Vachana 214: Tanu Battaliddadeno - What if the body is naked?

PLEASE NOTE:  THIS POST HAS 7 SECTIONS. IF YOU ARE NOT FAMILIAR WITH KANNADA (THE LANGUAGE IN WHICH VACHANAS WERE COMPOSED ORIGINALLY), SCROLL DOWN TO SECTIONS 5 AND 6.

1.       VACHANA IN KANNADA

ತನು ಬತ್ತಲಿದ್ದಡೇನೋ ಮನ ಶುಚಿಯಾಗದನ್ನಕ್ಕರ?

ಮಂಡೆ ಬೋಳಾದಡೇನೋ ಭಾವ ಬಯಲಾಗದನ್ನಕ್ಕರ?

ಭಸ್ಮವ ಹೂಸಿದಡೇನೋ ಕರಣಾದಿ ಗುಣಂಗಳನೊತ್ತಿ ಮೆಟ್ಟಿ ಸುಡದನ್ನಕ್ಕರ?

ಇಂತೀ ಆಶೆಯ ವೇಶದ ಭಾಷೆಗೆ , ಗುಹೇಶ್ವರ ನೀ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಛೀ ಎಂಬೆನು

2.       TRANSLITERATION

tanu battaliddaDEnO mana shuciyaagadannakkara

maMDe bOLaadaDEnO bhaava bayalaagadannakkara

bhasmava hUsidaDEnO

karaNaadi guNaMgaLanotti meTTi suDadannakkara

iMtI aaSeya vEshada bhaaSege

guhEshvara nI saakShiyaagi CI eMbenu

3.       RECITATION

http://youtu.be/5YEPj5WS4m0

4.       TRANSLATION (WORDS)

tanu (the body) battaliddaDEnO (what if, becomes naked)  mana (mind) shuciyaagadannakkara (without mind being  pure)

maMDe (head) bOLaadaDEnO (what if, becomes bald)  bhaava (the feelings) bayalaagadannakkara (do not disappear)

bhasmava (with the ash) hUsidaDEnO (what if smeared on the body)

karaNaadi (the senses) guNaMgaLanotti meTTi suDadannakkara (what if, the sense attributes  are not pushed and burnt)

iMtI aaSeya vEshada bhaaSege (this way for the language of desire)

guhEshvara nI saakShiyaagi CI eMbenu ( keeping Guheshvara as the witness I dislike it)

5.       VACHANA IN ENGLISH

What good is the body becoming naked, without the mind becoming pure?

What good is the head becoming bald, without the feelings not disappearing?

What good is smearing the body with ash, without the sense attributes pushed out and burnt?

Thus, with Guhesvara as the witness, I dislike this pretension of desire containment!

6.       COMMENTARY

Allama Prabhu is advocating the importance of internal and external purity vehemently remarking that he dislikes the exhibition of purity by subjecting the body to various contortions. People wear saffron or white or no clothes to show that they have conquered the desire to decorate their bodies as an indication of achieving the purity of mind. But, if the desires continue to sway them, they have not accomplished anything. Both body and mind must become pure. As the hair grows on the head, the ignorance and ego grow within. Just shaving the head off is not enough, the growth of ignorance and ego need to be cut off making the feelings pure. It is not enough to smear the body with the ash implying that the physical body has lost its importance; the sense attributes must be pushed out and burnt. The natural tendency of sense organs is to push one towards the material world and its ups and downs. The sense s must be turned inside to purify within. External purity is a must, but the internal purity must go with it to succeed in the spiritual path.

Let us turn our senses inward!

  

7.       KANNADA COMMENTARY

ತನು ಬತ್ತಲಿದ್ದಡೇನೋ (ದೇಹ ಬೆತ್ತಲೆಯಾಗಿದ್ದರೇನು)  ಮನ ಶುಚಿಯಾಗದನ್ನಕ್ಕರ (ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗದಿದ್ದರೆ)?

ಮಂಡೆ ಬೋಳಾದಡೇನೋ(ತಲೆಯನ್ನು ಬೋಳಿಸಿದರೇನು) ಭಾವ ಬಯಲಾಗದನ್ನಕ್ಕರ (ಮನಸ್ಸಿನ ಭಾವಗಳು ಬಯಲಾಗದಿದ್ದರೆ)?

ಭಸ್ಮವ ಹೂಸಿದಡೇನೋ(ಭಸ್ಮವನ್ನು ಧರಿಸಿದರೇನು)

ಕರಣಾದಿ ಗುಣಂಗಳನೊತ್ತಿ ಮೆಟ್ಟಿ ಸುಡದನ್ನಕ್ಕರ (ಇಂದ್ರಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮ ಮಾಡದಿದ್ದರೆ)?

ಇಂತೀ ಆಶೆಯ ವೇಶದ ಭಾಷೆಗೆ (ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆಗೆ)

ಗುಹೇಶ್ವರ ನೀ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಛೀ ಎಂಬೆನು (ನಿನ್ನ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ)

ಹೊರಗಣ ವೇಶಕ್ಕಿಂತ ಒಳಗಣ ಶುಚಿ ಮುಖ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮರು.

ಕೆಲವರು  ಹೊರಗಡೆ ಅನೇಕ ವೇಶಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ತಾವು ಭಕ್ತರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ದಿಗಂಬರರಾಗುತ್ತಾರೆ. ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಆಸೆ, ಕೋಪ, ಅಸೂಯೆ, ಅಹಂಕಾರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಿಡುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?

ಕೇವಲ ತಲೆಯನ್ನು ಬೋಳಿಸಿದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?  ಮನದಲ್ಲಿಯ ಇತರ ಭಾವಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಡದಿದ್ದರೆ? ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಓಲಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ  ತಲೆಯನ್ನು ಬೋಳಿಸಿದರೆಷ್ಟು ಬಿಟ್ಟರೆಷ್ಟು? ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಅರಿತು ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟು ಇಲ್ಲವೆನ್ನಿಸುವುದು ಮುಖ್ಯ. ಮನುಷ್ಯನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ವಶನಾಗಿರುವುದರಿಂದಲೇ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ದುಃಖ ಕಾಣುತ್ತದೆ, ಕಾಡುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿವೆ, ಜನರು ವಿಜ್ಞಾನಪನೆಗಳಿಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿ ಹಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಮನಸ್ಸಿನ ನೆಮ್ಮದಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ,

ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಕೇವಲ ಹೊರಗೆ ಮಾತ್ರ ಭಕ್ತನ ವೇಶ ತೊಟ್ಟರೆ ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ. ಅಂತಹವರನ್ನು ನಾನು ಧಿಕ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮರು.

ನಮ್ಮ ಸಭ್ಯವೆಂದು ತೋರುವ ಇಂದಿನ ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಇಂತಹವರು ಕಡಿಮೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಈ ವಚನ  ಅಪ್ರಸ್ತುತವೆನಿಸಬಹುದು. ಅದರೆ ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡಿದಲ್ಲಿ ಇದು ಹಾಗೆನಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನೇ  ನೋಡಿಕೊಂಡಾಗ ಇದು ನಮಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತವೆನಿಸುತ್ತದೆ. ಹೌದು ನಾವೇನೂ ಸಂನ್ಯಾಸಿಗಳಂತೆ ವೇಶ ಧರಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಬಹಳ ಸುಸಂಸ್ಕೃತರು. ಸಭ್ಯರು ಎಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಸುಸಂಸ್ಕೃತರಾದವರು ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ದುಃಖಕ್ಕೆ, ಯಾವುದೆ ರೀತಿಯ ಹಿಂಸೆಗೆ, ಪರಿಸರದ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣರಾಗಬಾರದು ಅಲ್ಲವೆ?  ಸದಾ ತಮ್ಮ ನಡತೆಯನ್ನು ವಿಮರ್ಶಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವೆ?

ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಂಡಾಗ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಯ ಈ ಹಿಂಸೆಯ ಗುಣಗಳು ಕಾಣುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಇದೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಎಂದಾದರೂ ನಿಷ್ಪಕ್ಷಪಾತವಾಗಿ ವಿಮರ್ಶಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆಯೆ?

ಬಹಳ ಸುಸಂಸ್ಕೃತರೆಂದು ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ನಾವು ನಮ್ಮ  ಸುಖಮಯ ಸಂಸಾರದ ನೆಪದಿಂದ ಏನೇನು ನಾಶ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಚ್ಚುತ್ತ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸುವಂತೆ ತೋರುತ್ತದೆ ಈ ವಚನ.

Vachana 213: Citta Shuddavilladavaralli – Purity of Mind

PLEASE NOTE:  THIS POST HAS 7 SECTIONS. IF YOU ARE NOT FAMILIAR WITH KANNADA (THE LANGUAGE IN WHICH VACHANAS WERE COMPOSED ORIGINALLY), SCROLL DOWN TO SECTIONS 5 AND 6.

1.       VACHANA IN KANNADA

ಚಿತ್ತ ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲದವರಲ್ಲಿ ಮನ ಸಂಚಲ ನಿಲ್ಲದು

ಮನ ಸಂಚಲ ನಿಲ್ಲದವರಲ್ಲಿ ಶಿವ ಧ್ಯಾನ ಕರಿಗೊಳ್ಳದು

ಶಿವ ಧ್ಯಾನ  ಕರಿಗೊಳ್ಳದವನ ಮಾತು ಸೆಟೆ

ಗುಹೇಶ್ವರನರಿಯದ ಭ್ರಾಂತಿಯೋಗಿಗಳ ಮನ

ಬೇತಾಳದಂತೆ ಕಾಡುವುದು.

2.       TRANSLITERATION

citta shuddhavilladavaralli mana saMcala nilladu

mana saMcala nilladavaralli shivadhyaana karigoLLadu

shiva dhyaana  karigoLLLadavana maatu seTe

guhEshavaranariyada bhraaMtiyOgigaLa mana

bEtaaLadaMte kaaDuvudu.

3.       RECITATION

http://youtu.be/8Bazogc0naU

4.     TRANSLATION (WORDS)

citta (mind)  shuddhavilladavaralli (of those whose -mind is-  polluted, is not pure) mana (mind) saMcala (wandering ) nilladu (does not stop)

mana (mind) saMcala (wandering)  nilladavaralli (of those whose –mind-  does not stop )

 shivadhyaana (devotion of Shiva, God) karigoLLadu  (does not  take shape)

shiva dhyaana (Devotion of Shiva)  karigoLLLadavana (those  in whom –devotion of Shiva- does not take shape) maatu (talk) seTe ( false)

guhEshavaranariyada (not understanding Guhesvara, God) bhraaMtiyOgigaLa (immersed in illusion) mana  (mind )

bEtaaLadaMte (like a ghost) kaaDuvudu.(will  haunt)

                              

5.       VACHANA IN ENGLISH

Of those whose mind is polluted, the wandering (of mind) does not stop.

Of those whose mind does not stop wandering, devotion of Shiva (God) does not materialize.

The words of those in whom the devotion of Shiva has not materialized are false.

The mind of those immersed in illusion and not realizing (God) Guhesvara, will haunt them like a ghost!

6.       COMMENTARY

Allama Prabhu is emphasizing that the prerequisite to realizing the Divine is the purity of mind. We have said that the mind is a monkey jumping from branch to branch on the tree of desires.  The pollution of the mind is brought about by the six passions –  kama (lust), krodha (anger), lobha (greed), moha (attachment), madha (pride), matsarya (jealousy).  As long as our mind is polluted by these, the wandering does not end. As long as the wandering does not end, there is no room for the materialization of the devotion of  Shiva (Divine).  Worse yet, with the wandering mind one would be  under  the illusion of being a devotee of Shiva. Allama Prabhu says that the words of those individuals   who have not realized Shiva are never true and their mind haunts them like a ghost!

How can we develop the purity of mind? It has to come from within. It has to come from questioning the pursuit of material comforts and corresponding consequences. It has to come from the capability to distinguish between permanent bliss and instant gratification. The child is said to have born with a pure mind. The mind gets polluted through the experiences of the world. It is necessary then to become a child again. That is the purity of mind and that is the devotion of Shiva!

Let us strive for the purity of mind!

7.       KANNADA COMMENTARY

ಚಿತ್ತ ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲದವರಲ್ಲಿ ಮನ ಸಂಚಲ ( ಚಲನೆ)  ನಿಲ್ಲದು

ಮನ ಸಂಚಲ ನಿಲ್ಲದವರಲ್ಲಿ ಶಿವ ಧ್ಯಾನ ಕರಿಗೊಳ್ಳದು (ಶಿವ ಧ್ಯಾನ  ಹುರಿಗೊಳ್ಳದು)

ಶಿವ ಧ್ಯಾನ  ಕರಿಗೊಳ್ಳದವನ ಮಾತು ಸೆಟೆ (ಸುಳ್ಳು, ಹುಸಿ)

ಗುಹೇಶ್ವರನರಿಯದ ಭ್ರಾಂತಿಯೋಗಿಗಳ ಮನ (ಗುಹೇಶ್ವರನರಿಯದೆ  ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರ ಮನಸ್ಸು)

ಬೇತಾಳದಂತೆ ಕಾಡುವುದು. (ಬೇತಾಳದಂತೆ ಕಾಡುವುದು)

ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮರು ಚಿತ್ತಶುದ್ದವಿಲ್ಲದವರ ಮನಸ್ಸು ಯಾವ ರೀತಿಯಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಚಿತ್ತಶುದ್ಧವಿಲ್ಲವರ ಮನಸ್ಸು  ಚಂಚಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅದು ಒಂದೆಡೆ ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಆಕರ್ಷಣೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಅತ್ತಿತ್ತ ಹರಿದಾಡುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏನೇ ಮಾಡಿದರೂ ನೆಮ್ಮದಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದರಿಂದಲೂ ಅದು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೃಪ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.  ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ  ತನ್ನ ಇಷ್ಟ ಬಂದೆಡೆ ಓಡುವ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರಲ್ಲಿ  ಶಿವನ ಧ್ಯಾನ  ಹುರಿಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಎಂದೂ ಗಟ್ಟಿಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಶಿವ ಧ್ಯಾನ ಹುರಿಗೊಳ್ಳಲು ಚಿತ್ತ ಶುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು. ಶಿವ ಧ್ಯಾನ ಹುರಿಗೊಳ್ಳದವನ ಮಾತು ಹುಸಿಯಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಆತನು ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ತಾನು ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವುದು ಏನು ಎಂಬ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ಭ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಹವನನ್ನು ಆತನ ಅಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸು ಬೇತಾಳದಂತೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮರು.

ಚಿತ್ತ ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಏನು? ಆಸೆ, ಅಸೂಯೆ, ಕೋಪ,  ಅಹಂಕಾರ ದಂತಹ ಭಾವನೆಗಳ ಆಗರವಾದ ಮನಸ್ಸು ಶುದ್ಧವಾಗಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.  ಈ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡಿ ಘಾಸಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಒಮ್ಮನದಿಂದ ಶಿವನನ್ನು ನೆನೆಯಲು ಬಾರದು. ಈ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅವುಗಳು ಹುಟ್ಟಲು ಕಾರಣವೇನು, ಅದರ ಪರಿಣಾಮವೇನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಅವುಗಳು ಇಲ್ಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಮನಸ್ಸು  ಶಿವನನ್ನು ನೆನೆಯಲು ಯೋಗ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ.  ಚಿತ್ತ ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲದವರು  ಭ್ರಾಂತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ಗುಹೇಶ್ವರನ ಅರಿವಿನಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಅವರ ಮನಸ್ಸೇ ಬೇತಾಳದಂತೆ ಕಾಡುತ್ತದೆ. ಯಾವುದರಲ್ಲಿಯೂ ತೃಪ್ತಿಯಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಕ್ಷಣಿಕ ಸುಖವೆಲ್ಲಿ ಹಾರಿಹೋಗುವುದೋ ಎಂಬ ಭಯದಲ್ಲಿಯೇ ಬದುಕು ಕಳೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ.

Vachana 212: Ghanathara Chitrada Roopa - True Devotion

PLEASE NOTE:  THIS POST HAS 7 SECTIONS. IF YOU ARE NOT FAMILIAR WITH KANNADA (THE LANGUAGE IN WHICH VACHANAS WERE COMPOSED ORIGINALLY), SCROLL DOWN TO SECTIONS 5 AND 6.

1.       VACHANA IN KANNADA

ಘನತರ ಚಿತ್ರದ ರೂಪ ಬರೆಯಬಹುದಲ್ಲದೆ

ಪ್ರಾಣವ ಬರೆಯಬಹುದೆ ಅಯ್ಯಾ?

ದಿವ್ಯಾಗಮಂಗಳು ಹೇಳಿದ ಕ್ರೀಯಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷೆಯ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲದೆ

ಭಕ್ತಿಯ ಮಾಡಬಹುದೆ ಅಯ್ಯಾ?

ಪ್ರಾಣವಹ  ಭಕ್ತಿಯ ತನ್ಮಯ ನೀನು!.

ಈ ಗುಣವುಳ್ಳಲ್ಲಿ ನೀನಿಹೆ, ಇಲ್ಲದಲ್ಲಿ ನೀನಿಲ್ಲ ಗುಹೇಶ್ವರಾ.

2.       TRANSLITERATION

ghanatara citrada roopa bareyabahudallade

praaNava bareyabahude ayyaa?

divyaagamaMgaLu hELida kreeyalli dIkSheya maaDabahudallade

bhaktiya maaDabahude ayyaa?

praaNavaha bhaktiya tanmaya nInu!

I guNavuLLalli nInihe illadalli ninilla guhEshvaraa.

3.       RECITATION

http://youtu.be/YCf0QNBpJ0g

4.       TRANSLATION (WORDS)

ghanatara (of solid, great)  citrada (picture of) roopa (form)  bareyabahudallade (can be drawn)

praaNava (life, spirit,breath) bareyabahude ayyaa (can one draw sir)?

divyaagamaMgaLu (scriptures) hELida kreeyalli (as described in) dIkSheya (Initiate)  maaDabahudallade(can be performed)

bhaktiya (devotion) maaDabahude ayyaa (can  be initiated, Sir)?

praaNavaha bhaktiya(bhakti that has praaNa,breath) tanmaya nInu (you are within that).

I guNavuLLalli (in this attribute) nInihe(you are) illadalli(if not)  ninilla (you are not) guhEshvaraa(Guheshvara).

5.       VACHANA IN ENGLISH

One can draw the picture of a great (beautiful) body,

But can one draw life (breath) into it, Sir?

The devotee can be initiated through the prescriptions of great scriptures,

But, can one initiate devotion, Sir?

You are (within) immersed in the devotion that is full with life!

You are where that attribute is; if not, you are not there, Guhesvara.

6.       COMMENTARY

Allama Prabhu describes the characteristics of true devotion (Bhakti) in this Vachana.

One can draw the picture of a beautiful body or object, but can never insert breath or bring it to life. The body is material (physical) and the breath is immaterial (mental).  The teacher can utilize all the processes and procedures described in our scriptures to initiate the student into a devotee. But, can the teacher bring about the true devotion in him? Devotion is mental; it has to come from within the individual through his own feeling of it; no one can insert it into him. Allama Prabhu says that the Divine Guhesvara is immensely immersed in the devotion that is full of life; He is only there where such devotion exists!  

The teacher (Guru) can teach and initiate the student into devotional and spiritual path. He can provide the necessary knowledge as gateway to eventual realization of the Divine. But, the initiative to not stay contented with the external rituals of worship but to see beyond it must come from the devotee himself. Anything short of that where the devotion is not the way of life is not true devotion. The Divine will not be anywhere close to a devotee who has not made his life and devotion one and the same!

Let us internalize devotion!

7.       KANNADA COMMENTARY

ಘನತರ (ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ)  ಚಿತ್ರದ ರೂಪ ಬರೆಯಬಹುದಲ್ಲದೆ

ಪ್ರಾಣವ ಬರೆಯಬಹುದೆ ಅಯ್ಯಾ?

ದಿವ್ಯಾಗಮಂಗಳು (ಶಾಸ್ತ್ರಗ್ರಂಥಗಳು) ಹೇಳಿದ ಕ್ರೀಯಲ್ಲಿ (ಹೇಳಿದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ) ದೀಕ್ಷೆಯ ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲದೆ

ಭಕ್ತಿಯ ಮಾಡಬಹುದೆ ಅಯ್ಯಾ?

ಪ್ರಾಣವಹ  ಭಕ್ತಿಯ ತನ್ಮಯ ನೀನು!

ಈ ಗುಣವುಳ್ಳಲ್ಲಿ ನೀನಿಹೆ, ಇಲ್ಲದಲ್ಲಿ ನೀನಿಲ್ಲ ಗುಹೇಶ್ವರಾ.

ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭುಗಳು ಭಕ್ತಿ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಉದಾಹರಣೆಗಳ ಮೂಲಕ ತಿಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಗಟ್ಟಿಯಾದ  ಅಥವಾ ಮೂರ್ತವಾದದ್ದೇನಾದರು ಇದ್ದರೆ ಅದರ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯಬಹುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕೆ ಒಂದು ಆಕಾರವಿರುತ್ತದೆ. ಆ ಆಕಾರದ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಾಣದ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಪ್ರಾಣವು ಅಮೂರ್ತವಾದದ್ದು. ಅಮೂರ್ತದ ಚಿತ್ರ ಬರೆಯುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ.

ಆಗಮಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ದೀಕ್ಷೆಯ ವಿವರಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆ. ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ದೇಕ್ಷೆಯ ಕ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಬಹುದು. ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು  ಕೇಳಿ ಸಾಂಗವಾಗಿ ನೆರೆವೇರಿಸಬಹುದು. ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳದೆ ಇರುವಂತಹ  ವಿಷಯದಬಗ್ಗೆ ಯಾರೂ ಏನೂ ಮಾಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಾಗಾದರೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡಬಹುದೆ? ಅಂದರೆ ಅಲ್ಲಮರ ಪ್ರಕಾರ ಭಕ್ತಿ “ಮಾಡಲು” ಬರುವಂತಹುದಲ್ಲ.  ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳಲಾರರು. ಅದರ ಘನತರವಾದ ಚಿತ್ರವಿಲ್ಲ. ಆಗಮಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿಯೂ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅಮೂರ್ತವಾದದ್ದು. ಹೇಳಲು ಕೇಳಲು ಬರದಂತಹದ್ದು.  ಅವರ ಈ ಮಾತು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿ “ಹಾಗಾದರೆ, ಜಪ ಮಾಡುವುದು, ಸದಾಚಾರ ಸನ್ನಡತೆಯಿಂದ ದೇವರ ಪೂಜೆ ಮಾಡುವುದು ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲವೆ” ಎಂಬಂತಹ ನಾನಾ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರ “ಇಲ್ಲ” ವೆಂದೇ ಆಗುತ್ತದೆ. ಈ ವಚನದಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ದೃಷ್ಟಾಂತಸಹಿತವಾಗಿ ಅದು ಅಮೂರ್ತವಾದದ್ದು ಮತ್ತು ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಮಾಡುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.    

ಇನ್ನೂ ಮುಂದೆ, “ಪ್ರಾಣವಹ ಭಕ್ತಿ ತನ್ಮಯ ನೀನು” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಅಂದರೆ ಯಾವ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಸದಾ ಹೊಸತನದಿಂದ  ಕೂಡಿರುತ್ತದೆಯೋ, ಅಂದರೆ ಜೀವಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅದರಲ್ಲಿ ಗುಹೇಶ್ವರನು ತನ್ಮಯನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ. ಅಂದರೆ  ಭಕ್ತಿ ಹಳೆಯದಾಗಿರಬಾರದು. ಹಳೆಯದಾಗಬಾರದು ಎಂದರೆ ಏನರ್ಥ? ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದಂತೆ ಮಾಡುವುದು, ಯಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿ ಏನನ್ನೋ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರ್ಥ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಯಾಂತ್ರಿಕ ಕ್ರಿಯೆಯಲ್ಲ, ಏನನ್ನೋ ನೋಡಿ ಮಾಡುವಂತಹದ್ದಲ್ಲ, ಯಾರೋ ಹೇಳಿದುದುನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾಡುವಂತಹದಲ್ಲ. ಅದು ಈ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿರುವಂತಹದು. ಇಂತಹ ಭಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿರುತ್ತದೆಯೋ ಅಲ್ಲಿ ಗುಹೇಶ್ವರನಿರುತ್ತಾನೆ, ಇಲ್ಲದಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

Vachana 211: Ksheerasaagaradolagirda Hamsege – The Swan in the Ocean of Milk

PLEASE NOTE:  THIS POST HAS 7 SECTIONS. IF YOU ARE NOT FAMILIAR WITH KANNADA (THE LANGUAGE IN WHICH VACHANAS WERE COMPOSED ORIGINALLY), SCROLL DOWN TO SECTIONS 5 AND 6.

1.       VACHANA IN KANNADA

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದೊಳಗಿರ್ದ  ಹಂಸೆಗೆ ಹಾಲ ಬಯಸಲುಂಟೆ?

ಪುಷ್ಪದೊಳಗಿರ್ದ ತುಂಬಿಗೆ ಪರಿಮಳವನರಸಲುಂಟೆ?

ತಾವು ಲಿಂಗದೊಳಗಿರ್ದು ಬೇರೆ ಇತರ ಕಾಮ್ಯಾರ್ಥದೊಳಗಿರ್ಪ

ಭ್ರಾಂತರನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯ ಗುಹೇಶ್ವರಾ?

2.       TRANSLITERATION

kShIrasaagaradoLgirda haMsege haala bayasaluTMe?

puShopadoLagirda tuMbige parimaLavanarasaluTMe?

taavu liMgadoLagirdu bEre itara kaamyaarthadoLgirpa

bhraaMtaranEneMbenayya guhEshvara

3.       RECITATION

http://youtu.be/cGIgOqk8J_I

4.       TRANSLATION (WORDS)

kShIrasaagaradoLgirda (being in the ocean of milk)  haMsege (a swan) haala bayasaluTMe(why will desire for milk)?

puShopadoLagirda  (being in a flower) tuMbige (a bee) parimaLavanarasaluTMe ( why will desire for fragrance)?

taavu  liMgadoLagirdu (being in the Linga)

bEre itara (other) kaamyaarthadoLgirpa (indulging in desires)

bhraaMtaranEneMbenayya (what can I say about such deluded people) guhEshvara (Guheshvara)

5.       VACHANA IN ENGLISH

Why would a Swan desire for milk while being in the ocean of milk?

Why would a bee search for fragrance while being in a flower?

What can I say about such deluded people who are indulging in other desires,

while being in the Linga (God), Guhesvara?

6.       COMMENTARY

Allama Prabhu comments on the state of the common man who does not even realize that he is already in where he should be. A swan swimming in the ocean of milk is aware of what it is swimming in and does not go look for the milk elsewhere. A bee inside the flower knows where it is and does not seek fragrance elsewhere. We are all part of that Divine; the Divine is in us and we are in Him. But, we are so indulged in this worldly affair that we are not even aware of His presence! We need not go anywhere in search of that eternal truth and bliss. We are inherently in it. What is needed is the awareness to shed this ignorance and join the true state we belong to!

Let us become aware of where we are!

7.       KANNADA COMMENTARY

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದೊಳಗಿರ್ದ (ಹಾಲಿನ ಸಾಗರಲ್ಲಿದ್ದು) ಹಂಸೆಗೆ ಹಾಲ ಬಯಸಲುಂಟೆ (ಹಂಸೆ ಹಾಲು ಬಯಸ ಬಹುದೆ)?

ಪುಷ್ಪದೊಳಗಿರ್ದ (ಹೂವಿನೊಳಗೆ ಇದ್ದು) ತುಂಬಿಗೆ ಪರಿಮಳವನರಸಲುಂಟೆ (ದುಂಬಿ ಮಕರಂದವನ್ನು ಅರಸಬಹುದೆ)?

ತಾವು ಲಿಂಗದೊಳಗಿರ್ದು (ತಾವು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು)

ಬೇರೆ ಇತರ ಕಾಮ್ಯಾರ್ಥದೊಳಗಿರ್ಪ (ಬೇರೆ ಕಾಮನೆಗಳಿಗೆ ಈಡಾಗುವ)

ಭ್ರಾಂತರನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯ(ಭ್ರಮಿತರನ್ನು ಏನೆನ್ನಲಿ) ಗುಹೇಶ್ವರಾ?

ತಮಗೆ ಬೇಕಾದುದರ ಬಳಿಯಲ್ಲೇ ತಾವು ಇದ್ದರೂ ಅದರ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬೇರೆ ಎನೇನೋ ಬಯಸುತ್ತ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದವರನ್ನು ಏನೆಂದು ವರ್ಣಿಸಲಿ ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭುಗಳು.

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಮಾಡುವ ಹಂಸೆಯು  ಹಾಲಿಗಾಗಿ ತಹತಹಿಸ ಬಹುದೆ? ಹಾಗೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಅಲ್ಲವೆ? ಅದು ಹಾಲಿನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುವುದರಿಂದ ತನಗೆ ಬೆಕಾದಾಗ ಅದು ಹಾಲನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.  ಅಂತಹ ಹಂಸವು  ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಪರದಾಡುವುದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹೂವಿನಲ್ಲಿ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ಜೇನುಹುಳ ಪರಿಮಳವನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬೇರೆ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವೆ? ತಾನು ಹೂವಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇದೆ. ಮತ್ತು ಪರಿಮಳ ಕೂಡ ಹೂವಿನಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪಡೆಯಬಹುದು. ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜೇನುಹುಳ ಸುಗಂಧವನ್ನು ಅರಸುತ್ತ ಬೇರೆ ಕಡೆಗೆ ಏಕೆ ಹೋಗುವುದು?ಹಾಗೆ ಹೋಗುವುದು ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ಮಾನವನಿಗೆ ತಾವು ಲಿಂಗದಲ್ಲಿಯೇ ಇದ್ದರೂ ಲಿಂಗದ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೆ ಬೇರೆ ಆಸೆಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುವುದು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದ. ಕ್ಷೀರ ಸಾಗರದಲ್ಲಿರುವ ಹಂಸೆ ಮತ್ತು  ಹೂವಿನಲ್ಲಿರುವ ದುಂಬಿಗೆ ತಾನು ಇರುವ ಸ್ಥಳದ ಅರಿವು ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ ಆದರೆ ಲೋಕದ ಸಾಮಾನ್ಯರಿಗೆ ಮರವೆ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿರುವುದರಿಂದ ಲಿಂಗದ ಅರಿವು ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ತಾನು ಮರವೆಯಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದರ ಅರಿವುಕೂಡ ಇಲ್ಲ. ಲಿಂಗ ತಮ್ಮಲಿಯೇ ಇದ್ದರೂ, ತಾವು ಲಿಂಗವೇ ಆಗಿದ್ದರೂ, ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿರುವಂತಹದಾಗಿದ್ದರೂ ಅದರ ಕಡೆಗೆ ಗಮನವೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇತರ ಕ್ಷುಲ್ಲಕ ಆಸೆಗಳ ಬೆನ್ನು ಹತ್ತಿ ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿ ತೊಳಲಾಡುವ ಜನರನ್ನು ಏನೆನ್ನಲಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮರು.

Vachana 210: Kangala Mundana Kattale – The darkness before the Eyes

PLEASE NOTE THAT THERE ARE SEVEN SECTIONS IN THIS POST. IF YOU ARE NOT FAMILIAR WITH KANNADA (THE  LANGUAGE IN WHICH THE VACHANAS ARE COMPOSED ORIGINALLY) PLEASE SCROLL  DOWN TO SECTIONS 5 AND 6; SECTIONS 3 HAS A RECITATION OF THE VACHANA.

1.       VACHANA IN KANNADA

ಕಂಗಳ ಮುಂದಣ ಕತ್ತಲೆ ಇದೇನೋ?

ಮನದ ಮುಂದಣ ಮರವೆ ಇದೇನೋ?

ಒಳಗಣ ರಣರಂಗ ಹೊರಗಣ ಶೃಂಗಾರ!

ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದ ಬಟ್ಟೆ ಇದೇನೋ ಗುಹೇಶ್ವರಾ?

2.       TRANSLITERATION

kaMgaLa muMdaNa kattale idEnO?

manada muMdaNa marave idEnO?

oLagaNa raNaraMga horagaNa shRuMgaara!

baLakege baMda baTTe idEnO guhEshvaraa?

3.       CLICK HERE FOR A RECITATION IN KANNADA

http://youtu.be/is9kftFJMcQ

4.       TRANSLATION (WORDS)

kaMgaLa (the  eyes)  muMdaNa (before) kattale (darkness)  idEnO (what is this)?

manada ( the mind) muMdaNa (before)  marave (ignorance) idEnO(what is this)?

oLagaNa(of inward)  raNaraMga (battlefield)  horagaNa(outward)  shRuMgaara (beautification)!

baLakege baMda (which has been in use) baTTe (path)  idEnO  (what is this)guhEshvaraa (Giheshvara)?

5.       VACHANA IN ENGLISH

What is this darkness before the eyes?

What is this ignorance before the mind?

The inward  battlefield , the outward beautification!

What is this way that has been in use, Guhesvara?

6.       COMMENTARY

Allama Prabhu is wondering about the ways of the life of common man, in this Vachana!

We have eyes that allow us to see. Yet, there is darkness before the eyes. The darkness is the ignorance. The ignorance makes us evaluate the people, the scenery and the events we witness with our own measuring stick. We say how great this thing is or how better it could have been. We use this inference to take us to the heights of pleasure or depths of sorrow. We oscillate in this cycle of ups and downs. Do we ever question as to why we use this measuring stick? How did we acquire it? Is it necessary? This is the darkness in front of the eyes! Can we get out of judging people and events?

We all know that the mind is a monkey. It makes us to hop from one thing to the other constantly. We are happy with what we have for a moment and start desiring the next higher pleasure in the next moment. We are never satisfied or content with what is at present. This is the ignorance in front of the mind!

The mind is struggling with the ups and downs of desires. This is the battlefield inside. Yet, we try to project our happiness outwardly. We try to show off that all is well while the struggle is going on inside! This duality is our state of existence always!

Allama Prabhu questions ‘what is this way of life?” Do we ever get out of this mode of living and develop the awareness to make our inward and outward the same?

Let us see and think clearly!

KANNADA COMMENTARY

ಕಂಗಳ ಮುಂದಣ ಕತ್ತಲೆ ಇದೇನೋ?(ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದಿರುವ ಕತ್ತಲೆ ಇದು ಎಂತಹುದು?)

ಮನದ ಮುಂದಣ ಮರವೆ ಇದೇನೋ? (ಮನಸ್ಸಿನ ಮುಂದೆ ಕವಿದಿರುವ ಅಜ್ಞಾನ ಇದು ಯಾವುದು)

ಒಳಗಣ ರಣರಂಗ ಹೊರಗಣ ಶೃಂಗಾರ!(ಮನದಲ್ಲಿ ಸೆಣಸಾಟ, ಹೊರಗಡೆ ಅಲಂಕಾರ)

ಬಳಕೆಗೆ ಬಂದ ಬಟ್ಟೆ (ಎಲ್ಲರೂ ನಡೆದು ಬಂದ ದಾರಿ) ಇದೇನೋ ಗುಹೇಶ್ವರಾ?

ತಾತ್ಪರ್ಯ:

ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನಜೀವನದ ರೀತಿಯನ್ನು ಕಂಡು ಅಲ್ಲಮರು ಎತ್ತಿದ ಉದ್ಗಾರವಿದು.

ಅವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ-

ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ ಕತ್ತಲೆ ಇದೆ.  ಕತ್ತಲೆ ಎಂದರೆ ಅಜ್ಞಾನ. ಎಂತಹ ಕತ್ತಲೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಆವರಿಸಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನೋಡೋಣ. ನಾವು ಕಾಣುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದನ್ನು (ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ, ಒಂದು ವಸ್ತು, ವಿಷಯ, ಪ್ರಸಂಗ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ) ನಾವು ಒಂದು ಅಳತೆಗೋಲಿನಿಂದ ನೋಡುತ್ತೇವೆ.  ಅದನ್ನು ಅಳತೆ ಮಾಡಿ ಎಷ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನಾಗಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸುತ್ತೇವೆ. ಅದು ಹೀಗಿರಬೇಕಿತ್ತು, ಹಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅದು ನಮಗೆ ಸುಖ, ದುಃಖ, ಸಮಾಧಾನ, ಅಸಮಾಧಾನ ಇತ್ಯಾದಿ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ಈ ಅಳತೆಗೋಲು ನಮ್ಮನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಸುಖದ ಶಿಖರಕ್ಕೆ   ಮತೊಮ್ಮೆ  ನಿರಾಸೆಯ ಪಾತಾಳಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾವು ಸುಖ ದುಃಖದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ತೊಳಲಾಡುತ್ತೇವೆ.  “ಈ ಅಳತೆಗೋಲು ಬಂದುದೆಲ್ಲಿಂದ? ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ನೋಡಲು ನಮಗೆ ಅದರ ಅವಶ್ಯಕತೆಯಿದೆಯೆ?” ಎಂದು, ಎಂದೂ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಇದೇ ಕಂಗಳ ಮುಂದಣ ಕತ್ತಲೆ.

ಮನದಲ್ಲಿ ನಾನಾ ಆಸೆಗಳಿರುತ್ತವೆ.  ಬಗೆ ಬಗೆಯ ವಾಹನಗಳ, ಯಂತ್ರೋಪಕರಣಗಳ (gadget), ದೊಡ್ಡ ಮನೆಗಳ, ಒಡವೆಗಳ, ಸೀರೆಗಳ, ಊಟ ತಿಂಡಿಗಳ, ಕೀರ್ತಿ ಪಡೆಯುವ, ಇನ್ನೂ ಏನೇನೋ ಆಸೆಗಳು ಮನದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾಡಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಇವು ಯಾವವುಗಳಿಂದಲೂ ಮನಸ್ಸು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ತೃಪ್ತವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಇನ್ನೊಂದು, ಮತ್ತೊಂದು, ಮಗದೊಂದು ಎಂದು ಇನ್ನೂ ಇನ್ನೂ ಓಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಮನಸ್ಸು. ಇದು ಮನಸ್ಸಿನ ರೀತಿ. ಇದು ಅದರ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಚಾಳಿ, ಒಮ್ಮೆ ಇದರ ಈ ಓಟವನ್ನು ನಿಧಾನಗೊಳಿಸಿದರೆ ಅಥವಾ ನಿಲ್ಲಿಸಿದರೆ ಏನಾಗುತ್ತದೆ? ಎಂದು ಯೋಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ ನಾವು. ಅದರ ಈ ಆಸೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಎಂದಾದರೂ ಸುಖ ಸಿಕ್ಕಿದೆಯೆ? ಎಂದು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ ನಾವು. ಇದೇ ಮನದ ಮುಂದಣ ಮರವೆ.

ತನ್ನ ಈ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಗೊಳಿಸಲು ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಹೆಣಗಾಡುತ್ತದೆ, ನಾನಾ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಏನೇನನ್ನೋ, ಯಾರಾರನ್ನೋ ತುಳಿಯಲು ನೋಡುತ್ತದೆ, ತಾನು ಮುನ್ನುಗ್ಗಲು ಅವಕಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಕಾಯುತ್ತದೆ.  ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಸದಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಪೂರ್ತಿಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಸೆಣಸಾಡುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಒಳಗಣ ರಣರಂಗ.

ಆದರೆ ಹೊರಗಡೆ ಮಾತ್ರ  ತಾನು ಬಹಳ ಸಭ್ಯ, ಬಹಳ ಉದಾರಿ, ಇತರರ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಳಜಿಯುಳ್ಳವನು, ಶಾಂತಿಪ್ರಿಯನು ಎಂದು ತೋರಿಸಿ  ಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇದೇ ಹೊರಗಣ ಶೃಂಗಾರ. ಒಳಗಣ ರಣರಂಗ ಮತ್ತು ಹೊರಗಣ ಶೃಂಗಾರದ ಈ ದಾರಿಯನ್ನು ಜನರು ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ತುಳಿಯುತ್ತ  ಬಂದಿದ್ದಾರೆ. ಇದು ಎಂತಹ ದಾರಿ? ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಅಲ್ಲಮ ಪ್ರಭುಗಳು. ಎಂದರೆ ಈ ದಾರಿಗೆ ಅರ್ಥವಿದೆಯೆ? ಇದು ಬೇಕೆ? ಎಂಬ ಭಾವ ಇಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆ. 

 ಕತ್ತಲೆಯಲ್ಲಿಯೆ ಎಲ್ಲ ವ್ಯವಹಾರಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ. ಜನರಿಗೆ ಯಾವುದು ಸರಿ, ಯಾವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಯಾವುದು ನಿಜವಾದ ಸುಖ, ಯಾವುದು ಭ್ರಮೆ, ಎನ್ನುವುದರ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲ. ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಪರಿಹರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ತವಕವಿಲ್ಲ. ಕತ್ತಲೆಯಿಂದ ಜೀವನ ಕೆಡುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲ. ಅದು ಸಾಮಾನ್ಯವೆಂಬಂತೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಎಂತಹ ವಿಚಿತ್ರ? ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ ಅಲ್ಲಮರು.