fire by rubbing a stone with another, we assume that it is obvious that the friction created the fire. We might even be proud that we can create the fire. Our observation in general is not subtle enough to see the fire in the stone or think of the one who might have created it!

We sow the seed, grow the tree, harvest the fruits and enjoy them. We relish the shade on sunny days and enjoy the cool breeze and the music created by the tree. We never think about the tree hidden in the seed; neither we question how and who might have packed the tree in the seed.

To be able to see the God in all aspects of the nature, we need to develop the capability to see and perceive the subtleness in them. This is only possible for those individuals who have matured themselves out of the worldly aspects and enjoy the self. Only those can see the God!

In our previous postings we have said that it is important to develop God mindedness as early in our lives as possible. We have said that we should see the God within us and within all those around us. This requires us to develop the subtle nature of seeing the good in all and ignoring the faults of others. Mahatma Gandhi said ‘how can I find faults in others when I am not faultless?’ This is only possible when we first mature to the level of seeing within and enjoying the self.   

Let us travel within and become subtle observers! 

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಕಲ್ಲೊಳಗಣ (ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ)  ಕಿಚ್ಚು (ಬೆಂಕಿ)  ಉರಿಯಬಲ್ಲುದೆ? (ಉರಿಯಬಹುದೆ?)

ಬೀಜದೊಳಗಣ (ಬೀಜದೊಳಗೆ ಇರುವ)  ವೃಕ್ಷ  (ಮರವು) ಉಲಿಯಬಲ್ಲುದೆ? (ಸದ್ದು ಮಾಡಬಹುದೆ?)
ತೋರಲಿಲ್ಲಾಗಿ (ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಆದ್ದರಿಂದ)  ಬೀರಲಿಲ್ಲಾರಿಗೆಯೂ! ( ಯಾರಿಗೂ ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ)
ಗುಹೇಶ್ವರ (ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ಷ್ಮನಾದ) ನಿಂದ ನಿಲವ (ದೇವರ ಇರವು) ಅನುಭಾವ ಸುಖಿ ಬಲ್ಲ! ( ತನ್ನ ತಾನರಿತ ಸುಖಿ ಮಾತ್ರ ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾನೆ)

 
ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ದೇವರು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಅಡಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತ  ಆತನು ಯಾರಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭುಗಳು.

ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದ ಸಂಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆ ಬೆಂಕಿ ಉರಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದೂ ಇಲ್ಲ.  ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿರುವ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ದಾರಿ ಬೇರೆಯೇ ಆಗಿದೆ. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಕಾಣದೆ ಇದ್ದರೂ ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ದೇವರು ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ. ಆದರೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಬೀಜದಲ್ಲಿ ವೃಕ್ಷವಿದೆ ಎಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿದೆ. ಆದರೆ ಗಾಳಿಗೆ ತೂಗಾಡಿ ವೃಕ್ಷ ಸದ್ದು ಮಾಡುವಂತೆ ಬೀಜದಲ್ಲಿರುವ ವೃಕ್ಷ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತದೆಯೆ? ಅದು ಸದ್ದು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಬೀಜದಲ್ಲಿ ಮರವಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗದು. ಅದೇ ರೀತಿ ದೇವರು ಎಲ್ಲದರಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ. “ಆದರೆ ನಾನು ಇದ್ದೇನೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಆತನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ, ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ  ಆತ  ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಯಾರಿಗೂ ಹೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಬೀಜದಲ್ಲಿ ಇಡೀ ದೊಡ್ಡ ವೃಕ್ಷ ಅಡಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಬೇಕಾದ ದೃಷ್ಟಿ ಬೇರೆ.  ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋದವನಿಗೆ ಆತನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಇಂತಹ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುವಂತಹ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆತ ನಂಬುತ್ತಾನೆ. ಅದರ ಹೊರತು ಅತನಿಗೆ ಬೇರೇನೂ ಕಾಣದು. ದೇವರ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸು ಬಲು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಬೇಕು. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಹಿಂದೆ ಇರುವ ಪರವಸ್ತುವನ್ನು ಗಮನಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಬೇಕು. ಅಂದರೆ ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಕಂಡುಬರುವ ಎಲ್ಲವೂ ಮಾಯೆಯ ಜಾಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯಿರಬೇಕು. ಆತನ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಅರಿತ ಅನುಭಾವಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

 

 

Vachana 121: Aatadali Kela Hottugaledu – Think of Him Soon!

ಆಟದಲಿ ಕೆಲ ಹೊತ್ತುಗಳೆದು

ಕೂಟದಲಿ ಕೆಲ ಹೊತ್ತುಗಳೆದು

ನೋಟದಲಿ ಕೆಲ ಹೊತ್ತುಗಳೆದು

ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಲಿಂಗವ ಕೂಡಿಹೆನೆಂಬವನೊಬ್ಬ

ಊಟ ಮಾಟ ಕೂಟದಲಿ ಕೋಟಲೆಗೊಳುತ್ತಿದ್ದೆನೆಂಬವನೊಬ್ಬ ಪೋಟ

ಇವರಿಬ್ಬರ ಬೇಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕದೆ ದಾಂಟಿ ಹೋದನು ನಮ್ಮ ಬಸವಪ್ರಿಯ ಕೂಡಲಚೆನ್ನಬಸವಣ್ಣ 

TRANSLITERATION

aaTadali kelahottugaLedu

kUTadali kela hottugaLedu

nOTadali kelahottugaLedu

UTadahottige liMgava kUDiheneMbuvanobba

UTa maaTa kUTadali kOTalegoLuttiddeneMbuvanobba pOTa
ivaribbara bETakke sikkade daaMTi hOdanu namma basavapriya kUDalacennabasavaNNa

CLICK HERE TO READ-ALONG:

http://youtu.be/6Y60g51nJI0

TRANSLATION (WORDS)

aaTadali  (in playing) kelahottugaLedu (spent some time)

kUTadali (in mingling with friends,socialize) kela hottugaLedu (spent some time)

nOTadali (indulging in looking,seeing) kelahottugaLedu (spent some time)

UTadahottige ( by eating time) liMgava ( the God) kUDiheneMbuvanobba (one says, I want to be one with)

UTa ( in eating food) maaTa (in doings)  kUTadali  (in mingling) kOTalegoLuttiddeneMbuvanobba ( I am suffering says another) pOTa (coward)

ivaribbara (of these two)  bETakke ( fancy ,wish)  sikkade (not being available)  daaMTi (beyond) hOdanu (went) namma (our) basavapriya kUDalacennabasavaNNa (Basavapriya KuDala Chennabasvanna)

TRANSLATION

Having spent some time playing,

Having spent some time mingling,

Having spent some time indulging in sights,

One says I want to be one with the God, by dinner time!

The other coward says I am suffering eating, working and mingling!

Our Basavapriya KuDala Chennabasvanna went away without heeding to the wishes of these two! 

COMMENTARY

In this Vachana Sharana Hadapada Appanna comments on how commoners spend all their lives in mundane activities, eventually get dissatisfied with them and try to reach God at the last stages of life. He says that the God will not be available for them.

We spend lot of time playing the games we like and get unlimited fun out of it. We seldom think of anything else, we seldom like anything else. We are immersed in these games.

We spend all our resources in acquiring friends and enjoying their company. Nothing else occurs to us. Our minds would not entertain any other thought!

We enjoy going places and seeing sights. We never consider it a waste of time. Nothing else makes sense to us. We are on top of the world with our mundane lives!

Eventually, all these mundane activities seem boring to us. Appanna equates this boredom to the ‘dinner time’ when we are hungry and long for becoming one with God. Some even start complaining that they are actually suffering all these activities of playing, socializing and working. Appanna calls them cowards and says that they will not be able to reach God with these last minute wishes! 

Appanna is advocating introducing Godliness to our lives early and stay with it through the life with all the respect and attention it deserves. We must make Him an important part of our life journey, and not just the eventual destination! 

It is very easy to say and very apt to feel that ‘I did it all’, ‘it is all mine’ when success comes to us. It is very easy to be immersed in our own games, social circles, sights and sounds. It takes lot of discipline to recognize that there is a super power which guides it all. The faster we get such realization in life, the easier it is to reach Him.  

  

Let us make God our companion in life’s journey!

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಆಟದಲಿ ಕೆಲ ಹೊತ್ತುಗಳೆದು (ಆಟವಾಡುತ್ತ, ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ವಿನೋದದಲ್ಲಿ, ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದು)

ಕೂಟದಲಿ (ಬೆರೆಯುತ್ತ) ಕೆಲ ಹೊತ್ತುಗಳೆದು (ಗೆಳೆಯರೊಂದಿಗೆ, ಒಡನಾಡಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯುವದರಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸಮಯ ಕಳೆದು)

ನೋಟದಲಿ ಕೆಲ ಹೊತ್ತುಗಳೆದು (ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ನೋಡುವುದರಲ್ಲಿ ಕೆಲ ಸಮಯ ಕಳೆದು)

ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಲಿಂಗವ ಕೂಡಿಹೆನೆಂಬವನೊಬ್ಬ (ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಎಂದರೆ  ಆಟ ಕೂಟ ಮತ್ತು ನೋಟ ಗಳೆಲ್ಲ ಸಾಕಾಗಿ ಊಟದ ನೆನಪಾಗುವಂತೆ ಲಿಂಗವನ್ನು ಕೂಡುತ್ತೇನೆ ಎನ್ನುವ ಒಬ್ಬ)

ಊಟ ಮಾಟ ಕೂಟದಲಿ ಕೋಟಲೆಗೊಳುತ್ತಿದ್ದೆನೆಂಬವನೊಬ್ಬ (ಊಟಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಮತ್ತು ಬೆರೆಯುವುದರಲ್ಲಿ ತೊಂದರೆಪಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವವನು ಒಬ್ಬ) ಪೋಟ (ಭೀರು, ಹೇಡಿ)
ವರಿಬ್ಬರ ಬೇಟಕ್ಕೆ (ಇವರಿಬ್ಬರ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ) ಸಿಕ್ಕದೆ ದಾಂಟಿ  (ಸಿಗದೆ ದೂರ) ಹೋದನು ನಮ್ಮ ಬಸವಪ್ರಿಯ ಕೂಡಲಚೆನ್ನಬಸವಣ್ಣ (ಹೋದನು ಬಸವಪ್ರಿಯ ಕೂಡಲಚೆನ್ನಬಸವಣ್ಣ) 

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಇಲ್ಲಿ ಹಡಪದ ಅಪ್ಪಣ್ಣನವರು, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಸಮಯವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಮತ್ತು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಸಮಯ ಕಳೆದ ರೀತಿಯಿಂದ  ಬೇಸರಗೊಂಡು ಬಾಳಿನ ಕೊನೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ನೆನೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಅಂತಹವರಿಗೆ ದೇವರು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.  

ವ್ಯಕ್ತಿಯು ಬದುಕಿನ ಕೆಲ ಸಮಯ ನಿಶ್ಚಿಂತೆಯಿಂದ ಆಟ ಆಡುತ್ತ, ವಿನೋದದಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆಗ ಆತನಿಗೆ ಆಟವನ್ನುಳಿದು ಬೇರೇನೂ ತೋಚುವುದೂ ಇಲ್ಲ, ಬೇರೇನೂ ಇಷ್ಟವಾಗುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಆಮೇಲೆ ಕೆಲ ಸಮಯ ತನ್ನ ಒಡನಾಡಿಗಳೊಡನೆ, ಪ್ರಿಯರೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯುತ್ತಾನೆ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆತನ ಒಡನಾಡಿಗಳೇ ಆತನ ಸರ್ವಸ್ವವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಬೇರೇನೂ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬೇರೆ ಏನೂ ನೆನಪಿಗೆ ಬರುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಕೆಲ ಸಮಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತ ಕಳೆದುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. 

ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ಮೇಲೆ ಊಟದ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆತನಿಗೆ ದೇವರ ನೆನಪಾಗುತ್ತದೆ. ಹಸಿವೆ ದೇಹದ  ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವ. ಬೇರೆ ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ಊಟವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಕೊನೆಗೆ ಊಟ ಮಾಡಲೇ ಬೇಕು. ಅದೇ ರೀತಿ ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಚಟುವಟಿಕೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರೂ ಕೊನೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಸತ್ಯವಾದ ನಿತ್ಯ ಸುಖವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತದೆ.  ಕೆಲವರಿಗೆ ಬದುಕಿನ ಕೊನೆಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಪರವಸ್ತುವಿನ ಕೊರತೆಯ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಊಟ, ಮಾಟ (ಏನೇನೋ ಮಾಡುವುದು) ಮತ್ತು ಕೂಟದಲ್ಲಿ (ಬೇಕೆನಿಸಿದವರೊಡನೆ ಬೆರೆಯುವುದು)  ಮುಳುಗಿಹೋಗಿ ಅದರಿಂದ ಕಷ್ಟಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆಯೆ ಹೊರತು ಅದರಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಲಿಗೆಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು, ಅದು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ , ತನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ಏನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ವಿವೇಚಿಸದೆ ಇರುವುದು. ಏನೇನೋ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು. ತನ್ನ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ತನಗಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಸಮಾಜಕ್ಕಾಗಲಿ ಏನು ಲಾಭವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಅಥವಾ ಏನು ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಕೂಟದಲ್ಲಿಯೂ ಅದೇ ದೃಷ್ಟಿ. ಮನಸ್ಸಿನ ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ತಾತ್ಕಾಲಿಕ ಸುಖ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಮುಳುಗುವುದು. ಮತ್ತು ಇವುಗಳಿಂದ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸುಖವಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಅರಿವಿಗೆ ಬರುವುದು. ಆದರೆ ಈ ಎಲ್ಲ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿಂದ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಆತ್ಮ ಬಲ ಸಾಲದೆ ಒದ್ದಾಡುವುದು. ಇಂತಹವರನ್ನು ಹೇಡಿಗಳೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಹಡಪದ ಅಪ್ಪಣ್ಣನವರು.

ಇವರಿಬ್ಬರ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ಆ ಪರವಸ್ತು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇವರ ಮತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿದುದು ಅದು. ಇಂತಹವರಿಂದ  ಕೂಡಲಚೆನ್ನಬಸವಣ್ಣ ಬಲುದೂರವಿರುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅಪ್ಪಣ್ಣನವರು.

Vachana 120: Obbarobbara Samga – The company we keep

ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ ಸಂಗ ಬಯಸುತಿರ್ಪವರು ನೀವು ಕೇಳಿರೋ!

ಮನಕ್ಕೆ ಮನ ತಾರ್ಕಣ್ಯವಾಗದವರ ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ?

ಬುದ್ಧಿ ಬುದ್ಧಿ ಕೂಟಸ್ಥವಾಗದವರ ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ?

ಶೀಲ ಶೀಲ ಒಂದಾಗದವರ ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ?

ಭಾವ ಭಾವ ಏಕಾರ್ಥವಾಗದವರ ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ ದುಸ್ಸಂಗವಲ್ಲದೆ?

ಇಂತಪ್ಪ ದುಸ್ಸಂಗಿಗಳ ಸಂಗ ದೋಷಕ್ಕೆ ಈಡು,

ಮುಕ್ತಿಯ ಕೇಡು ಕಂಡೆಯಾ ಅಖಂಡೇಶ್ವರಾ

TRANSLITERATION

obbarobbara saMga bayasutirpavaru nIvu kELirO!

manakke mana taarkaNyavaagadavara saMgavadEtara saMga?

buddhi buddhi kUTasthavagadavara saMgavadEtara saMga?

shIla shIla oMdaagadavara saMgavadEtara samga?

bhaava bhaava Ekaarthavaagadavara saMgavadEtara saMga dussaMgavallade?

iMtappa dussaMgigaLa saMga dOShakke IDu

muktiya kEDu kaMDeyaa akhaMDEshavaraa. 

CLICK HERE TO READ-ALONG:

http://youtu.be/UIT1atGzltM
 

TRANSLATION (WORDS)

obbarobbara (each other’s) saMga  (companionship) bayasutirpavaru (longing for)  nIvu kELirO! ( Oh! you listen)

manakke (to the other mind)  mana (one mind)  taarkaNyavaagadavara (if doesn’t help in seeing one self, if doesn’t become a mirror) saMgavadEtara saMga?(what kind of companionship it is?)

buddhi buddhi (ones’ perception, knowledge with  another’s) kUTasthavagadavara  (if doesn’t blend, intermingle) saMgavadEtara saMga? ( what kind of companionship it is ?)

shIla (one’s nature) shIla ( with the other’s nature) oMdaagadavara (if  doesn’t become one with) saMgavadEtara samga? ( what kind of companionship it is ?)

bhaava (one’s feelings, views) bhaava (with another’s feelings , views) Ekaarthavaagadavara (if don’t become one with) saMgavadEtara saMga (what kind of companionship it is ?) dussaMgavallade? (is it not bad companionship? )

iMtappa (this kind of ) dussaMgigaLa  saMga  (bad companionship) dOShakke (to error, blindness) IDu (makes way)

muktiya (of  salvation) kEDu (risk)  kaMDeyaa akhaMDEshavaraa. (you see Akhandeshvara)

TRANSLATION

Oh! You, longing for each other’s companionship, listen!
What kind of companionship is it, if one’s mind does not become a mirror to the other’s?
What kind of companionship is it, if one’s perception (knowledge) does not blend with other’s?What kind of companionship is it, if one’s nature does not become one with other’s?
What kind of companionship is it, if one’s feelings (views) do not become one with others’, Is it not bad companionship?
This kind of bad companionship leads to blindness (error) and risks the salvation, You see, Akhandeshvara!

COMMENTARY

In this Vachana Sharana Shanmukaswamy addresses the attributes of true ‘SaMga’ the companionship or company. Man is a social being. He strives and longs for the company of others. We say that the birds of the same feather flock together, implying that there must be something in common for a companionship to develop. The question then is ‘what should be the quality or attribute of this common entity?’ since we are branded by the company we keep. We are told that to sore like an Eagle, we must be in the company of Eagles.

Shanmukaswamy says that a true companionship is one in which the mind of one acts as a mirror and reflects the mind of the other. The companionship thus facilitates the view of your own mind. It enables you to introspect, analyze and shape your own mind. In a true companionship, the perceptions of all the individuals involved would be the same. They all think alike.  Their knowledge blends together. Their understanding has a common basis. In a true companionship, the natures, feelings and views of all involved merge and evolve together. Thus, a true companionship is the one that leads towards salvation and self-realization. A bad companionship on the other hand leads to blindness and downfall and takes one away from salvation.

Companionship is a must. Companionships form automatically as we work for the same company, as we travel by the same bus or subway to work daily, as we see each other in common gatherings, as we belong to the same professional society, etc. It is then up to us to develop the companionship into a fruitful one for all the individuals involved. It should be an equal partnership taking us to the common goal in the spiritual or professional path. We must examine our relationships, cultivate the common traits that aid us in the positive directions and curb the negativity. 

Let us reflect on our company we keep! 

KANNADA COMMENTARY

ಅರ್ಥ:

ಒಬ್ಬರೊಬ್ಬರ (ಒಬ್ಬರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ) ಸಂಗ (ಜೊತೆ) ಬಯಸುತಿರ್ಪವರು (ಬಯಸುತ್ತಿರುವ) ನೀವು ಕೇಳಿರೋ! (ನೀವು ಕೇಳಿರಿ)

ಮನಕ್ಕೆ ಮನ (ಒಂದು ಮನಕ್ಕೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮನ) ತಾರ್ಕಣ್ಯವಾಗದವರ (ಸ್ವಯಂ ಪರಿಶೀಲನೆಗೆ ಅವಕಾಶವಾಗದಿದ್ದರೆ) ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ? (ಅಂದೆಂತಹ ಸಂಗ)

ಬುದ್ಧಿ ಬುದ್ಧಿ (ಒಬ್ಬರ ಬುದ್ಧಿ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಬುದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ)  (ಕೂಡದಿದ್ದರೆ, ಬೆರೆಯದಿದ್ದರೆ)  ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ? (ಅದೆಂತಹ ಸಂಗ ?)

ಶೀಲ ಶೀಲ (ಒಬ್ಬರ ಸ್ವಭಾವ ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸ್ವಭಾವದೊಂದಿಗೆ) ಒಂದಾಗದವರ  (ಒಂದಾಗದಿದ್ದರೆ) ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ?(ಅದೆಂತಹ ಸಂಗ ?)

ಭಾವ ಭಾವ  (ಭಾವನೆ, ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು) ಏಕಾರ್ಥವಾಗದವರ (ಒಂದಾಗದವರ)  ಸಂಗವದೇತರ ಸಂಗ ದುಸ್ಸಂಗವಲ್ಲದೆ? (ಸಂಗವು ದುಸ್ಸಂಗವೇ ಅಲ್ಲವೆ?)

ಇಂತಪ್ಪ (ಹೀಗಿರುವ)  ದುಸ್ಸಂಗಿಗಳ (ಕೆಟ್ಟಸಂಗಿಗಳ)  ಸಂಗ ದೋಷಕ್ಕೆ ಈಡು, (ಜತೆಗಾರಿಕೆ ದೋಷಕ್ಕೆ ದಾರಿಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ)ಮುಕ್ತಿಯ  (ಮುಕ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ) ಕಂಡೆಯಾ (ನೋಡು) ಅಖಂಡೇಶ್ವರಾ 

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಷಣ್ಮುಖಸ್ವಾಮಿಗಳು ಎಂತಹವರ ಸಂಗ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಎಂತಹವರ ಸಂಗ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಮತ್ತು ಏಕೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಯಾರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ನಾವಿರುತ್ತೇವೆಯೋ ಅವರ ಪ್ರಭಾವ ನಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದ ಮೇಲೆ ಆಗಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಎಂತಹವರ ಸಂಗ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಆತ್ಮೊನ್ನತಿಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ವ್ಯಕ್ತಿ ಎಂತಹವರ ಸಂಗ ಬಯಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಇತರರ ಸಂಗ ಬಯಸುವುದು ಮಾನವನ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವ.  ಆದರೆ ಈ ಸಂಗ ನಮ್ಮನ್ನೇನು ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದರ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಸಂಗ ನಮ್ಮ ಮನವನ್ನು ನಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತಾಗಬೇಕು. ಎಂದರೆ ಅವರ ನಡತೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗಾದರೆ ಮಾತ್ರ ಆತ್ಮೊನ್ನತಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಅವಕಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅದೆಂತಹ ಸಂಗ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ ಷಣ್ಮುಖ ಸ್ವಾಮಿಗಳು. ಈ ಮಾತು ಶರಣ ದಾರಿಯಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಇದೆ ಎಂಬುದು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿಯೇ ಇದೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಇತರರು,  ಯಾವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು ಯಾವುದು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು ಯೋಚಿಸದೆ, ತಮಗೆ ಸುಖಕೊಡುವವರ, ತಮಗಿಷ್ಟವಾದವರ ಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಆತ್ಮೋನ್ನತಿಯ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿರುವವನಿಗೆ ಉನ್ನತಿಯ ಮಾರ್ಗವೇ ಮುಖ್ಯ ಹೊರತು ತನ್ನ  ಕ್ಷಣಿಕ  ಸುಖವಲ್ಲ.

ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ತಮ್ಮ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವರ ಬುದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯದಿದ್ದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ. ಯಾವುದೇ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ  ಆಗಲಿ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವರ ಗ್ರಹಿಕೆ ಒಂದಾಗಿರಬೇಕು. ಈ ಒಂದಾಗಿರುವಿಕೆ ಅವರನ್ನು ಮುಂದಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವರುಗಳ ಬುದ್ಧಿಯು ಬೆರೆಯದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಗದಿಂದ ಏನೂ ಲಾಭವಿಲ್ಲ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಒಬ್ಬರ ಸಂಗ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ತಮ್ಮನ್ನು ತಾವು ಪರಿಶೀಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಹಾಗಿದ್ದಲ್ಲಿ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸದಾ ಪರಶೀಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ ಎಂದಾಯಿತು. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವರ ಬುದ್ಧಿಯು ಒಂದಾಗುತ್ತದೆ, ಬೆರೆಯುತ್ತದೆ.

ಶೀಲಗಳೂ  ಎಂದರೆ ಸ್ವಭಾವಗಳೂ ಒಂದಾಗಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಅತಿ ಮುಖ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬ ವಂಚನೆಯ ಸ್ವಭಾವದವನು ಮತ್ತು ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಪ್ರಾಮಾಣಿಕ ಸ್ವಭಾವದವನಾದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹೀಗೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಸ್ವಭಾವದವರು ಜತೆಗೂಡಿದರೆ ಲಾಭಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಾನಿಯೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಇಬ್ಬರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಒಂದಾಗಿರಬೇಕು. ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವರ ಅಭಿಪ್ರಾಯಗಳು ಭಿನ್ನ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಮರಸ್ಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಂತಹ ಸಂಗದಿಂದ ಏನು ಲಾಭ. ಅಲ್ಲಿ ಗೊಂದಲ, ಕಲಹ, ಘರ್ಷಣೆಯುಂಟಾಗುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅದು ದುಸ್ಸಂಗವಾಗುತ್ತದೆಯೇ ಹೊರತು ಸತ್ಸಂಗವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮೊನ್ನತಿಯಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಇಂತಹ ದುಸ್ಸಂಗ, ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ದೋಷಕ್ಕೆ ಗುರಿಮಾಡುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.

ಆದ್ದರಿಂದ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆನ್ನುವವನು  ತಾನು ಯಾರ ಸಂಗ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ? ಎಂಬುದರ ಕಡೆ ಗಮನ  ಹರಿಸಬೇಕು. ಇದು ಈ ವಚನದ ತಾತ್ಪರ್ಯ.

Vachana 119: Manassu Toledu – Minding the Mind

ಮನಸ್ಸು ತೊಳೆದು ನಿರ್ಮಲವ ಮಾಡಿಪ್ಪೆನೆಂಬ ಯೋಗವೆಂತುಟೊ?

ಮನವ ಹಿಡಿದು ತಡೆದಿಹೆನೆಂಬವರ

ಮರುಳುಮಾಡಿ ಕಾಡಿತ್ತು ನೋಡಾ ಮನವು!

ಮನ ವಿಕಲ್ಪ ಜ್ಞಾನದಿಂದರಿದು,

ಅದ ಶುದ್ಧ ಮಾಡಿಹೆನೆಂಬುದು ತಾನೆ  ಮನ ನೋಡಾ,

ನಮ್ಮ ಗುಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ಅನುವನರಿದಿಹೆನೆಂಬುವರು

ಮನವಿಲ್ಲದಿರಬೇಕು ನೋಡಾ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯಾ.

TRANSLITERATION

manassu  toLedu nirmalava maaDippeneMba  yOgaveMtiTo?
manava hiDidu tadediheneMbavara
maruLu maaDi kaaDittu nODaa manavu!
mana vikalpa j~jaanadiMdaridu,
ada shuddha maaDiheneMbudu taane mana nODaa,
namma guhEshvara liMgada anuvanaridiheneMbavaru
manavilladirabEku nODaa  siddharaamayyaa.

CLICK HERE TO READ-ALONG:

http://youtu.be/7uWNeqmnRFU

TRANSLATION (WORDS)

manassu  ( the mind) toLedu  ( by washing) nirmalava maaDippe ( I have cleansed) neMba  (so called)  yOgaveMtiTo (what method is it?)
manava (the mind) hiDidu ( by control,)  tadediheneMbavara (those who say I have stopped it from wandering )
maruLumaaDi (by fooling)  kaaDittu (harasses , troubles)  nODaa (you see) manavu (the mind)!mana vikalpa  j~jaanadiMdaridu,(understanding by the doubtful mind)
ada (that) shuddha maaDihe (I have celansed) neMbudu  (saying) taane (that itself  is also) mana nODaa,(is the same mind you see)
namma guhEshvara liMgada (of our Lord Guheshavara)  anuvanaridiheneMbavaru (those who say we know the beauty)
manavilladirabEku (should be of without mind) nODaa  (you see) siddharaamayyaa (Siddharaamaa)

TRANSLATION 

How can I say that I have washed and cleansed my mind?

The mind fools and harasses even those who say they have controlled it and stopped it from wandering!

Understanding through the doubtful mind,

that which says I have cleansed it is that same mind, you see!

Those who say we know the beauty of our Lord Guhesvara, should be without the mind, you see Siddharaamayya! 

COMMENTARY

In this Vachana addressed to Sharana Siddharaamayya, Allama Prabhu comments on the ways of the mind. He stresses on the importance of cleansing the mind to see the Lord, while saying that the process of cleansing the mind does not come easy.

We have said that the inherent nature of the mind is to wander. Mind is a monkey on steroid in general.  It is a must to control the mind although controlling it is not easy and requires appropriate knowledge, constant awareness and effort.  

Allama Prabhu wonders how one can say he/she has washed and cleansed the mind. The mind is so dynamic that it fools and harasses even those who say they have controlled it. Indeed, in our daily lives we are subjected to all the six passions of mind (kama – desire, kroda – anger, lobha – greed, moha- delusory emotional attachment, madha – pride, maatsarya – jealousy) on a constant basis. We notice that we are being subjected to one or more of these and make every effort to get out of their influence. This freedom from passions lasts a little while and the mind reverts to the same as soon as we start feeling that we have conquered the passion and controlled or cleansed the mind. 

In general, we use the polluted mind through which we try to come up with mechanisms to cleanse the mind. How can a polluted mind cleanse itself? 

Allama Prabhu declares those who say that they know the beauty of the Lord, should have to be without a mind! He is not implying that these individuals are mindless. He is stressing that to see the Lord one must have a pure and unpolluted mind, meaning that they should have conquered all the passions of the mind. Indeed, seeing the beauty of the Lord and becoming one with the Lord are synonymous to one being the Lord. When one sheds the six passions, he/she achieves the cleanse mind and becomes the Lord. He sees the Lord in everyone and everything around him/her.

 

Let us Mind the Mind!

KANNADA COMMENTARY
 

ಅರ್ಥ:

ಮನಸ್ಸು ತೊಳೆದು (ಮನಸ್ಸನ್ನು ಚೊಕ್ಕಟಗೊಳಿಸಿ) ನಿರ್ಮಲವ (ಶುದ್ಧ) ಮಾಡಿಪ್ಪೆನೆಂಬ ( ಮಾಡಿರುವೆನು ಎಂಬ) ಯೋಗವೆಂತುಟೊ? (ರೀತಿ ಎಂತಹದು)
ಮನವ ಹಿಡಿದು (ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ, ಅಧೀನದಲ್ಲಿಟ್ಟು) ತಡೆದಿಹೆನೆಂಬವರ ( ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎನ್ನುವವರನ್ನು)
ಮರುಳುಮಾಡಿ (ಭ್ರಮೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿ) ಕಾಡಿತ್ತು ನೋಡಾ ಮನವು!(ಕಾಡಿಸಿದೆ ಮನಸ್ಸು)
ಮನ ವಿಕಲ್ಪ ಜ್ಞಾನದಿಂದರಿದು, (ಮನಸ್ಸು ಸಂದೇಹಪೂರಿತ, ದೋಷಪೂರಿತ  ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿದುಕೊಂಡು)
ಅದ ಶುದ್ಧ ಮಾಡಿಹೆನೆಂಬುದು (ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧ ಮಾಡಿರುವೆನು ಎಂದು ಹೇಳುವುದು)  ತಾನೆ  ಮನ ನೋಡಾ,(ಕೂಡ ಮನಸ್ಸೇ ನೋಡು)
ನಮ್ಮ ಗುಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ಅನುವನರಿದಿಹೆನೆಂಬುವರು (ಗುಹೇಶ್ವರ ಲಿಂಗದ ರೀತಿಯನ್ನು, ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅರಿತಿರುವೆನು ಎನ್ನುವವರು)
ಮನವಿಲ್ಲದಿರಬೇಕು ನೋಡಾ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯಾ.(ಮನಸ್ಸು ಇಲ್ಲದವರಾಗಿರಬೇಕು ನೋಡು ಸಿದ್ಧರಾಮ) 
 

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಈ ವಚನ ಸಿದ್ಧರಾಮಯ್ಯನವರನ್ನು ಕುರಿತು ಹೇಳಿದುದಾಗಿದೆ.  ಆದರೂ ಇದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವಂತಹದು.  ಇಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿನ ರೀತಿಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು.

ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೊಳೆದು ನಿರ್ಮಲ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುವವರನ್ನು ಕುರಿತು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತೀರಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಲೇ ಅದನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುವಾಗ ಏನೇನು ನಡೆಯುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು ಅದನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಗಮನಿಸಿದರೂ ನಮಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ತೊಳೆದು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಅಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿ ಆಸೆ, ಸಿಟ್ಟು, ಅಹಂಕಾರ, ಮೋಹ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಮುಂತಾದ ಭಾವಗಳು ಮನೆ ಮಾಡಿವೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದು ಬರುತ್ತದೆ.  ಅವುಗಳಿಂದ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವುಗಳಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬುದು ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಬಿಡುಗಡೆ ಪಡೆಯುವುದು ಹೇಗೆ?

“ನಾನು ಇನ್ನು ಮೇಲೆ ಸಿಟ್ಟು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ, ಮನದಲ್ಲಿ ಆಸೆ, ಸಿಟ್ಟು, ಅಹಂಕಾರ, ಮೋಹ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಮುಂತಾದ ಭಾವಗಳು ಮೂಡದಂತೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ” ಎಂದು ಮನಸ್ಸು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತದೆ. ನೋವು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಈ ಭಾವಗಳು ಮೂಡಿದಾಗ ಅವುಗಳನ್ನು ಅದುಮಿಡುತ್ತದೆ ಮನಸ್ಸು. ಮತ್ತು ಸಂತಸಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಮಾಡುವುದು ಎಷ್ಟು ಸುಲಭವಾಯಿತು ಎಂದು ಬೀಗುತ್ತದೆ, ಮರುಳುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಹಾಗೆ ಅದುಮಿಟ್ಟಾಗ ಆ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಸುಖವಾದರೂ ಆಮೇಲೆ, ಮನದಲ್ಲಿ ಆಸೆ, ಸಿಟ್ಟು, ಅಹಂಕಾರ, ಮೋಹ, ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚು ಮುಂತಾದ ಭಾವಗಳು ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಬಲವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆ ಮೊದಲು ಮನಸ್ಸು ಅವು ವಶದಲ್ಲಿವೆ ಎಂಬ ಭ್ರಮೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ, ಆಮೇಲೆ ಅವುಗಳ ಪ್ರಾಬಲ್ಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಡುವ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವೇ ಮೊದಲು ವಿಕಲ್ಪಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಮನದಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟತೆ ಇಲ್ಲ. ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನೋಡುವವರು ಯಾರು. ಅದು ಕೂಡ ಮನಸ್ಸೇ ಅಲ್ಲವೆ? ಸ್ವತಃ ಅಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಮನಸ್ಸು ಏನನ್ನು ತಾನೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯ? ಯಾವುದು ಶುದ್ಧ ಯಾವುದು ಅಶುದ್ಧ ಎಂಬುದು ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತದೆ?

ಮನಸ್ಸು ಸಂದಿಗ್ಧದಲ್ಲಿದೆ. ಯಾವುದು ಸರಿ ಯಾವುದು ತಪ್ಪು ಮತ್ತು ಏಕೆ ಎಂಬುದು ಅದಕ್ಕೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಅ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಯಾವುದೋ ವಿಷಯದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಿತಗೊಂಡಿದೆ.  ಯಾವುದೋ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸುವುದು ಯಾವುದು? ಅದು ಕೂಡ ಮನಸ್ಸೇ ಅಲ್ಲವೆ. ಮತ್ತು ಅದು ಕೂಡ ಯಾವುದೋ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತದೆ ಅಲ್ಲವೆ? ಅಂದ ಮೇಲೆ ಅದರಿಂದ ಏನು ಉಪಯೋಗ. ಅದರಿಂದ ಶುದ್ಧಿ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂದಂತಾಯಿತು. ಅದಕ್ಕೇ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ  ಗುಹೇಶ್ವರನ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಮನಸ್ಸು ಇಲ್ಲದವರಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು.

ಏಕೆಂದರೆ ಮನಸ್ಸು ಅನೇಕ ವಿಚಾರಗಳಿಂದ ಉಂಟಾಗಿರುವಂತಹುದು. ಈ ವಿಚಾರಗಳು ಒಂದಲ್ಲ ಒಂದು ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ ಎಂದರೆ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಇಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ. ಅಂದರೆ ಅದು ಶುದ್ಧವಾದದ್ದು. ಶುದ್ಧವಾದ ಮನಸ್ಸಿದ್ದಲ್ಲಿ ಗುಹೇಶ್ವರನು ಕಂಡುಬರುತ್ತಾನೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮರು.